บทที่ 2185

ยิ่งอยู่ใกล้บันไดทะลุฟ้ามากเท่าไหร่ พายุตรีภพก็บ้าระห่ำมากเท่านั้น กงเฉิงหมิงทั้งสามคนล้วนเป็นจ้าวมหาเทพขั้นปฐมภูมิทั่วไป การต้านทานพายุตรีภพจึงลำบากเล็กน้อย ม่านแสงที่แย้มบานออกมาจากของขลังป้องกันจะล้มมิล้มแหล่

เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว หลัวซิวกลับดูรับมือได้สบายมือมาก แม้ตามร่างกายจะมีบาดแผลปรากฏอย่างต่อเนื่อง ทว่าภายใต้ประสิทธิผลของร่างอมตะ บาดแผลเหล่านี้จึงฟื้นฟูกลับคืนสู่สภาพปกติอย่างรวดเร็ว

อูหม่าคงหันมองไปข้างหลังรอบหนึ่ง เมื่อเห็นว่าสภาพของหลัวซิวดูสบายมาก ๆ ความคิดที่อยากได้วรยุทธ์กลั่นร่างของเขาจึงเข้มข้นมากยิ่งขึ้น

บันไดทะลุฟ้า มีปณิธานแห่งการเดินขึ้นสวรรค์ การฝึกยุทธ์นั้นยากดั่งเดินขึ้นสวรรค์ ก้าวหนึ่งยากกว่าก้าวหนึ่ง

หลัวซิวเดินอยู่บนขั้นบันได ภายใต้การชะล้างจากตรีภพที่บ้าระห่ำ ร่างยุทธ์ร่างเนื้อได้รับการยกระดับลอกคราบใหม่ จากการทำลายล้างและการเกิดใหม่ เมื่อเขามาถึงจุดที่สูงที่สุดของบันไดทะลุฟ้า เขามองเห็นตำหนักใหญ่ที่สูงตระหง่านหนึ่งหลัง

ตำหนักหลังนี้อยู่กลางตรีภพ ใหญ่มากจนเหลือเชื่อ บนตำแหน่งที่อยู่สูงกว่าของตำหนักยังมีอนัตตาตรีภพที่กว้างใหญ่กว่า มีออร่าตรีภพดั้งเดิมแผ่กระจายออกมาลาง ๆ ซึ่งมีความลึกลับและมหัศจรรย์ของเกณฑ์แฝงซ่อนอยู่ภายใน

แคว็ก!

ราวกับการพันธนาการในร่างกายถูกทลาย หลัวซิวรู้สึกดีใจอย่างอดไม่ได้ เขานึกไม่ถึงเลยว่าประสิทธิผลการกลั่นร่างในตรีภพจะดีเยี่ยมเช่นนี้ นี่เพิ่งผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง ร่างยุทธ์ร่างเนื้อของเขาก็บรรลุจากจ้าวมหาเทพขั้นหนึ่ง ขึ้นไปถึงจ้าวมหาเทพขั้นสองแล้ว

กำลังดื่มด่ำอยู่ในความรู้สึกเป็นสุขจากการที่การกลั่นร่างได้รับการยกระดับ หลัวซิวขยับเท้าตนอย่างไม่เต็มใจ ส่วนตรงหน้าเขา เงาร่างของกงเฉิงหมิงทั้งสามคนยิ่งอยู่ยิ่งห่างไกลออกไป เมื่อเห็นว่าพวกเขาใกล้จะเดินเข้าไปในประตูใหญ่ของตำหนักที่เปิดอ้าออกแล้ว

“ซิวหลัว? เจ้ามัวยืนบื้ออยู่ที่นั่นทำไม? ยังไม่รีบตามมาอีกหรือ?”กงเฉิงหมิงหันกลับไปมองหลัวซิวพลางตะโกนพูด