บทที่ 2188

ถึงแม้นางจะยังรู้สึกมึน ๆ อยู่เล็กน้อย แต่ก็ทราบอยู่ว่าผู้ใดเป็นคนช่วยชีวิตตนเอาไว้ นางไม่นึกเลยว่าซิวหลัวผู้นี้จะช่วยชีวิตตัวเอง หากเปลี่ยนเป็นผู้อื่น เมื่อเห็นจ้าวมหาเทพคนหนึ่งบาดเจ็บสาหัส เก้าในสิบต้องคิดปองร้ายอย่างแน่นอน แล้วจะมีทางช่วยชีวิตนางไว้ได้อย่างไรเล่า?

ยิ่งไปกว่านั้นคือนางทราบอยู่ว่าฐานยุทธ์ของตัวเองเสียหาย ซึ่งสภาพอาการบาดเจ็บเช่นนี้ นอกเสียจากว่าเป็นยาเซียนรักษาตัว ถึงจะสามารถซ่อมแซมได้ แล้วผู้ใดจะเต็มใจเอาออกมาให้นางกินเล่า?

แต่ถังจิ้งป๋อกลับค้นพบอย่างน่าทึ่งว่า ซิวหลัวผู้นี้ไม่ได้ซ่อมแซมฐานยุทธ์ที่เสียหายให้นางโดยการใช้ยาเซียนรักษาตัว แต่เป็นกฎชีวิต!

“ขอบพระคุณสำหรับบุญคุณที่ผู้เพื่อนยุทธ์ช่วยชีวิตข้าไว้!”ถังจิ้งป๋อได้สติกลับคืนมาแล้ว ก่อนจะพูดกับหลัวซิวอย่างตื้นตันใจมาก

หลัวซิวยิ้มอ่อน “ผู้เพื่อนยุทธ์ถังเกรงใจเกินไปแล้ว การที่ข้าน้อยช่วยชีวิตเจ้านั้นมันง่ายดั่งปอกกล้วยเข้าปาก ไม่มีค่าพอที่จะพูดถึง ทว่าเจ้าบาดเจ็บได้อย่างไร? กงเฉิงหมิงและอูหม่าคงล่ะ?”

“ไอ้สารเลวสองตัวนั่น!”เมื่อพูดถึงทั้งสองคนนี้ จึงมีความพิโรธปรากฏบนใบหน้าที่เรียวบางของถังจิ้งป๋อ จากนั้นเหมือนนางจะนึกอะไรบางอย่างได้ ก่อนจะรีบพูดว่า: “ผู้เพื่อนยุทธ์ซิวหลัวต้องระวังพวกมันสองคนด้วยนะ ก่อนหน้านี้เจ้าเปิดเผยวรยุทธ์กลั่นร่างที่ฝึก พวกมันสองคนวางแผนที่จะจัดการเจ้า จากนั้นค่อยแย่งวรยุทธ์กลั่นร่างของเจ้ามา”

“เดิมทีพวกมันวางแผนจะวางกับดักที่นี่ เนื่องจากต้องการเหยื่อล่อ ดังนั้นไอ้สารเลวอูหม่าคงนั่นจึงจู่โจมข้ากะทันหัน ทะลวงจุดตันเถียนของข้า เกือบทำให้ข้าต้องตาย!”

มีจิตสังหารปรากฏบนใบหน้าถังจิ้งป๋อ เห็นได้ชัดเจนเลยว่านางรู้สึกเกลียดแค้นอูหม่าคงนั่นถึงขีดสุด

“แล้วสองคนนั้นล่ะ?”หลัวซิวขมวดคิ้วพลางถาม

“เนื่องจากอสูรจิตที่นอนจำศีลอยู่ในทะเลสาบนั่นปล่อยพลังออร่าออกมาเสี้ยวหนึ่ง จึงทำให้พวกมันสองคนตกใจจนหนีไป”ถังจิ้งป๋อใช้นิ้วชี้ไปทางทะเลสาบสีดำที่อยู่ห่างออกไปไกลด้วยสภาพจิตใจที่เกรงกลัวเล็กน้อย

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลัวซิวจึงพยักหน้า อสูรจิตที่นอนจำศีลอยู่ในทะเลสาบนั่นน่ากลัวมากจริง ๆ ยิ่งกว่านั้นคือมันอาจจะเป็นการคงอยู่ระดับจักรพรรดิเทพด้วย การที่สามารถทำให้อูหม่าคงและกงเฉิงหมิงตกใจจนหนีไปนั้น จึงเป็นเรื่องที่ปกติมาก