บทที่ 2204

เมื่อมหาโลกายอดอัมพรตกอยู่ในความสับสนวุ่นวายเนื่องจากการกำเนิดของตระกูลจี้อย่างกะทันหัน หลัวซิวและพรรคพวกของเขายังคงล่องลอยอยู่ในดาราจักรวาล

โลกาใหญ่คือกาแล็กซีที่กว้างใหญ่ และจะใช้เวลาอย่างน้อยเวลาหลายปีในการข้ามจากกาแล็กซีซึ่งเป็นที่ตั้งของสรรพมหาโลกาไปยังกาแล็กซีซึ่งเป็นที่ตั้งของมหาโลกายอดอัมพร

เพื่อความปลอดภัย หลัวซิวยอมใช้เวลามากกว่าการเกิดอุบัติเหตุ ในฐานะศิษย์ของสำนักเซียนเทียนหยุน เหยียนเยว่เอ๋อร์ได้รับการยกย่องอย่างสูงจากสำนักเซียนเทียนหยุน เนื่องจากพรสวรรค์ที่สูงมากของนางในกฎเพลิงอัคคีได้รับความสำคัญจากสำนักเซียนเทียนหยุน คิดว่า ไม่น่าจะมีอันตราย

ทันใดนั้น หลัวซิวเห็นอุกกาบาตบินเร็วมาก แต่สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของเขาไม่ใช่อุกกาบาต แต่เป็นร่างที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนอุกกาบาต

เป็นชายหนุ่มในชุดคลุมสีขาวซึ่งแตกต่างจากชายผู้แข็งแกร่งที่ฝึกฝนมาหลายร้อยล้านปี คนๆ นี้ให้ความรู้สึกเหมือนยังอายุไม่มากและจำนวนปีของการฝึกฝนก็ไม่เกินพันปีอย่างแน่นอน

เมื่อหลัวซิวสังเกตเห็นชายหนุ่มในชุดคลุมสีขาว อีกฝ่ายก็เห็นเขาเช่นกัน

“อสูรโบราณดารา ดูดจิต?”

ชายหนุ่มในชุดคลุมสีขาวเหลือบมองหลัวซิวด้วยสายตาเรียบ ๆ สังเกตเห็นอสูรดูดจิตในทันที มีประกายแสงในดวงตาของเขา

“คาดไม่ถึงเลยว่าอสูรดูดจิตโบราณที่สูญพันธุ์ไปนานแล้วจะยังคงอยู่ในดารา...”

ชายหนุ่มในชุดคลุมสีขาวยืนขึ้น แต่ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ ร่างของเขาหายไปจากอากาศ และเขาก็ปรากฏตัวต่อหน้าหลัวซิวในวินาทีต่อมา

เพียงแต่ว่าชายหนุ่มในชุดคลุมสีขาวไม่ได้สนใจหลัวซิวอย่างจริงจังเลย เขาแค่จ้องมองอสูรดูดจิตและพูดว่า “รับข้าเป็นนาย ยอมจำนนหรือตาย!”

เมื่อเวลาที่เขาพูด รัศมีที่เปล่งออกมาจากร่างกายของเขาไม่แข็งแกร่ง เป็นเพียงมกุฎเทพขั้น 5เท่านั้นเอง

“หัวขโมยมาจากไหน กล้าพูดมากเลยนะ!”