บทที่ 2207

“ข้าผิดจริง ๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้ ข้าสามารถให้ค่าชดเชยเพื่อแก้ไขความเข้าใจผิดนี้ได้”ลิ่งฮู๋จื่อเซวียนโบกมือหยิบยาแก่นแท้จำนวนหนึ่งออกมา

คุณภาพของยาแก่นแท้เหล่านี้ดีมาก และแก่นแท้ที่บรรจุอยู่ในเม็ดยานั้นมีมากมายมหาศาล ด้วยปริมาณหลายแสนเม็ด

ลิ่งฮู๋จื่อเซวียนมาถึงมหาโลกาพันสามก็เป็นเวลานานแล้ว เขาก็พบมานานแล้วว่านักยุทธ์ส่วนใหญ่ที่นี่ยังคงใช้แก้วเทวเพื่อฝึกฝน เช่น ยาแก่นแท้นั้นค่อนข้างหายาก ยาแก่นแท้นับแสน ไม่นับอะไรสำหรับเขา แต่มันจะทำให้ผู้แข็งแกร่งจ้าวมหาเทพมากมายที่นี่อิจฉาอย่างแน่นอน

“เจ้าต้องการจะแก้ไขความเข้าใจผิดของเราด้วยสิ่งเล็กน้อยนี้อย่างนั้นรึ?” หลัวซิวกล่าวอย่างเย็นชาและพูดว่า “ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นอัจฉริยะโลกมหาศักดิ์ ถ้าข้าเดาไม่ผิด บนร่างเจ้ามียาแก่นแท้อย่างน้อยล้านเม็ด?”

เหตุผลที่เขาไม่เลือกฆ่าคนๆ นี้ก็เพราะหลัวซิวไม่มั่นใจเต็มร้อย ไม่อย่างไรเพราะผลการฝึกฝนของเขาต่ำกว่าเล็กน้อย และด้วยพละกำลังเต็มที่ เขาสามารถปราบปรามลิ่งฮู๋จื่อเซวียน ได้มากที่สุดแค่ระยะสั้นเท่านั้น แต่ถ้าเขาต้องการฆ่าเขา ความเป็นไปได้ก็ต่ำกว่า

และอัจฉริยะประเภทนี้จากโลกมหาศักดิ์ต้องมีไพ่ตายช่วยชีวิต หากฆ่าอีกฝ่ายไม่ได้ แต่กลับดึงสัตว์ประหลาดแก่ที่อยู่ด้านหลังอีกฝ่ายออกมา มันจะลำบาก

ลิ่งฮู๋จื่อเซวียนไม่แปลกใจเลยที่หลัวซิวเดาที่มาของตัวเองได้ เพราะเขาหยิ่งเกินไปตั้งแต่แรกเลยได้เปิดเผยตัวตนของเขา มีเพียงคนจากโลกมหาศักดิ์เท่านั้นที่จะเรียกนักยุทธ์จากมหาโลกาพันสามว่าโลกามนุษย์

“ข้าไม่มียาแก่นแท้มากขนาดนั้นจริง ๆ ข้าไม่ใช่ปรมาจารย์กลั่นยา ข้าใช้ได้ยาแก่นแท้จำนวนมากที่ข้านำมา และไม่ได้เพิ่มเต็ม...”

ลิ่งฮู๋จื่อเซวียนไม่เต็มใจที่จะรับยาแก่นแท้มากกว่านี้ นี่ไม่ใช่โลกมหาศักดิ์ และไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเขาที่จะได้รับยาแก่นแท้และเขายังต้องเก็บไว้เพื่อการฝึกฝนของเขา

“ข้ามีอาวุธที่ฝึกเซ่นโดยผู้แข็งแกร่งเทพมาร ซึ่งถือได้ว่าเป็นการชดเชยสำหรับทั้งสามคน”

ลิ่งฮู๋จื่อเซวียนนำอาวุธออกมาอีกสามชิ้น ซึ่งแต่ละชิ้นเป็นระดับจ้าวมหาเทพ แม้ว่าจะเป็นชั้นล่าง แต่ระดับก็ยังพิเศษกว่าอาวุธจ้าวมหาเทพชั้นกลางของมหาโลกาพันสาม

หลัวซิวขยิบตา จีเสี่ยวจื่อและ หนิงหานยู่จึงส่งเสียงฮึ่มแล้วรับมาอย่างไม่เต็มใจ แต่ก็ไม่ได้ทำสีหน้าดีให้ลิ่งฮู๋จื่อเซวียน