บทที่ 2210

ลิ่งฮู๋จื่อเซวียนยังคงคุยเองเออเองอยู่ที่นั่น และในเวลาเดียวกัน เพื่อให้หลัวซิวไว้วางใจ เขาหยิบชิ้นส่วนศุภรออกมา

เนื่องจากเรื่องของจักรพรรดิเทพเทียนหย่ง หลัวซิวจึงนึกถึงชาติที่เป็นไท่ซ่างฉิง ชิ้นส่วนศุภรที่ซ่อนอยู่ในตัวหยั่งรู้ของเขาก็สะท้อนกับชิ้นส่วนศุภรในมือของลิ่งฮู๋จื่อเซวียน

หืม!

ชิ้นส่วนศุภรกระจายแสงออกมา ราวกับว่าจะหลุดจากมือของลิ่งฮู๋จื่อเซวียน บินไปหา หลัวซิว

“สหายหลัว เจ้ามีชิ้นส่วนศุภรอยู่บนร่างของเจ้า?” จู่ ๆ สีหน้าของลิ่งฮู๋จื่อเซวียนก็เปลี่ยนไปมาก เขาเข้าใจความหมายของปรากฏการณ์นี้ จะต้องมีชิ้นส่วนมากกว่าหนึ่งชิ้นบนร่างหลัวซิว มิฉะนั้นจะไม่มีแรงดึงดูดที่แข็งแกร่งเช่นนี้ต่อชิ้นส่วนในมือของเขา

อย่างไรก็ตามลิ่งฮู๋จื่อเซวียน สงบลงอย่างรวดเร็วและหัวเราะเสียงดัง “ในเมื่อบนร่างของสหายหลัวก็มีชิ้นส่วนศุภรด้วย งั้นแค่เรารวบรวมชิ้นส่วนทั้งหมดเข้าด้วยกัน เราก็สามารถไปเปิดตำหนักไท่ซ่างเทียนหย่งได้ด้วยกัน?”

“ข้ามีชิ้นส่วนศุภรสองชิ้นจริง”

หลัวซิวไม่ได้ปิดบังอะไร ช่องว่างระหว่างคิ้วของเขาแยกออก ชิ้นส่วนศุภรก็ลอยออกมา แตกออกเป็นสองส่วนและตกลงในมือของเขา

เขาถอนหายใจในใจ ในเมื่อรู้เรื่องของจักรพรรดิเทพเทียนหย่งแล้ว เขาย่อมต้องไปที่ตำหนักนั้นเพื่อพบนางเป็นธรรมดา

“เจ้ามีเงื่อนงำเกี่ยวกับชิ้นส่วนศุภรอื่น ๆ หรือไม่?” หลัวซิวถาม

“การฝึกฝนหลักของข้าคือกฎเวลา ตราบใดที่ข้ามีชิ้นส่วนหนึ่งอยู่ในมือ ข้าสามารถตามหาออร่าของชิ้นส่วนอื่นๆ ได้”ลิ่งฮู๋จื่อเซวียน กล่าวอย่างมั่นใจ ในขณะเดียวกันเขาก็รู้ว่าทำไมเขาถึงตามมาถึงอาณาจักรดารานี้แล้ว ต้องเป็นเพราะชิ้นส่วนศุภรสองชิ้นบนร่างกายของหลัวซิว

เมื่อหลัวซิวได้ยินสิ่งที่เขาพูด เขาก็เข้าใจความจริงข้อนี้โดยธรรมชาติ เขาอดไม่ได้ที่จะระแวดระวังในใจ

ในขณะนี้ เขาเข้าใจเป็นอย่างดีว่าลิ่งฮู๋จื่อเซวียน ผู้นี้มีความต้องการไม่น้อย และเขาบอกเรื่องเกี่ยวกับตำหนักไท่ซ่างเทียนหย่งก่อน เพียงเพื่อดึงดูดตัวเองให้อยู่กับเขา จากนั้นตามหาโอกาสที่จะได้รับความลับบนตัวเขา