บทที่ 2215

แต่ถ้าเป็นเพียงการทำลายตระกูลตวนมู่ก็ยังไม่เพียงพอ ตระกูลจี้ต้องแสดงความแข็งแกร่งและการสืบทอดที่ทรงพลังออกมา เพื่อทำให้กองกำลังอื่นหวาดกลัวได้อย่างแท้จริงและแดนศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ ของสำนักจักรพรรดิจะสามารถรับรู้ถึงการมีอยู่ของ ตระกูลจี้!

ฟื้นฟูออร่าของวีรบุรุษแล้วเจ้าตระกูลจี้นั่งตัวตรงอยู่ในห้องโถง สายตาของเขาจับจ้องไปที่หลัวซิวอีกครั้ง

“เพื่อนน้อยนำข่าวของบรรพบุรุษของเรามายังตระกูลจี้ และส่งคืนสิ่งของของบรรพบุรุษของเรา นับจากนี้เจ้าคือแขกผู้มีเกียรติและผู้มีพระคุณของตระกูลจี้!”

หลังจากนั้น เจ้าตระกูลจี้เปลี่ยนเรื่อง “ในเมื่อคนจากหอยอดอัมพรมาแล้วก็ให้พวกเขาเข้ามาเถอะ”

“ขอรับ!” เสียงตอบรับดังมาจากภายนอกห้องโถง

ครู่ต่อมา สายตาของเจ้าหอยอดอัมพรซึ่งอยู่นอกโลกาแดนปริศนานั้นบึ่งตึงเย็นเฉียบ บรรพอาจารย์ตวนมู่ที่ยืนอยู่ข้างๆเขาพูดด้วยเสียงที่เข้มงวดว่า “ตระกูลจี้นี้ช่างกล้ามากนักที่ให้เจ้าหอรออยู่ข้างนอก นี่คือการดูหมิ่นเกียรติและอำนาจของสำนักจักรพรรดิ!”

เมื่อเขารู้ว่าตระกูลของเขาถูกทำลาย บรรพอาจารย์ตวนมู่รู้สึกโกรธมาก เขาได้รีบมาสะสางบัญชีกับตระกูลจี้ทันที แต่ด้วยความแข็งแกร่งของจักรพรรดิเทพอาจารย์ของเขา เขาไม่สามารถแม้แต่จะเข้าไปในประตูแดนปริศนาของตระกูลจี้ได้ กล่าวได้ว่าอับอายขายหน้านัก

นี่ทำให้บรรพอาจารย์ตวนมู่รู้ว่าความแข็งแกร่งของตระกูลจี้ไม่สามารถต้านทานได้ด้วยตัวเขาคนเดียว ดังนั้นเขาจึงได้แต่ฝากความหวังไว้กับหอยอดอัมพร

ในความเป็นจริง สำหรับบรรพอาจารย์ตวนมู่ แม้ว่าตระกูลจะถูกกำจัด แต่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ตราบใดที่เฒ่าประหลาดตวนมู่ยังมีชีวิตอยู่ ตระกูลตวนมู่จะไม่พินาศ ด้วยอายุขัยที่ยาวนานของผู้แข็งแกร่งจักรพรรดิเทพ เขาสามารถสร้างตระกูลตวนมู่ขึ้นมาใหม่ได้ในอนาคต

แต่ความแค้นนี้ เฒ่าประหลาดตวนมู่ไม่สามารถกลืนลงไปได้ เขาต้องทำให้ตระกูลจี้ชดใช้

เจ้าหอยอดอัมพรไม่ใช่คนงี่เง่า เฒ่าประหลาดตวนมู่ต้องการใช้กำลังของหอยอดอัมพรจัดการกับตระกูลจี้ เขารู้ดีกว่าใคร