บทที่ 2262

เพื่อเป็นการช่วยชีวิตลูกสาวตัวเองกลับมา ตลอดช่วงหลายวันที่ผ่านมานี้ อิงบูเฉิงวิ่งเต้นบากบั่นไปทั่วทุกที่ และยิ่งนำแก้วห้วงเวลาที่ตัวเองได้จากดาราแห่งกาลเวลาออกมา หวังว่าจะสามารถใช้สมบัติชิ้นนี้ขอความช่วยเหลือจากผู้แข็งแกร่ง ช่วยชีวิตลูกสาวตัวเองกลับมา

แต่อำนาจของตระกูลจางที่อยู่ในเมืองฮวงเยว่ไม่เล็ก ถึงแม้ผู้แข็งแกร่งแห่งโลกยุทธ์ที่ตามหาได้จะไม่กล้าเป็นศัตรูกับตระกูลจางง่าย ๆ แต่เรื่องแก้วห้วงเวลาก็ดึงดูดความสนใจของผู้คนได้อย่างรวดเร็ว เพราะฉะนั้นจึงมีภาพเหตุการณ์ที่หลัวซิวมองเห็นเกิดขึ้น

หากไม่ใช่เพราะการปรากฏตัวของหลัวซิว บัดนี้เขาอิงบูเฉิงคงกลายเป็นศพร่างหนึ่งไปแล้ว และคนในตระกูลจางก็คงเอาสิ่งของทั้งหมดที่เป็นของเขาไปจากศพเขาตั้งนานแล้ว

หลัวซิวนึกไม่ถึงเลยว่าภายในเรื่องนี้จะมีเงื่อนงำซ่อนอยู่เยอะเช่นนี้ โดยเฉพาะเมื่อได้ยินว่าบรรพอาจารย์คนหนึ่งของตระกูงจางจะครองวิญญาณลูกสาวอิงบูเฉิง จิตสังหารที่รวดเร็วและดุดันจึงแผ่กระจายออกมาจากร่างหลัวซิวในทันที

“เจ้าหนู มึงเป็นผู้ที่ไม่นำตระกูลจางของพวกกูไปไว้ในสายตาหรือ?”

ผู้อาวุโสเดินตรงมาด้วยสีหน้าที่เย็นเยือก ก่อนจะลงมือโจมตีทันทีโดยไม่ฟังคำอธิบายใด ๆ มือใหญ่ข้างหนึ่งขยำไปทางหลัวซิว

ในขณะเดียวกัน ออร่าผู้แข็งแกร่งกึ่งจ้าวมหาเทพก็แผ่กระจายออกมา โดยส่วนใหญ่แล้วผู้ที่มีผลการฝึกตนต่ำกว่ามกุฎเทพช่วงปลาย เมื่ออยู่ภายใต้การกดอัดจากพลังอำนาจของเขาแล้วก็ไม่มีกำลังแรงที่จะต้านทานได้เลยด้วยซ้ำ

ทว่าสำหรับหลัวซิวแล้ว พลังอำนาจเช่นนี้กลับเล็กน้อยมากจนไม่มีค่าพอที่จะให้พูดถึง ออร่าของฝ่ายตรงข้ามพรั่งพรูเข้ามาอย่างดุดัน เมื่อเข้ามาถึงบริเวณสามสิบกว่าเซนติเมตรรอบกายเขา พลังทั้งหมดก็ดับสลายไปภายในพริบตา หายไปอย่างไร้ร่องรอย

สัมผัสได้ว่าพลังอำนาจของตนถูกทลายไปอย่างง่ายดาย สีหน้าของผู้อาวุโสชุดแพรนี่จึงเปลี่ยนไปภายในพริบตา การที่เขาสามารถฝึกตนถึงแดนกึ่งจ้าวมหาเทพได้นั้น ต้องไม่ใช่คนโง่อยู่แล้ว เขาทราบอยู่ว่าตัวเองน่าจะเตะเข้ากับแผ่นเหล็กแล้วล่ะ

ตู้ม!