บทที่ 2264

สำหรับตัวละครเล็ก ๆ อย่างอิงบูเฉิงนั้น นายท่านตระกูลจางไม่ได้นำมาไว้ในสายตาอยู่แล้ว แต่สำหรับเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับหยิ้งเสี่ยวเฉวี่ยนั้น เขาก็ต้องรู้ดีเป็นธรรมดาอยู่แล้ว เพื่อเป็นการทำให้บรรพอาจารย์ท่านนั้นในตระกูลครองวิญญาณและกลับมามีชีวิตใหม่ ทางตระกูลจางเตรียมการเพื่อสิ่งนี้มานานมาก ๆ แล้ว ปัจจุบันทุกอย่างเพียบพร้อมแล้ว จะล้มเลิกกลางคันได้อย่างไรเล่า?

“ข้าไม่เข้าใจความหมายของผู้เพื่อนยุทธ์ ตระกูลจางของเราไม่ได้จับกุมตัวลูกสาวเขานะ”นายท่านตระกูลจางปากแข็งไม่ยอมรับ

ขอแค่บรรพอาจารย์ท่านนั้นครองวิญญาณสำเร็จ เช่นนั้นเรื่องราวทุกอย่างก็จะถูกกำหนด ทันทีที่ศักยภาพของบรรพอาจารย์ท่านนั้นฟื้นฟูกลับคืนมาอย่างมาก ศักยภาพของตระกูลจางก็จะได้รับการยกระดับไม่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

“มึงโกหก! เห็น ๆ อยู่ว่าตระกูลจางของพวกมึงจับกุมตัวลูกสาวกูไป จะให้ตาแก่นั่นครองวิญญาณกายาที่อ่อนเยาว์ของลูกกู”เมื่อเห็นว่าฝ่ายตรงข้ามปฏิเสธ อิงบูเฉิงจึงตะคอกออกมาอย่างอดไม่ได้

“โอหัง! ตระกูลจางของเรานั้นเป็นผู้แข็งแกร่งระดับใด จักสนใจลูกสาวของนักยุทธ์ราชาเทพเล็ก ๆ อย่างเจ้าหรือ?”นายท่านตระกูลจางตะคอกด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็น พลังอำนาจของผู้แข็งแกร่งจ้าวมหาเทพซัดสาด

“ผู้ที่โอหังคือมึง!”

หลัวซิวหรี่ตาลงพลางจ้องมองนายท่านตระกูลจางที่อยู่ตรงหน้า แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยือก: “ดูท่าคำพูดของกูมันเข้าหูซ้ายทะลุหูขวามึงสินะ เมื่อครู่กูบอกไปแล้วว่ากูไม่อยากพูดจาไร้สาระกับมึง จะส่งตัวหยิ้งเสี่ยวเฉวี่ยออกมาในสภาพสมบูรณ์บัดนี้ หรือจะให้กูลงมือล้มล้างตระกูลจางของพวกมึง!”

“ผู้เพื่อนยุทธ์ปากดีเกินไปหน่อยหรือเปล่า”คำขมขู่ที่โจ่งแจ้งเช่นนี้ ทำให้สีหน้าของนายท่านตระกูลจางหม่นหมองย่ำแย่ลงไปในทันที

“เสียงดังชิบหาย!”

หลัวซิวเริ่มหมดความอดทนเล็กน้อยแล้ว เงาร่างของเขากระพริบทีหนึ่ง ก่อนที่เขาจะปรากฏตรงหน้านายท่านตระกูลจางโดยตรง แล้วฟาดฝ่ามือลงไป

เมื่อเห็นว่าหลัวซิวลงมือ นายท่านตระกูลจางจึงทำเสียงหึอย่างเยือกเย็นทีหนึ่ง “กูก็อยากรู้เช่นกันว่ามึงมีปัญญามากเท่าไหร่เชียว ถึงกับกล้าพูดจาโอหังที่นี่”

เงาลวงของปักษาเทวเพลิงไพรผนึกรวมกันจนเป็นแก่นแท้อย่างรวดเร็ว มันแหงนหน้าขึ้นฟ้าแล้วร้องเสียงสูง ก่อนจะกระโจนไปทางหลัวซิวด้วยความเร็วที่รวดเร็วอย่างยิ่ง มีพลังออร่ากฎเพลิงอัคคีขั้น 8 ลอยวนเป็นเกลียวอยู่รอบกาย