บทที่ 2275

ทว่าดูจากคำพูดของฝ่ายตรงข้าม หลัวซิวก็ฟังออกเช่นกันว่าลิ่งฮู๋จื่อเซวียนนี่มองตัวตนของเขาไม่ทะลุปรุโปร่ง สิ่งที่ดึงดูดเขาคือค่ายกลของตัวเอง

เห็นเพียงสายตาของลิ่งฮู๋จื่อเซวียนร่วงลงบนรูเล็ตธรรมดา ๆ ชิ้นนั้นในมือหลัวซิวแล้วพูด: “ไม่ทราบว่าสหายมีนามว่ากระไรหรือ เป็นนักค่ายเทพระดับใด?”

“เหตุใดข้าจึงต้องบอกเจ้าด้วย?”หลัวซิวไม่เก็บมาใส่ใจ ลักษณะท่าทีที่ยโสอวดดีอย่างลิ่งฮู๋จื่อเซวียน ทำให้เขารู้สึกไม่พอใจมาก ๆ

“ข้าสามารถมอบโอกาสและโชคหนึ่งให้แก่เจ้าได้”ลิ่งฮู๋จื่อเซวียนหัวเราะเบา ๆ ราวกับทุกอย่างล้วนถูกควบคุมอยู่ในเงื้อมมือ

เมื่อได้ยินเขาพูดเช่นนี้ หลัวซิวก็รู้สึกสนใจขึ้นมาเล็กน้อยจริง ๆ ว่าโอกาสโชคนั่นคืออะไรกันแน่ เขาเข้าใจดีมาก ๆ เลยล่ะว่าลิ่งฮู๋จื่อเซวียนมาจากโลกมหาศักดิ์ ในมหาโลกาพันสาม สิ่งที่สามารถทำให้เขารู้สึกสนใจได้นั้นมีไม่เยอะหรอกนะ

ในขณะเดียวกัน หลัวซิวก็สังเกตเห็นอย่างน่าทึ่งเช่นกันว่าผลการฝึกตนของลิ่งฮู๋จื่อเซวียนนี่บรรลุถึงมกุฎเทพขั้น 6 ภายในระยะเวลาสั้น ๆ อีกทั้งใช้เวลาอีกไม่นาน ก็น่าจะสามารถบรรลุถึงมกุฎเทพขั้น 7 แล้ว

ด้วยเหตุนี้จึงแสดงให้เห็นว่าทรัพยากรการฝึกตนของลิ่งฮู๋จื่อเซวียนนี่พอเพียงมาก ๆ หลัวซิวคาดเดาว่าการที่บนตัวเขามีโอสถแก่นแท้หลักล้านเม็ดนั้น ยังเป็นจำนวนที่น้อยเลย

“เจ้าสามารถเรียกข้าว่าไท่ซ่าง ข้าคือนักค่ายเทพระดับปรมาจารคนหนึ่ง”หลัวซิวตอบกลับเช่นนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาใช้ชื่อปลอม ซึ่งตั้งมาจากไท่ซ่างฉิง แต่ขาดคำว่าฉิง

“ไท่ซ่าง?”ลิ่งฮู๋จื่อเซวียนขมวดคิ้วลงเล็กน้อย คำว่าไท่ซ่างนั้นเป็นสัญลักษณ์ของความสูงศักดิ์สุดยอด คนดังกล่าวใช้คำนี้มาเป็นชื่อของตัวเอง ท่าทางการพูดบาตรใหญ่มากจนน่าทึ่งจริง ๆ แม้แต่ผู้ที่หยิ่งผยองเป็นหนึ่งไม่เป็นสองอย่างลิ่งฮู๋จื่อเซวียน ยังรู้สึกไม่พอใจมาก ๆ

“ที่แท้ก็คือผู้เพื่อนยุทธ์ไท่ซ่างนี่เอง ข้าชื่อลิ่งฮู๋จื่อเซวียน”ลิ่งฮู๋จื่อเซวียนสลัดความรู้สึกไม่พอใจทิ้งชั่วคราว แล้วพูดชื่อตัวเองออกมา

“ไม่ทราบว่าโอกาสโชคที่ผู้เพื่อนยุทธ์ลิ่งฮู๋กล่าวถึงนั้นคือกระไรหรือ?”หลัวซิวยิ้มพลางถาม

ลิ่งฮู๋จื่อเซวียนอมยิ้มพลางยกกาเหล้าที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมา เทเหล้าให้ตัวเองหนึ่งแก้วพลางตอบกลับ: “ผู้เพื่อนยุทธ์ไท่ซ่างทราบความเป็นมาของสองคนที่เดินขึ้นไปในเมื่อครู่นี้หรือไม่?”