บทที่ 2298

ช่าจื่อเยียนเป็นสตรีที่แข็งแกร่ง แต่ในเวลานี้ด้านที่อ่อนแอในหัวใจของนางก็ถูกสัมผัส ความคับแค้นใจที่นางต้องทนทุกข์ทรมานมานานหลายปีก็ปะทุออกมาในทันที และนางก็โผเข้าสู่อ้อมแขนของหลัวซิวและเริ่มร้องไห้

ไม่ว่าอย่างไร นางเป็นเพียงสตรีคนหนึ่ง ตลอดมา ไม่มีผู้ชายคนไหนที่นางพึ่งพาได้ ดังนั้นนางจึงได้แต่แสร้งทำเป็นเข้มแข็งโดยผิวเผิน

หลัวซิวปลอบโยนนางด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนเล็กน้อย เขาไม่รู้ว่าเขาควรจะบอกข่าวกับนางว่าเสี่ยวเจียงหมิงเสียชีวิตแล้วหรือไม่

สำนักเทียนช่าถูกทำลายไปแล้ว ระหว่างนางและเสี่ยวเจียงหมิงอาจกล่าวได้ว่าเป็นครอบครัวเพียงคนเดียวที่สามารถพึ่งพาซึ่งกันและกันได้ เขาไม่รู้ว่าช่าจื่อเยียนจะสามารถทนได้หรือไม่เมื่อเมื่อนางรู้เรื่องการตายของเสี่ยวเจียงหมิง

“พี่จื่อเยียน เกิดเรื่องอะไรขึ้น ทำไมคนเหล่านี้ถึงทำร้ายพี่?” หลัวซิวถามหลังจากที่อารมณ์ของนางฟื้นขึ้นมาเล็กน้อย

ตอนนี้เขามาที่นี่แล้ว เขาต้องการช่วยช่าจื่อเยียนและแก้ปัญหาทั้งหมดโดยธรรมชาติ

“เจ้ากล้าดียังไงมาทำร้ายลูกสาว หานตงเหอของข้า!”

ก่อนที่ช่าจื่อเยียนจะตอบกลับ เสียงที่เกรี้ยวกราดพร้อมเจตนาฆ่าก็ดังขึ้น จากนั้นประตูห้องก็ถูกเปิดออก ชายในชุดคลุมสีม่วงก็พุ่งเข้ามา

มีคนเข้าพักในโรงเตี๊ยมนี้ค่อนข้างน้อย แต่ตอนนี้พวกเขาทั้งหมดปรากฏตัวขึ้นทีละคนเมื่อได้ยินเสียงวุ่นวาย เมื่อเห็นชายในชุดคลุมสีม่วง หลายคนแสดงความกลัวบนใบหน้าของพวกเขา

“นี่ไม่ใช่นายท่านตระกูลหานหรือว่ามีคนทำร้ายลูกสาวของนายท่านตระกูลหาน”มีคนจำฐานะของ หานตงเหอได้และกระซิบคุยกัน