บทที่ 2304

ตู้มม!

วินาทีต่อไป รัศมีธนูก็พุ่งมาถึงภายในพริบตา ยิงทะลวงกะโหลกบรรพอาจารย์ตระกูลหานโดยตรง เหลือเพียงศพไร้ศีรษะร่างหนึ่ง ร่วงหล่นลงไปจากฟ้า

ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นภายในเสี้ยววินาทีเดียวเท่านั้น แม้ผู้อาวุโสเห้อนั่นก็ลงมือแล้วเช่นกัน ทว่าการโจมตีของเขายังไม่ทันได้ร่วงลงบนตัวหลัวซิว บรรพอาจารย์ตระกูลหานก็ถูกสังหารก่อนแล้ว

“อาวุธสงครามจักรพรรดิเทพ! มึงสามารถควบคุมอาวุธสงครามจักรพรรดิเทพอย่างนั้นหรือ?”

ผู้อาวุโสเห้อก็หวาดกลัวขึ้นมาโดยสิ้นเชิงแล้ว ในจักรวาลมหาโลกพันสาม จำนวนผู้แข็งแกร่งจักรพรรดิเทพมีไม่น้อย แต่จำนวนอาวุธมหาจักรพรรดินั้นกลับมีไม่มากอย่างแน่นอน อาวุธมหาจักรพรรดิชิ้นหนึ่งที่แม้แต่ผู้แข็งแกร่งจักรพรรดิเทพยังไม่มี แล้วจะนับประสาอะไรกับผู้ที่อยู่ระดับจ้าวมหาเทพ?

และความล้ำค่าของอาวุธมหาจักรพรรดินั้นไม่ได้อยู่ที่จำนวนที่น้อย แต่อยู่ที่พลานุภาพที่เป็นหนึ่งไม่เป็นสอง เมื่อเห็นว่าบรรพอาจารย์ตระกูลหานถูกสังหารภายในธนูเดียว ผู้อาวุโสเห้อเข้าใจดีมาก ๆ ว่าศักยภาพของตัวเองสูสีกับบรรพอาจารย์ตระกูลหาน เช่นนั้นก็หมายความว่าเขาก็ไม่มีทางใช่คู่ต่อสู้ของคนดังกล่าวอย่างแน่นอน

เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีของผู้อาวุโสเห้อ หลัวซิวดูไม่สนใจใยดีเลย เขาง้างมือขึ้นมาปล่อยหมัดออกไปหนึ่งครั้ง ก็ทำให้ของขลังของฝ่ายตรงข้ามถูกโจมตีจนกระเด็นออกไปแล้ว

“ผู้แข็งแกร่งกลั่นร่าง!”

ผู้อาวุโสเห้อรู้สึกสิ้นหวังมากกว่าเดิม ฝ่ายตรงข้ามมีของล้ำค่าที่ทรงพลังอย่างอาวุธมหาจักรพรรดิไม่ว่า นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นผู้แข็งแกร่งกลั่นร่างคนหนึ่งด้วย ไม่เกรงกลัวพลังโจมตีของเขาเลยแม้แต่น้อย ผู้แข็งแกร่งระดับนี้ อย่าว่าแต่เขาหนึ่งคนเลย ต่อให้มีเขาสักสิบคน เกรงว่าก็คงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคนดังกล่าว

ชิ่ว!

เสียงทะลุฟ้าดังขึ้น หลัวซิวดึงสายธนูออกไปอีกครั้ง รัศมีธนูจึงบุกโจมตีเข้าไปถึงหน้าผู้อาวุโสเห้ออย่างรวดเร็ว

เสียงตู้มดังขึ้น ร่างกายของผู้อาวุโสเห้อถูกรัศมีธนูยิงจนทะลุ จากนั้นร่างกายก็แหลกสลายเป็นชิ้น ๆ อานุภาพของรัศมีธนูที่พุ่งไปไม่ลดน้อยลง เดิมทีผู้คนของสวนเขาเขี้ยวมังกรที่หนีถอยออกไปไกลมาก ๆ แล้ว ล้วนถูกโจมตีจนมีคนตายคาที่เยอะมาก ๆ