บทที่ 2319

“การฝึกยุทธ์ต้องใช้วิธีการทุกอย่าง ไม่ได้เล่ห์ก็เอาด้วยกล”ลิ่งฮู๋จื่อเซวียนกลับไม่รู้สึกอะไรมากนัก ในมนุษย์ธรรมดาทั่วไป ผู้ที่ปล้นทรัพย์สินของคนตายนั้นก็มีเยอะมาก ๆ หากเปลี่ยนเป็นเขา ถ้ามีแรงดึงดูดใจที่มากพอ เขาก็จะไม่ปฏิเสธการทำเรื่องเช่นนี้

ชีชีทำเสียงหึทีหนึ่ง ราวกับรู้สึกเหยียดหยามและไม่ชอบพฤติกรรมเช่นนี้อย่างลึกซึ้ง

“กาลเวลาของผู้แข็งแกร่งแห่งโลกยุทธ์ยาวนาน ผลการฝึกตนยิ่งสูงก็คงอยู่ได้ยิ่งนาน แต่ญาติมิตรที่อยู่ข้างกายกลับใช่ว่าจะเป็นเช่นนั้นเสมอไป กระทั่งท้ายที่สุด วัยชราของผู้แข็งแกร่งแห่งโลกยุทธ์ ส่วนมากต้องเดินอยู่บนธรรมใหญ่อย่างสันโดษ โดดเดี่ยวเงียบเหงา มีคุณสมบัติเลิศล้ำทั้งชีวิต ตอนจบสุดท้ายก็อ้างว้างเช่นกัน”หลัวซิวพูดอย่างทอดถอนใจคำหนึ่ง

เขาสามารถเข้าใจผู้ที่ถือเรื่องการขุดเนินดินหลุมฝังศพของผู้อื่นอยู่ เนื่องจากตอนจบของผู้แข็งแกร่งแห่งโลกยุทธ์มันโดดเดี่ยวและอ้างว้างตั้งแต่แรกอยู่แล้ว หลังจากตายไปก็อยู่อย่างสงบไม่ได้อีก หากเปลี่ยนเป็นตนเอง ก็คงไม่มีผู้ใดยินดีให้ผู้อื่นมาขุดหลุมฝังศพของตนหลังจากนั่งฌานละสังหารแล้วถูกฝังลงดินหรอกกระมัง?

ทว่าสำหรับเรื่องประเภทนี้นั้น แต่ละคนล้วนมีความคิดของตัวเอง หลัวซิวก็พูดได้แค่ตัวเองมีหลักการที่ยึดถือของตัวเอง ส่วนคนอื่นจะทำอย่างไรนั้น เขาไม่มีสิทธิ์เข้าไปก้าวก่าย

ภายในเนินดินหลุมฝังศพบางหลุมไม่มีอะไรเลย เป็นเพียงสุสานที่ฝั่งเฉพาะเสื้อผ้าและสิ่งของของผู้ตาย หลังจากที่ขุดออกแล้ว มีเพียงเสื้อผ้าและเครื่องใช้ที่เน่าเปื่อยแล้ว แต่ก็มีเนินดินหลุมฝังศพบางหลุมที่มีของดี ๆ เช่นกัน

“ฮ่า ๆ กระดูกชิ้นหนึ่งของผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทาน!”

หลัวซิวทั้งสามคนได้ยินเสียงหัวเราะดังมาจากข้างหน้า มีคนขุดเนินดินหลุมฝังศพออกหนึ่งหลุม แล้วเขี่ยกระดูกที่พร่างพราวดั่งหยกออกมาหนึ่งชิ้น มีออร่าที่น่าทึ่งแผ่กระจายออกมา

“ออร่าของกระดูกชิ้นหนึ่งก็แข็งแกร่งเช่นนี้เลยหรือ ครั้นเมื่อยังมีชีวิตผลการฝึกตนของคนดังกล่าวต้องล้ำเลิศเป็นหนึ่งอย่างแน่นอน ยิ่งกว่านั้นคืออาจอยู่เหนือจักรพรรดิเทพ!”

“หรือว่าเป็นผู้แข็งแกร่งที่มาจากโลกมหาศักดิ์?”

อย่างที่ทุกคนทราบกัน มหาจักรพรรดิยุทธ์ที่อยู่ในมหาโลกาพันสามก็เป็นผู้ไร้เทียมทานขั้นสูงสุดแล้ว แต่มีผู้แข็งแกร่งบางส่วนที่กำเนิดจากกองกำลังใหญ่ ทราบอยู่ว่าแท้จริงแล้วมีผู้แข็งแกร่งที่อยู่สูงกว่าระดับมหาจักรพรรดิยุทธ์คงอยู่ในโลกามหาจักรพรรดิยุทธ์ทั้งแปด