บทที่ 2331

แม้แต่คนที่พูดเก่งอย่างลิ่งฮู๋จื่อเซวียน ตอนนี้ก็ยังเงียบไปเหมือนกัน ปิดปากเงียบสนิทตั้งแต่ต้นจนจบ

ทางเดินด้านในนั้นมืดมาก มีกลิ่นอายของกฎมืดกระจายอยู่อย่างเลือนราง ไม่ว่าจะเป็นสายตาหรือตัวสำนึก ต่างก็ได้รับผลกระทบอย่างหนักเมื่ออยู่ที่นี่ ได้แต่เดินไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง

มีตะเกียงน้ำมันติดอยู่บนผนังหินทั้งสองด้านของทางเดิน ทว่าในตะเกียงนั้นไม่มีน้ำมันและใส้ตะเกียงอยู่นานแล้ว อาจเป็นเพราะว่ามันอยู่ตรงนี่มาแสนนาน น้ำมันและใสของตะเกียงจึงได้มอดไหม้ไปจนหมด

ไม่รู้ว่าเดินตามทางเดินมานานแค่ไหน ถึงได้มองเห็นแสงรำไรอยู่ข้างหน้า ทั้งสามคนจึงได้เร่งฝีเท้าเร็วขึ้น สักพักหลังจากนั้น วังใต้อันกว้างใหญ่ ก็ได้ปรากฏขึ้นตรงหน้าของพวกเขา

ทั้งสี่ทิศของวังใต้มีกำแพงหินสูงตระหง่านอยู่รอบด้าน บนผนังสลักไว้ด้วยภาพฝาผนัง ชัดเจนยิ่งกว่าในทางเดินมากนัก มีจอมยุทธ์นับสิบคนรวมตัวกันอยู่ที่นี่ แต่ละคนต่างรวบรวมความสนใจ พิจารณาลวดลายที่อยู่บนฝาผนัง

“ในภาพฝาผนังฝาผนังพวกนี้แฝงไปด้วยความลุกลับมหัศจรรย์ที่ไม่สิ้นสุด แต่กลับดูไม่เข้าใจเลยสักนิด!”

“สติปัญญาเกินไปเป็นธรรมดาที่จะไม่เข้าใจ จักรพรรดิเทพจากห้ากองกำลังใหญ่ล้วนสามารถเข้าใจ จากนั้นก็ได้ถูกส่งไป”

เหล่าจอมยุทธ์ต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ มีอยู่หลายเกาหูเกาแก้ม ขมวดคิ้วแน่น แต่ก็ยากที่จะเข้าใจว่าในภาพฝาผนังเหล่านี้มีความมหัศจรรย์อะไรซ่อนเอาไว้

หลัวซิวทั้งสามคนก็ได้เดินเข้าไป สิ่งที่สังเกตเห็นเป็นอันดับแรก คือในวังใต้อันกว้างใหญ่แห่งนี้ นอกจากทางเดินในตอนที่เดินเข้ามา ก็ไม่ได้มีทางอื่นอยู่อีก

จากที่ได้ยินคนอื่น ๆ พูดคุยกัน เหมือนว่ามีเพียงเข้าใจถึงอะไรบางอย่างจากภาพฝาผนังเหล่านี้ จะทำให้เกิดการส่งโอน ถูกพาออกไปจากวังใต้แห่งนี้ ไม่เช่นนั้นละก็ คงได้แต่เดินกลับไปทางเดิม เพื่อออกไปจากที่นี่

ทุกคนพากันผ่านอันตรายมามากมายกว่าจะมาถึงตรงนี้ได้ หากจะให้คนพวกนี้ต้องออกไปเช่นนี้ แน่นอนว่าพวกเขาไม่เต็มใจแน่ ดังนั้นจึงได้รวมตัวกันอยู่ตรงนี้ ต่างพากันใช้สมอง เพื่อทำความเข้าใจอย่างเต็มที่