บทที่ 2338

ในตอนที่ทั้งสามคนขยับเข้าใกล้แม่น้ำแห่งสายเลือดแห่งนี้ คลับคล้ายคลับคลาเหมือนว่ามีเสียงตะโกนดังสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน เข้ามาในตัวหยั่งรู้ ระเบิดขึ้นมาในสมอง

ธารเลือด เลือดของผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทานรวมเข้าหากัน ผ่านกาลเวลาแสนนาน ผู้แข็งแกร่งเลือนหายไป แต่เจตจำนงยังคงอยู่ ข้ามยุคข้ามสมัย

สีหน้าของลิ่งฮู๋จื่อเซวียนซีดเซียวลงเล็กน้อย ในธารเลือดแฝงไปด้วยแรงโจมตีของเจตจำนง ทำให้เขาต่อต้านอย่างยากลำบาก

สถานการณ์ของชีชีดีกว่าเขาเล็กน้อย แต่ก็ขมวดคิ้ว ไม่ได้ผ่อนคลายเลย

มีเพียงหลัวซิวที่สงบดังเดิม หลังจากฟื้นความทรงจำของไท่ซ่างฉิง ไม่รู้ว่าเขาได้พบเจอกับเหตุการณ์มามากมายเพียงใด เจตจำนงของวิถียุทธ์ไม่อาจทำลาย แรงเจตจำนงในธารโลหิตแห่งนี้ได้อ่อนแรงลงจนถึงขีดสุดหลังจากผ่านกาลเวลาอันยาวนานมา ไม่อาจส่งผลกระทบต่อเขาได้

“ฆ่า!”

“ฆ่า!”

“ฆ่า!”

......

มุ่งหน้าเดินต่อไป เสียงตะโกนฆ่าดังก้อง จิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัวกระจายไปทั่ว ต่อให้ร่างเนื้อของหลัวซิวได้ฝึกฝนจนถึงระดับจ้าวมหาเทพขั้นสามแล้ว ก็ยังให้ความรู้สึกเหมือนจะแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ

รอยแตกสายแล้วสายเล่าปรากฏขึ้นมาบนร่างของเขา เหมือนดั่งว่าหากเขาก้าวเดินต่อไปข้างหน้า ก็จะต้านทานไม่ไหว ถูกจิตสังหารแล่เนื้อเถือหนังเป็นชิ้น ๆ

พรึบ!

ทันใดนั้นรัศมีพลังอันแรงกล้าพลันปรากฏขึ้น ลิ่งฮู๋จื่อเซวียนไม่สามารถต้านทานการจู่โจมของจิตสังหารได้ สีหน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อย เตาเทพสีทองปรากฏขึ้นมาบนศีรษะของเขา

เมื่อมีมารดาเตาผืนทองคุ้มครองกาย ลิ่งฮู๋จื่อเซวียนก็พลิกมือเอายาเม็ดหนึ่งออกมาแล้วกลืนลงไป สีหน้าค่อย ๆ ผ่อนคลายลง