บทที่ 2340

เพียงแต่ว่าเผ่าเสือขาวไม่มีอาวุธรบของขลังระดับมหาจักรพรรดิยุทธ์ ความแข็งแกร่งโดยรวมยังค่อนข้างด้อยกว่าสี่กองกำลังที่เหลืออยู่บ้าง

เผ่าจี้เองก็ได้มาถึงที่นี่ รูปปั้นบรรพบุรุษตั้งสูงตระหง่าน จ้องมองแท่นบูชาที่สูงระฟ้า

ไม่มีทางอยู่ข้างหน้าแล้ว แท่นบูชาที่เก่าแก่แห่งนี้ เป็นเป้าหมายของการเดินทางในครั้งนี้อย่างไม่ต้องสงสัย แววตาของบรรดาจักรพรรดิเทพต่างเคร่งขรึมขึ้นมา

“ไป!”

ผู้อาวุโสตระกูลมู่กับเฒ่าประหลาดเทียนหยุนร่วมกันลงมือ คุ้มกันบรรดาจ้าวมหาเทพของตระกูลมู่ ขยับเข้าใกล้ด้านล่างของแท่นบูชา ก้าวเดินขึ้นสู่บันไดของแท่นบูชา

หลังจากที่เดินขึ้นบนบันไดของแท่นบูชา แรงกดดันที่กระจายอยู่แต่เดิม ได้น่าสะพรึงกลัวยิ่งขึ้นทันที เรือรบจื่อจินลอยอยู่เหนือศีรษะของจักรพรรดิเทพทั้งสอง เห็นได้อย่างชัดเจนว่าถูกกดทับให้ต่ำลงเล็กน้อย

เรือรบจื่อจินเป็นของขลังที่มหาจักรพรรดิยุทธ์สรรพสิทธิ์ทิ้งเอาไว้ แม้แต่มันยังยากที่จะต้านทานแรงกดดันจากแท่นบูชาได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงบรรดาจ้าวมหาเทพของตระกูลมู่

ผู้อาวุโสตระกูลมู่กับเฒ่าประหลาดเทียนหยุนยังไม่เป็นอะไร พวกจ้าวมหาเทพที่ขึ้นแท่นบูชามาพร้อมกับพวกเขานั้นต่างพากันเป็นเหมือนถูกฟ้าผ่า ลอยออกไปในทันที ผิวหลังแตกรอย เลือดสาดกระเซ็น น่าเวทนาจนทนดูไม่ได้

เมื่อเห็นภาพเช่นนี้ คนอื่น ๆ ต่างอดไม่ได้ที่จะใจสั่น แท่นบูชาเก่าแก่แห่งนี้คืออะไรกันแน่ ผู้แข็งแกร่งระดับจ้าวมหาเทพไม่มีแม้แต่คุณสมบัติจะขึ้นไปเช่นนั้นหรือ?

“พวกเจ้าอยู่ที่เดิม!”

มีตระกูลมู่เป็นเหตุการณ์ตัวอย่าง สี่กองกำลังใหญ่ที่เหลือต่างพากันระมัดระวังยิ่งขึ้น มีเพียงบรรดาจักรพรรดิเทพได้นำของขลังอาวุธจักรวรรดิออกมาแล้วเดินไปข้างหน้า ก้าวขึ้นสู่บันไดแท่นบูชา

เมื่อจักรพรรดิเทพทั้งเจ็ดได้ก้าวขึ้นสู่บันไดขั้นแรกของแท่นบูชาจนหมด ท่าทางของแต่ละคนก็อดไม่ได้ที่จะเคร่งเครียดขึ้นมา

“นี่เพิ่งจะเป็นบันไดขั้นแรกก็มีแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ หากเดินขึ้นต่อไป จะไม่ยิ่งน่ากลัวขึ้นไปอีกหรอกหรือ?” ชายร่างยักษ์ที่ปลงมาจากเทพอสูรเสือขาวผู้นั้นเอ่ยขึ้น