บทที่ 2362

การออกสำรวจโบราณสถานเทพมารในสถานฌาปนนภาสวรรค์ แม้จะไม่ได้เปิดโลงเทพสีดำออกแล้วได้รับความลับที่อยู่ภายในก็ตาม แต่ดอกผลที่หลัวซิวได้รับนั้นเรียกได้เลยว่าใหญ่โตมหึมามาก!

เขากับลิ่งฮู๋จื่อเซวียนและชีชีร่วมมือกันสังหารจ้าวมหาเทพนับร้อยของตระกูลหง ตระกูลมู่และเผ่าเสือขาว แค่แหวนเก็บของที่ได้รับก็มีสิบกว่าวงแล้ว สิ่งที่อยู่ภายในน่าทึ่ง สมบัติวัตถุดิบและเหล็กเซียนยาเซียนมีมากจนนับไม่ถ้วน

แล้วก็เขาปล้นคลังสมบัติของสำนักเซียนเทียนหยุนจนหมดสิ้น ได้รับทรัพย์สินมาทั้งหมดสี่ส่วน ต่อมาบวกกับได้รับแหวนเก็บของของผู้อาวุโสตระกูลมู่ เฒ่าประหลาดเทียนหยุนรวมไปถึงของเจ้าหอยอดอัมพรบนยอดแท่นบูชา สามารถพูดได้อย่างไม่ลังเลใจเลยว่าทรัพย์สินของหลัวซิวในบัดนี้ แทบจะสามารถเทียบทัดตระกูลสำนักจักรพรรดิหนึ่งที่สะสมมายาวนานอย่างไม่รู้จบ

เมื่อมีทรัพยากรแล้ว สิ่งแรกที่ต้องทำนั่นก็คือยกระดับผลการฝึกตนของตัวเอง แม้อภินิหารรวมร่างสามารถทำให้หลัวซิวมีกำลังรบที่สามารถต่อกรกับจักรพรรดิเทพภายในระยะเวลาสั้น ๆ แต่สำหรับเขาแล้ว ศักยภาพเช่นนี้ยังไม่เพียงพอ!

โลงเทพในสถานฌาปนนภาสวรรค์ วังดับฟ้าในอนัตตาตรีภพ แล้วก็หุบเขาผนึกมารที่เกี่ยวข้องกับเศษหยกที่เขาได้รับ……หลัวซิวค้นพบว่ายิ่งตัวเองรู้มากเท่าไหร่ ก็รู้สึกว่าเวลายิ่งคับขันมากเท่านั้น ยิ่งรู้สึกว่าศักยภาพของตัวเองอ่อนเกินไป จิตใจจึงยิ่งอยากยกระดับศักยภาพของตัวเอง!

ไม่เพียงเขาคนเดียว ผู้คนที่อยู่รอบกายเขาก็ต้องยกระดับศักยภาพเช่นกัน หลัวซิวนำทรัพยากรจำนวนมากที่มีติดมือแบ่งให้เหยียนซีโรว่ เหยียนเยว่เอ๋อร์แล้วก็ช่าจื่อเยียน หวงเฉินก็ได้รับสมบัติทรัพยากรดุจมหานทีจากเขาเช่นกัน ซึ่งเพียงพอที่จะสามารถทำให้ศักยภาพของตระกูลเทพสงครามยกระดับถึงระดับขั้นที่ใหม่เอี่ยม!

ไม่เพียงแค่นี้เท่านั้น หลัวซิวยิ่งใช้เศษศุภรสองชิ้นมาทำเป็นส่วนกลางฐานค่ายอย่างใจกว้าง จัดวางมหาค่ายสีมาเพลา สามารถทำให้คนนับแสนในตระกูลเทพสงครามฝึกตนอยู่ในค่ายกลพร้อมกัน ฝึกตนอยู่ในค่ายกลหนึ่งวัน ก็เท่ากับ 20 วันของโลกภายนอก!

ในขณะที่พวกหลัวซิวฝึกตนปิดขัง กองทัพใหญ่ของเผ่าจี้ก็บุกเข้าโจมตีเมืองหยุนโจวอย่างรวดเร็ว

บนแผ่นดินใหญ่อย่างเมืองหยุนโจว กองกำลังที่แข็งแกร่งมากที่สุดก็คือสวนเขาเขี้ยวมังกร จ้าวสวนเขาของพวกเขาคือผู้แข็งแกร่งจ้าวมหาเทพคนหนึ่งที่มีชื่อเสียงโด่งดังมายาวนานมาก ๆ แล้ว

ทว่าสำหรับเผ่าจี้แล้ว สวนเขาเขี้ยวมังกรไม่มีค่าพอที่จะให้พูดถึงด้วยซ้ำ ถูกกวาดล้างจนกลายเป็นพื้นที่เรียบอย่างไร้ความพะวง