บทที่ 2389

ทุกคนต่างหนีกันสุดชีวิตด้วยความเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เมื่อถึงตอนที่กำลังจะเข้าไปที่สำนักใหญ่ด้านหน้า เพียงเสี้ยววินาทีออร่าอันหนาวเหน็บพลันครอบคลุมตัวทั้งร่างเอาไว้ ทุกคนเงยหน้าขึ้นมองโดยไม่ได้ตั้งใจ มองไปยังศิลานั้นที่มีคำว่า‘ภูตสวรรค์ทมิฬ’สลักเอาไว้

“อ้าก!……”

ผู้อาวุโสจักรพรรดิเทพหลายคนของสำนักจักรพรรดิมรณะกรีดร้องลงแดดิ้นไปกับพื้นด้วยความเจ็บปวด ปราณดำเส้นเล็กเส้นบางแผ่กระจายออกมาจากบนร่างของพวกเขา หลัวซิวสามารถสัมผัสได้ถึงพลังชีวีดั้งเดิมและวิญญาณดั้งเดิมภายในร่างกายของพวกเขาต่างก็ไหลออกไปอย่างรวดเร็วราวกับสายน้ำ

ในขณะเดียวกัน หลัวซิวก็สัมผัสได้ถึงชีวิตและวิญญาณดั้งเดิมของตนก็ถูกกัดกร่อนด้วยเช่นกัน ราวกับมีมือคู่หนึ่งที่ไร้รูปร่างอยู่ภายในรร่างกายของเขาและต้องการจะแย่งชิงชีวิตและวิญญาณดั้งเดิมของเขา!

เหวิง!

ภายในตัวหยั่งรู้ ตำหนักวัฏสงสารและลูกแก้วความเป็นตายพากันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เงาสะท้อนวัฏสงสารปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของหลัวซิว ความรู้สึกของการถูกกลืนกินชีวิตและวิญญาณดั้งเดิมก็พลันถูกต้านเอาไว้ได้ในชั่วพริบตา

“มาหลบด้านหลังข้า!” หลัวซิวตะโกนคำราม จ้าวแห่งเผ่าจี้และเหล่าผู้อาวุโสทยอยกันมาอยู่ด้านหลังเขา จ้าวแห่งเผ่าจี้ก็อัญเชิญของขลังจันทราสีเงินและเกราะเทพภูตสายฟ้าออกมา ราวกับกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูอันทรงพลัง สีหน้าเคร่งเครียด

มหาจักรพรรดิยุทธ์แห่งนรกภูมิและมหาจักรพรรดิยุทธ์จ้านเทียนก็สามารถยืนหยัดขึ้นมาได้แล้ว ชีวิตและวิญญาณดั้งเดิมไม่ถูกแย่งชิงไป แต่พวกเขาสามารถทำได้แค่เพียงป้องกันตนเองเท่านั้น ไม่สามารถไปช่วยคุ้มกันคนเหล่านั้นที่ตนพามาด้วยได้

ไม่มีใครก็ไม่สามารถคาดเดาได้ว่าจะเกิดสถานการณ์เช่นนี้ขึ้น เพียงครู่เดียวสองสำนักมหาจักรพรรดิยุทธ์ก็สูญเสียผู้แข็งแกร่งจักรพรรดิเทพไปสิบกว่าคน กลับกันทางเผ่าจี้ ไม่ได้สูญเสียใครไปเลยแม้สักคนเดียว

สีหน้าของมหาจักรพรรดิยุทธ์แห่งนรกภูมิเคร่งเครียดถึงที่สุด เขามองเห็นเงาสะท้อนวัฏสงสารที่อยู่ปรากฏขึ้นด้านหลังหลัวซิว ก็รู้ว่าไอ้หนุ่มคนนี้อาศัยชิ้นส่วนแห่งกงล้อวัฏจักรธรรม จึงสามารถต้านทานพลังงานที่รุกรานแย่งชิงชีวิตและวิญญาณดั้งเดิมประเภทนั้นได้ อีกทั้งยังมีพลังเหลือมาปกป้องคนของเผ่าจี้ได้อีกด้วย