บทที่ 2391

ค้นห่วงนิทรา ค้นห่วงนิทรา นั่นคือค้นหาเขาในห้วงนิทรา……

แสงกระบี่ส่องประกายระยิบระยับฟาดฟันออกไป ราวกับมีร่างเงาของหญิงสาวที่มีท่วงท่าอ่อนโยนปรากฏขึ้น ในมือกระบี่เทพ ฟาดฟันตัดฟ้าดิน

มฤตยูมหากาพย์ที่ท่วมท้นอยู่ที่หนแห่ง ถูกฟันแยกเป็นเส้นทางหนึ่ง หลัวซิวใช้ความเร็วที่เร็วที่สุดพุ่งตัวออกไปสุดชีวิต

แต่ในเวลานี้เอง มือใหญ่สีดำขนาดมหึมามือหนึ่ง ก็ยื่นออกมาจากตัวอักษรคำว่าภูตสวรรค์ทมิฬที่สลักเอาไว้บนศิลา มือใหญ่สีดำขนาดมหึมาราวกับเป็นรูปธรรม ทะลุผ่านปริภูมิที่กั้นขวางอยู่แต่ละชั้น ตรงเข้ามาหมายคว้าตัวหลัวซิว

“ไสหัวกลับไป!”

หลัวซิวคำรามขึ้นมาเสียงดัง หอกรบสีแดงดังโลหิตเล่มหนึ่งหลอมรวมปรากกฎขึ้นในมือในของเขา ออกแรงขว้างออกไป กลายเป็นแสงโลหิตที่ส่งประกายระยิบระยับถึงขีดสุด

“หอกโลหิตสวรรค์ปราบ? ไอ้ระยำ! เจ้าคือกบฏแห่งวิถีมาร!” เสียงคำรามด้วยความโมโหโกรธาพุ่งออกมาจากในศิลา ดูเหมือนว่าจะรู้ถึงที่มาของพลังอมตะวิชานี้ที่หลัวซิวใช้

ผุ!

หอกโลหิตสวรรค์ปราบคือพลังอมตะที่หลัวซิวเรียนรู้ด้วยภาพปราบสวรรค์ซึ่งได้มาจากแท่นบูชาเทพมารเก้าผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทาน

ในยุคสมัยบรรพกาลอันไกลโพ้น เก้าผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทาน ก็อาศัยพลังอมตะนี้ ใช้หอกโลหิตสวรรค์ปราบ หลอมร่างและเลือดเนื้อเป็นโลงศพ ใช้มันฌาปนนภาสวรรค์!

ถึงแม้ว่าผลการฝึกตนของหลัวซิวจะไม่แข็งแกร่ง แต่สำหรับพลังอมตะวิชานี้ กลับเต็มไปด้วยเจตจำนงแห่งภูตสวรรค์ของสวรรค์ปราบ รอบด้านของหอกโลหิต ปรากฏรูปร่างกำยำของเก้าผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทานขึ้น

เหมือนกับที่ดาราหลักยอดอัมพร ในวินาทีที่หลัวซิวสำแดงหอกโลหิตสวรรค์ปราบออกมา ภายในสถานฌาปนนภาสวรรค์ โลงศพฌาปนนภาสวรรค์ที่อยู่เหนือแท่นบูชาเทพมารก็พลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงขึ้นมา ภาพมายาเก้าร่างเดินออกมาจากด้านในโลงศพ

“ฆ่า!”

“ฆ่า!”

“ฆ่า!”

……