บทที่ 2398

“ตระกูลมู่สรรพสิทธิ์?”

หลัวซิวขมวดคิ้วเล็กน้อย พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ต่อให้เจ้าเป็นคนของตระกูลมู่สรรพสิทธิ์ก็ไร้ประโยชน์ ฉินเฟยเสวคือเพื่อของข้า ไม่ว่าเจ้าจะไล่ฆ่านางด้วยเหตุผลใดก็ตาม ในตอนนี้เจ้าควรจากไปได้แล้ว”

คงามสัมพันธ์ระหว่างหลัวซิวกับตระกูลมู่สรรพสิทธิ์ อยู่ในความตึงเครียดมาตลอด สามารถเข้าสู่สถานการณ์นองเลือดได้ตลอดเวลา ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้ใส่ใจตระกูลมู่สรรพสิทธิ์มากถึงเพียงนั้น แต่ท่ามกลางมหาโลกาพันสามนี้ ไม่ว่าจะเป็นการผงาดขึ้นเผ่าจี้หรือตระกูลเทพสงคราม หรือแม้แต่ตัวของเขาเองก็ตาม หากสามารถหลีกเลี่ยงความขัดแย้งกับตระกูลมู่สรรพสิทธิ์ได้ ย่อมเป็นทางเลือกที่ดีกว่าเป็นไหน ๆ

เมื่อได้ยินคำพูดของหลัวซิว มู่กว่างเต๋อก็หน้านิ่วคิ้วขมวดขึ้นมา “ผู้เพื่อนยุทธ์กล่าวเช่นนี้ เกรงว่าจะจองหองเกินไปแล้ว หรือจะบอกว่าไม่เห็นหัวพวกเราตระกูลมู่เช่นนั้นหรือ?”

ยังไม่ทันสิ้นคำพูดของมู่กว่างเต๋อ ทันใดนั้นเสียงลมหายใจอันเยือกเย็นก็ลอยเข้ามาถึงหูของเขา จากนั้นพลังหนึ่งที่แข็งแกร่งมากก็แผ่กระขยายออกมาจากร่างของหลัวซิว ทันใดนั้น สีหน้าของเขาที่ถูกพลังกดขี่ก็พลันเปลี่ยนเป็นสีแดง ลมหายใจถูกกลั้นไว้ในอกไม่สามารถปล่อยออกมาได้

อสูรกลืนจิตที่นอนพาดอยู่บนบ่าของหลัวซิวก็ปลดปล่อยอาณาเขตกลืนจิตออกมา เงามืดแห่งความตายรูปแบบหนึ่งครอบอยู่ในหัวใจ ทำให้จิตใจของมู่กว่างเต๋อกระสับกระส่ายอย่างบ้าคลั่ง ในวินาทีนี้เขาสิ้นความสงสัยแล้วว่าอีกฝ่ายครอบครองพลังที่สามารถสังหารตนได้ กระทั่งพลังที่แท้จริงของอีกฝ่ายนั้นแข็งแกร่งถึงขั้นที่เขาไม่สามารถตอบโต้ได้ด้วยซ้ำ เป็นไปได้อย่างมากว่าจะถูกสังหารเพียงชั่วพริบตา!

ในครั้งนี้มู่กว่างเต๋อกลัวขึ้นมาจริง ๆ แล้ว รีบร้อนยกมือขึ้นมาคารวะ ลดท่าทีอวดดีของตนเองลง พร้อมเอ่ยว่า “ข้าน้อยสะเพร่าเอง ไม่รู้ว่าสหายจะสามารถบอกสมญานามไว้ได้หรือไม่ เมื่อข้าน้อยกลับไปจะได้กำชับกับผู้อื่นได้?”

ก่อนหน้านี้เขาแทนตัวเองว่าข้ามาตลอด แต่ในตอนนี้กลับเปลี่ยนเป็นข้าน้อยเสียแล้ว สำหรับผู้คุมกฎจ้าวมหาเทพที่เกิดใน ตระกูลมู่สรรพสิทธิ์แล้วนั้น เรียกได้ว่าได้ลดท่าทีลงมาจนต่ำที่สุดแล้ว

อีกทั้งยังกลัวว่าหลัวซิวจะเข้าใจผิด เขารีบร้อนเอ่ยปากอธิบาย “ข้าน้อยขอทราบเพียงสมญานามสหายเท่านั้นไม่ได้มีเจตนาอื่นแอบแฝงแม้สักนิดเดียว”

หลัวซิวที่ไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว เอ่ยตอบด้วยเสียงราบเรียบ “ข้านามว่าหลัวซิว เจ้าจะเรียกข้าว่าซิวหลัวก็ย่อมได้ ผู้อาวุโสตระกูลมู่ของพวกเจ้าหลายคนต่างรู้จักข้าดี”