บทที่ 2401

ตลอดเวลาที่ผ่านมา วังอัมพรกลียุคอาศัยภัณฑ์เศษณ์ชิ้นนี้ตั้งตระหง่านและมั่นคงดั่งขุนเขาอยู่ในโลกหล้า เรียกได้เลยว่าเป็นหนึ่งในแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งสรรพมหาโลกาที่เป็นรองเพียงตระกูลมู่ ถึงแม้จะไม่มีจักรพรรดิเทพคอยคุ้มกันรักษา เหล่ากองกำลังใหญ่ที่มีจักรพรรดิเทพคอยปกปักรักษาก็ไม่กล้ารุกรานวังอัมพรกลียุคง่าย ๆ เช่นกัน

นำผังเทวะเบิกฟ้ามอบให้หลัวซิว ฉินเฟยเสว่ไม่ได้ขอให้หลัวซิวปกป้องคุ้มกันนาง ก่อนจะหันหลังกลายร่างเป็นแสงกลแล้วบินเข้าไปยังส่วนลึกของห้วงดารา

หลัวซิวส่ายหน้าพลางเพ่งมองเงาหลังของฉินเฟยเสว่ที่จากไป เขาดูออกอยู่ว่าฉินเฟยเสว่อยากให้ตัวเองช่วยนางแก้แค้นอยู่ แต่ไม่ว่าจะทำเพื่อตนเองหรือคำนึงถึงการพัฒนาในอนาคตของเผ่าจี้และตระกูลเทพสงคราม เห็นได้ชัดเจนเลยว่าการเป็นศัตรูกับตระกูลมู่เวลานี้ มันไม่ใช่การตัดสินใจชาญฉลาดมากนัก

หากฉินเฟยเสว่ขอให้เขาช่วยปกป้องคุ้มกันละก็ หลัวซิวก็ไม่มีทางปฏิเสธเช่นกัน ทว่าสตรีนางนั้นกลับมีอุปนิสัยที่เป็นเอกลักษณ์มาก จากไปโดยไม่หันหน้ากลับมาอีกเลย

จะว่าไปการช่วยชีวิตนางในครั้งนี้ ก็ถือเป็นการตอบแทนบุญคุณเมื่อครั้นนั้นเช่นกัน นางไม่ได้เป็นฝ่ายขอการคุ้มครองปกป้องจากตนเอง หลัวซิวจึงไม่มีทางไปพูดถึงเรื่องนี้เองอยู่แล้ว ในชั่วชีวิตของคนคนหนึ่งต้องเผชิญกับการตัดสินใจหลายครั้งมาก สำหรับฉินเฟยเสว่แล้ว นี่คือการตัดสินใจของนาง

หลัวซิวไม่ได้คิดอะไรมากนัก เก็บผังเทวะเบิกฟ้า ก่อนจะร่วงลงบนคูเมืองที่อยู่บนหินอุกกาบาตด้านล่างชั่วคราว

เมื่อเปรียบเทียบกับการบอกว่ามันคือคูเมือง จะดีกว่าหากบอกว่ามันคือตลาดแห่งหนึ่ง ในกองกำลังทั้งหลายมีทั้งคนดีและคนเลวอยู่ปะปนกัน มีจอมยุทธ์ไม่น้อยที่กลับมาจากดาราเมฆาทมิฬเดินทางเข้าออกร้านค้าต่าง ๆ เพื่อทำการขายสมบัติที่ตัวเองหามาได้

เมื่อหลัวซิวมาถึงที่นี่ ผู้คนที่เดินอยู่บนถนนก็ต่างพากันถอยหลังกลับไปยืนทั้งสองข้างทาง ผู้แข็งแกร่งที่ทำให้ผู้คุมกฎจ้าวมหาเทพแห่งตระกูลมู่ยังเกรงกลัว ไม่ว่าจะไปถึงที่ใดก็ล้วนเป็นผู้ที่สามารถทำให้ผู้คนเคารพยำเกรงได้อย่างแน่นอน

หลัวซิวรู้สึกคุ้นชินกับสิ่งนี้ตั้งนานแล้ว ในโลกของนักยุทธ์ผู้แข็งแกร่งเป็นเจ้าตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ก่อนที่เขาจะผนึกเป้าหมายไปที่เหล่าร้านค้าที่ประกอบธุรกิจยาเซียนในตลาดอย่างรวดเร็ว

“ท่านผู้อาวุโส ไม่ทราบว่ามีอะไรที่ข้าน้อยสามารถให้บริการท่านหรือไม่ขอรับ?”