บทที่ 2410

แต่หลัวซิวก็สามารถดูออกอยู่ว่าหอคอยเทวสีทองยืนหยัดได้ไม่นาน เนื่องจากสุดท้ายแล้วมันก็เป็นของขลังชิ้นหนึ่งขฌ เมื่อไม่มีการกระตุ้นด้วยผลการฝึกตนจากนายท่าน มันก็จะสูญเสียการประคับประคองไปอย่างรวดเร็ว พลานุภาพลดฮวบ

และในเสี้ยววินาทีนี้ ร่างกายของหลัวซิวก็เคลื่อนไหวแล้ว ต่อให้ไม่ลงมือช่วยสตรีนางนั้น แต่เพื่อไผ่เทวดวงครามต้นนั้น เขาก็ต้องฝ่าฟันเข้าไป

“ดูดจิต รวมร่าง!”

หลังจากเข้ามาในเขาผีเก้าแล้ว อสูรดูดจิตก็หลบซ่อนอยู่ในตำหนักวัฏสงสารมาโดยตลอด วินาทีนี้มันบินออกมาจากตำหนักวัฏสงสาร แล้วรวมร่างกับหลัวซิว

ภายในเวลาเสี้ยววินาที ร่างกายที่ใหญ่โตมโหฬารของอสูรดูดจิตก็หายไป มีรัศมีที่ไร้ขอบเขตแย้มบานออกมาจากตัวหลัวซิว พลังออร่าของเขายิ่งอยู่ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง ผลการฝึกตนเพิ่มขึ้นด้วยระดับความเร็วที่รวดเร็วอย่างยิ่ง พุ่งขึ้นไปถึงแดนจ้าวมหาเทพขั้นสูงอย่างรวดเร็ว

สำหรับหลัวซิวแล้ว กำลังรบของแดนจ้าวมหาเทพขั้นสูงก็คือจักรพรรดิเทพขั้นสูง!

ใช้ตำหนักวัฏสงสารลอยขึ้นลอยลงเพื่อคอยคุ้มกันร่างหญ เขาพุ่งเข้าไปถึงเขตพื้นที่ของรัศมีสีม่วงภายในพริบตา รัศมีสีม่วงที่นับไม่ถ้วนฟาดฟันเข้ามา ตำหนักวัฏสงสารถูกพุ่งชนจนสั่นเทิ้มแล้วดังหึ่ง ๆ ราวกับระฆังใหญ่ที่ถูกตีอย่างต่อเนื่อง

พลังโจมตีและแรงสั่นย้อนกลับอันแข็งแกร่งทำให้ผิวหนังของหลัวซิวแตกร้าว ราวกับร่างแหลกได้ตลอดเวลา เขายกมือขึ้นมาขยำทีหนึ่ง ก่อนกระบี่ร่องฟ้าจะปรากฏในกำมือ

“ตราประทับปรปักษ์สวรรค์!”

เขาใช้กระบี่ร่องฟ้าปลดปล่อยพลังอมตะนี้ออกมา วิญญาณวีรบุรุษที่นับไม่ถ้วนปรากฏ แล้วลอยวนเป็นเกลียวอยู่รอบกาย ทำให้ร่างกายของเขาที่ใกล้จะแตกสลายแล้วมั่นคงแข็งแรงขึ้น

“หมัดจ้านเทียน!”

เขาฟาดฟันกระบี่ร่องฟ้าอีกครั้ง ใช้กระบี่แทนหมัด ทลายพวกรัศมีสีม่วงที่พุ่งสับเข้ามาจนแตกสลาย ก่อนจะพุ่งไปข้างกายสตรีที่เป็นลมหมดสติแล้วในทีเดียว