บทที่ 2416

ณ วงแหวนชั้นนอกของเขตเปลวไฟสีเทา ใบหน้าของมกุฎเทพจำนวนมากต่างดูแปลกใจ เปลวไฟสีดำเป็นสิ่งที่ทำให้พวกเขาล้วนเกรงกลัวจนต้องยั้งเท้า และผู้ที่ฝึกตนอยู่ภายในต้องเป็นผู้แข็งแกร่งระดับจ้าวมหาเทพเป็นต้นไปแน่นอน

“ไอ้สารเลว! ผู้ใดเป็นผู้ปลุกปั่นพลังธาตุไฟของที่แห่งนี้? ทำให้ข้าต้องสูญเสียวัตถุดิบล้ำค่าไปเป็นจำนวนมาก?”

ผู้อาวุโสที่หลอมอาวุธอยู่ในเขตเปลวไฟดำมานานหลายปีโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เขาลอยตัวขึ้นฟ้าแล้วยืนอยู่กลางนภา ผมเผ้าปลิวลอย

“ปรมาจารย์หวู!”

“ได้ยินมาว่าปรมาจารย์หวูเข้ามาในนิรยะเพชฌฆาตหลายร้อยปีแล้ว จะอาศัยพลังไฟดำของสถานที่แห่งนี้หลอมภัณฑ์ล้ำจ้าวมหาเทพชั้นสูงหนึ่งชิ้น”

“มีคนปลุกปั่นพลังกฎของสถานที่แห่งนี้ ทำให้หยาดเหงื่อของปรมาจารย์หวูล่มสลาย ตกลงเป็นผู้ใดกันแน่ถึงกล้าหาญเช่นนี้?”

คนจำนวนไม่น้อยในเขตเปลวไฟดำทราบความเป็นมาของพระอาวุโสคนดังกล่าวอยู่ คนดังกล่าวแซ่หวู มีนามว่าหวูเผิงห่ายซึ่งเป็นปรมาจารย์หลอมอาวุธที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาก ๆ ผู้แข็งแกร่งจ้าวมหาเทพจำนวนไม่น้อยในมหาโลกายอดอัมพรและสรรพมหาโลกาต่างเคยให้เขากลั่นของขลังอาวุธสงคราม

“กูก็อยากทราบเช่นกันว่าผู้ใดกันแน่ถึงโอหังเช่นนี้!”ปราณโกรธของหวูเผิงห่ายสูงเสียดเมฆ ของขลังเรือรบลำหนึ่งถูกเขาเรียกออกมา กดอัดเปลวไฟดำที่ลุกโชนตลอดทาง กระทั่งไปถึงตำแหน่งฝึกตนปิดขังของหลัวซิว

“ข้าน้อยมาให้การช่วยเหลือผู้เพื่อนยุทธ์หวูอีกหนึ่งแรง!”แสงกลดวงหนึ่งบินมาร่วงลงบนเรือรบของหวูเผิงห่ายซึ่งคนดังกล่าวก็คือผู้แข็งแกร่งจ้าวมหาเทพที่โดดเด่นคนหนึ่ง

“ที่แท้ก็คือผู้เพื่อนยุทธ์เฉินนี่เอง ข้าขอบใจเจ้ามาก!”หวูเผิงห่ายยิ้มพลางทำท่าคารวะ ผู้แซ่เฉินนี่ก็คือผู้แข็งแกร่งระดับจ้าวมหาเทพที่เคยให้เขาหลอมอาวุธนั่นเอง

มีคนจำนวนมากยินดีที่จะคบหากับปรมาจารย์หลอมอาวุธคนหนึ่งอยู่ ไม่นานนัก ก็มีจ้าวมหาเทพอีกเจ็ดแปดคนขึ้นมาบนเรือรบของหวูเผิงห่ายคนกลุ่มหนึ่งที่มโหฬารพันลึกมาถึงตำแหน่งฝึกตนปิดขังของหลัวซิวอย่างรวดเร็ว

เปลวไฟสีดำประกอบเป็นระลอกคลื่นที่ใหญ่โตมโหฬาร แผ่คลุมเขตพื้นที่บริเวณโดยรอบนับพันไมล์ เมื่อเห็นอนุภาพระดับนี้ สีหน้าของเหล่าจ้าวมหาเทพที่อยู่บนเรือรบจึงเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย

นิรยะเพชฌฆาตนี่ไม่ใช่สถานที่ธรรมดาทั่วไป ผู้ที่สามารถสร้างลาดเลาที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ ณ ที่แห่งนี้ได้นั้น ก็ไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน

ทว่าในเมื่อเลือกที่จะมาช่วยเพิ่มอานุภาพให้หวูเผิงห่ายแล้ว เรื่องราวดำเนินการมาถึงครึ่งทาง จึงไม่อาจหยุดวางมือได้ในเวลานี้ ทำได้เพียงฝืนใจลุย