บทที่ 2429

“เจ้าสำนักน้อยมู่ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ช่วงนี้สบายดีหรือไม่?”เมื่อหลัวซิวเห็นมู่จื่อเซียว จึงมีรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้า

แม้นอดีตเขาจะมีความแค้นบางอย่างต่อตระกูลมู่สรรพสิทธิ์ แต่สถานการณ์ในปัจจุบันซับซ้อนมาก เปลี่ยนแปลงไปมาอย่างไม่อาจคาดเดาได้ ระหว่างเขาและตระกูลมู่ก็ถือว่าวางความอคติลงชั่วคราว ไม่มีความคิดที่จะเป็นศัตรูต่อกัน

จิตใจผู้อาวุโสชุดคลุมยาวม่วงตระกูลหลี่ตึงเครียดขึ้นมา เขานึกไม่ถึงเลยว่าชายหนุ่มผู้นี้จะรู้จักกับเจ้าสำนักน้อยตระกูลมู่ด้วย ยิ่งกว่านั้นคือเขายังมองเห็นความหวาดกลัวเล็กน้อยจากสายตาของเจ้าสำนักน้อยตระกูลมู่คนนี้ด้วย

“เจ้าสำนักน้อยมู่ให้เกียรติมาเยือน หากมีจุดใดที่ข้าดูแลไม่ทั่วถึง ได้โปรดให้อภัยด้วยนะขอรับ……”

แม้จะเป็นช่วงที่ตระกูลหลี่เจริญรุ่งเรืองมากที่สุด ก็ไม่เคยมีผู้แข็งแกร่งเทพมารระดับหกอุบัติมาก่อน ตระกูลมู่สรรพสิทธิ์คือตระกูลมหาจักรพรรดิยุทธ์ ตระกูลพักพิงอยู่ในสรรพมหาโลกา จึงไม่กล้าล่วงเกินตระกูลมู่เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว

สีหน้าของมู่จื่อเซียวดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก แค่พยักหน้าให้ผู้อาวุโสชุดคลุมยาวม่วงและไม่ได้พูดอะไร

นี่จึงทำให้จิตใจของผู้อาวุโสชุดคลุมยาวม่วงหวาดหวั่นมากยิ่งขึ้น ดั่งคำกล่าวที่ว่าไม่มีธุระไม่มาซันเป่าเตี้ยน การที่มู่จื่อเซียวเดินทางมาดาวเทียนเชี่ยนนั้นเขาต้องมีธุระเป็นธรรมดาอยู่แล้ว แต่วินาทีนี้เขากลับไม่พูดอะไรเลย เห็นได้ชัดเจนเลยว่ามูลเหตุเป็นเพราะหลัวซิวนี่

สำหรับชื่อหลัวซิวนั้น เขารู้สึกคุ้นหูเล็กน้อย แต่กลับนึกขึ้นมาไม่ได้ทันทีว่าเคยได้ยินชื่อดังกล่าวเมื่อไหร่

แต่อย่างน้อยสุด การที่คนดังกล่าวสามารถทำให้มู่จื่อเซียวเกรงกลัวได้นั้น เขาต้องไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปอย่างแน่นอน

ในขณะที่ผู้อาวุโสชุดคลุมยาวม่วงตกใจกลัวอยู่นั้น มู่จื่อเซียวก็เขม็งมองหลัวซิวแล้วเอ่ยปากพูด: “ไอ้แซ่หลัว เจ้าไม่อยู่เผ่าจี้แห่งมหาโลกายอดอัมพรดี ๆ เหตุใดจึงแจ้นมาในสรรพมหาโลกาของข้า?”