บทที่ 2441

สาเหตุที่หลัวซิวพูดเช่นนี้นั้น ก็เป็นการบอกเผ่าจี้เช่นกันว่าอย่าได้ดูถูกผู้แข็งแกร่งที่คงอยู่มานานหลายร้อยล้านปีนี่ เพียงเพราะวันนี้มหาจักรพรรดิยุทธ์แห่งนรกภูมิจากไปแล้ว

ทว่าที่เขากล่าวมานั้นก็เป็นความจริงเช่นกัน หากหุ่นเชิดยักษ์ทั้งสามตัวยังอยู่ละก็ เมื่อหุ่นเชิดยักษ์ทั้งสามระเบิดกำลังรบระดับมหาจักรพรรดิยุทธ์ออกมา ถึงแม้เขาจะแข็งแกร่งกว่ามหาจักรพรรดิยุทธ์ทั่วไป แต่ก็สามารถประจันหน้ากับเขาได้อย่างแน่นอน

“เจ้าเองก็ทุ่มสุดชีวิตมากเกินไปแล้ว มาตรแม้นว่ามันเป็นมหาจักรพรรดิยุทธ์คนหนึ่งแล้วอย่างไร? ใช่ว่าเผ่าจี้ของเราจะไม่มีภูมิฐานที่สามารถต่อกรกับมันได้เสมอไป”จีเสวียนคงพูด

เขาก็ยังเป็นห่วงหลัวซิวมาก ๆ อยู่ ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่หลัวซิวมีพระคุณต่อเผ่าจี้ เขายังถือเป็นอาจารย์ครึ่งหนึ่งของหลัวซิวด้วย ศิษย์คนปัจจุบันของเขาหนิงหานยู่ก็เป็นน้องสาวของหลัวซิวเช่นกัน

หลัวซิวส่ายหน้า “ข้าทราบความหมายของผู้อาวุโสอยู่ขอรับ แต่ภูมิฐานของเผ่าจี้มีมากเท่าไหร่นั้นข้าก็พอเข้าใจอยู่ หากเปิดเผยภูมิฐานเวลานี้ เข่นนั้นมันก็จะไร้ความลึกลับ และยิ่งลึกลับมากเท่าไหร่ก็ยิ่งทำให้ผู้คนหวาดหวั่นได้ง่ายมากเท่านั้น ทำให้ผู้คนคาดเดาไม่ถูก เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว มหาจักรพรรดิยุทธ์แห่งนรกภูมิก็ยิ่งไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม”

เมื่อหัวหน้าเผ่าจี้ได้ยินคำพูดดังกล่าว ก็พยักหน้าเช่นกัน “หลัวซิวพูดได้มีเหตุผลมาก ๆ เรื่องนี้ลำบากเจ้าเลยนะ”

“หัวหน้าเผ่าเกรงใจเกินไปแล้วขอรับ ข้าก้าวไปข้างหน้าและถอยกลับพร้อมกับเผ่าจี้ คำพูดเช่นนี้มันฟังดูเกรงใจไปหน่อยนะขอรับ”

“เผ่าจี้ของเราเสื่อมถอยมานานหลายปีจนนับไม่ถ้วน การที่สามารถมีสหายอย่างเจ้าได้นั้น เป็นเกียรติและความโชคดีของเผ่าจี้เรา”

หัวหน้าเผ่าจี้ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง หลัวซิวมอบรังสีดาบที่มีปณิธานของบรรพบุรุษผู้เป็นหนึ่งไม่เป็นรองแฝงซ่อนอยู่ให้เผ่าจี้หนึ่งดวง ก็มีพระคุณต่อเผ่าจี้มาก ๆ อยู่แล้ว ปัจจุบันก็สร้างคุณูปการให้เผ่าจี้มากมายเช่นนี้อีก นี่จึงทำให้เขาที่เป็นหัวหน้าเผ่ารู้สึกไม่ค่อยสบายใจ

แต่ทว่าสถานภาพในปัจจุบันไม่มั่นคงมาก ๆ การที่เผ่าจี้อยากค่อย ๆ พัฒนาเจริญรุ่งเรืองขึ้นในมหาโลกาพันสามแล้วย้อนกลับไปยังโลกมหาศักดิ์ทั้งแปดอีกครั้งนั้น นี่จะเป็นเส้นทางที่ยาวนานและยากลำบากอย่างยิ่ง