บทที่ 2455

“ทัณฑ์สายฟ้าล่ะ?”

จู่ ๆ หลัวซิวก็ค้นพบปัญหาที่เป็นกุญแจสำคัญ ทุกครั้งที่เขาบรรลุหนึ่งแดนเล็กก็จะมีทัณฑ์สายฟ้าพิโรธตลอด แต่ครั้งนี้เขาบรรลุจากมกุฎเทพขั้น 6 ถึงขั้น 9 ขั้นสูง ถึงขั้นไม่มีทัณฑ์สายฟ้าพิโรธย่างกรายมาถึงแม้แต่น้อย

เมื่อลองนึกคิดเล็กน้อย หลัวซิวก็เข้าใจแล้ว ทัณฑ์สายฟ้าพิโรธของเขาถูกแดนเทวนิรันกาลต้านทานเอาไว้ ทันทีที่เขาออกไปจากแดนเทวนิรันกาล ก็ถึงเวลาที่ทัณฑ์สายฟ้าพิโรธรอต้อนรับเขาแล้ว

อีกทั้งถึงครานั้นทัณฑ์สายฟ้าพิโรธของเขาจะเป็นพลังที่ทัณฑ์สายฟ้าสามครั้งรวมกัน!

“โอสถทะยานฟ้าที่สามารถทำให้มกุฎเทพขั้นสูงบรรลุสู่จ้าวมหาเทพไม่มีประสิทธิผลใด ๆ ต่อข้า มาตรแม้นว่าเป็นโอสถกงล้อเทวลิขิตที่สามารถทำให้จ้าวมหาเทพบรรลุสู่จักรพรรดิเทพก็มีประสิทธิผลไม่มากอย่างแน่นอน นอกเสียจากว่าข้าจะกลั่นโอสถเคล็ดเซียนตรีภพออกมาได้!”

โอสถเคล็ดเซียนตรีภพเป็นยาที่ทำให้จักรพรรดิเทพบรรลุถึงแดนมหาจักรพรรดิยุทธ์ มาตรแม้นว่าเป็นมหาปรมาจารย์ยาเซียนอย่างจีเสวียนคงที่เคยตระหนักรู้ในคัมภีร์โอสถ ก็ไม่สามารถกลั่นออกมาได้

ยังมีอีกคำถามหนึ่งที่เป็นกุญแจที่สำคัญที่สุด นั่นก็คือโอสถเคล็ดเซียนตรีภพเป็นยาเซียนระดับหก หากอยู่ในโลกมหาศักดิ์ทั้งแปดละก็ บางทีวัตถุดิบอาจจะรวบรวมไม่ยาก ทว่าหากจะรวบรวมยาเซียนให้ครบหนึ่งเตาในมหาโลกาพันสาม เช่นนั้นมันก็จะยากลำบากหน่อยแล้วล่ะ

“เทียนหย่ง ข้าจักไปแล้ว อนาคตข้าจะบุกเข้าไปในวัฏสงสาร แล้วคืนวิญญาณกลับมาให้เจ้า!”หลัวซิวมองสตรีงามแห่งยุคที่นอนอยู่ในโลงน้ำแข็งด้วยแววตาที่ลึกซึ้งรอบหนึ่ง พลางพูดอย่างผ่อนคลาย

หินบรรพไท่ชูถูกหลัวซิวเอาไป นี่เป็นคำมั่นสัญญาหนึ่งที่เขาติดค้างเทียนหย่ง และเมื่อพบชาติก่อน ไท่ซ่างฉิงก็ติดค้างเทียนหย่งเยอะเกินไปด้วย ทุกอย่างถูกลิขิตไว้แล้วว่าหลัวซิวต้องชดใช้ความผูกพันนี้

ตั้งแต่เริ่มต้น หลัวซิวก็ได้รับการยอมรับจากตำหนักไท่ซ่างเทียนหย่ง เพราะฉะนั้นเขาที่อยู่ที่นี่จึงสามารถผ่านไปไหนมาไหนได้อย่างราบรื่น เขาเดินจากตำหนักไท่ซ่างมาถึงตำหนักเทียนหย่ง พบว่าลิ่งฮู๋จื่อเซวียนและชีชีไม่อยู่ที่นี่ และสมบัติจำนวนมากในตำหนักเทียนหย่งก็ถูกพวกเขาทั้งสองคนเอาไปหมดแล้ว

หลัวซิวขมวดคิ้วลงอย่างอดไม่ได้ หากลิ่งฮู๋จื่อเซวียนและชีชีจากไปแล้ว เช่นนั้นเมื่อไม่มีฮู้ทลายผนึก แล้วเขาจะออกจากแดนเทวนิรันกาลได้อย่างไร?

ถึงแม้ผลการฝึกตนของเขาจะบรรลุถึงมกุฎเทพขั้นสูง หลัวซิวก็ไม่คิดว่าตัวเองมีความสามารถในการฉีกกระชากอนัตตาของแดนเทวนิรันกาลแล้วฝ่าฟันออกไป