บทที่ 2466

แน่นอนว่าความทรงจำของเสี่ยวเจียงหมิงต้องหยุดอยู่ ณ วินาทีก่อนที่เขากำลังจะถูกหลิวเทียนลู่สังหาร

“เจียงหมิง พี่ไม่ได้ตัวเล็กลง แต่เป็นเพราะได้รับบาดเจ็บ เพราะฉะนั้นสภาพจึงกลายเป็นอย่างที่เห็น”หลัวซิวอธิบาย

แม้ร่างกายและตัวหยั่งรู้จะสลายสูญสิ้นไปแล้ว แต่หลัวซิวกลับไม่ย่อท้อแต่อย่างใด เขาเชื่อว่าขอแค่ให้เวลาเขา เขาสามารถฟื้นฟูกลับคืนสภาพเดิมได้อย่างรวดเร็วเลย

อีกทั้งสำหรับเขาแล้ว นี่กลับเป็นความโชคดีในความโชคร้าย เนื่องจากก่อนหน้านี้ร่างเนื้อและตัวหยั่งรู้ของเขายังมีจุดที่ชุบได้ไม่สมบูรณ์เท่าที่ควร หากผนึกรวมขึ้นมาใหม่ละก็ จะได้ใช้โอกาสนี้ทดแทนส่วนที่บกพร่องได้พอดี

การข้ามผ่านทัณฑ์ในครั้งนี้ สิ่งของที่เก็บไว้ในแหวนเก็บของไม่ได้รับความเสียหายแต่อย่างใด นอกเหนือจากร่างเนื้อและตัวหยั่งรู้ที่พังทลายแล้ว เมื่อเปรียบเทียบกันสิ่งของที่ค่อนข้างสำคัญของหลัวซิวล้วนไม่ได้รับความเสียหายอะไร

ถึงแม้ราคาที่ต้องแลกด้วยจะไม่ต่ำก็ตาม แต่ไม่ว่าอย่างไรเสี่ยวเจียงหมิงก็ถูกเขาฟื้นคืนชีพกลับมาจากการย้อนสายน้ำแห่งกาลเวลาสำเร็จแล้ว ถ้าเกิดพบเจอช่าจื่อเยียนอีกครั้งละก็ ในที่สุดเขาก็สามารถให้คำอธิบายนางสักที

เสี่ยวเจียงหมิงยังเด็กไม่ค่อยรู้เรื่อง หลัวซิวก็ไม่ได้อธิบายอะไรเช่นกัน ยิ่งกว่านั้นคือเขาไม่มีความคิดที่จะบอกเรื่องที่เสี่ยวเจียงหมิงเคยถูกสังหารให้ช่าจื่อเยียนฟังด้วย

บางครั้งความไม่ชัดเจน มันก็เป็นสิ่งที่ดีกว่ามิใช่หรือ?

เวลาถัดจากนี้ หลัวซิวก็หลอมสร้างร่างเนื้อและตัวหยั่งรู้อยู่ในตำหนักวัฏสงสาร สำหรับจอมยุทธ์ทั่วไปแล้ว การหลอมสร้างร่างเนื้อและตัวหยั่งรู้กลับคืนมาใหม่นั้นเป็นเรื่องที่ทำได้ยากลำบากมาก ๆ แต่ในมือหลัวซิวมีสิ่งล้ำค่าอย่างหินบรรพไท่ชู เมื่อใช้ชี่บรรพมาหลอมสร้างร่างเนื้อและตัวหยั่งรู้ สามารถพูดได้เลยว่าเป็นสิ่งที่ดีที่สุดแล้ว

นอกเหนือจากนี้ หลัวซิวก็ชี้แนะการฝึกตนกับเสี่ยวเจียงหมิงอยู่บ่อยครั้งเช่นกัน เนื่องจากมูลเหตุของมหาจักรพรรดิยุทธ์แห่งนรกภูมิ เขาไม่อยากให้เสี่ยวเจียงหมิงฝึกบำเพ็ญพลิกทมิฬต่อ จากแดนยุทธ์ของเขา แค่วรยุทธ์หนึ่งที่หยิบออกมาอย่างเรื่อยเปื่อย ก็ดีกว่าบำเพ็ญพลิกทมิฬไม่รู้ตั้งกี่เท่าแล้ว