บทที่ 2499

ถึงแม้จะสูญเสียผลการฝึกตนเยอะมาก แต่พลังอมตะอย่างเพลาไหลรวยก็แข็งแกร่งมาก ๆ เนื่องจากข้อจำกัดของกฎเทียนเต้า ทำให้เขาไม่สามารถรวมร่างกับอสูรดูดจิตในห้วงดาราระดับล่างได้ และไม่สามารถเรียกหุ่นเชิดยักษ์ออกมาเช่นกัน ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนต้องพึ่งพาศักยภาพของตัวเอง

แต่ทว่าหลัวซิวไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองเก่งกาจไร้เทียมทานเพียงเพราะสังหารชายผมแดงได้ จักรพรรดิเทพขั้นปฐมภูมิคนหนึ่งที่อยู่ในมหาโลกาพันสามยังไม่ถือเป็นผู้แข็งแกร่งชั้นยอดเลย เมื่อมองในมุมโลกมหาศักดิ์ทั้งแปด นั่นก็ยิ่งเป็นบุคคลเล็ก ๆ ที่ไม่มีค่าพอที่จะให้พูดถึง

แต่การปรากฏของชายผมแดงกลับเป็นการเตือนหลัวซิว เขารู้สึกว่าเกาะเทียนเหอไม่ได้ธรรมดาอย่างที่เขาจินตนาการแน่นอน

อดีตเขานึกว่าบางทีเกาะเทียนเหออาจจะแค่โชคดีได้รับพลังแห่งสวรรค์เท่านั้นแหละ ถึงสามารถเจริญรุ่งเรืองขึ้นมาภายในระยะเวลาสั้น ๆ เพียงสิบกว่าปี แล้วกลายเป็นมหาอำนาจในห้วงดาราระดับล่าง

แต่การปรากฏตัวชายผมแดงทำให้หลัวซิวมีการคาดคะเนใหม่ น่าจะมีกองกำลังคอยสนับสนุนอยู่เบื้องหลังเกาะเทียนเหออย่างลับ ๆ อีกทั้งกองกำลังดังกล่าวมีโอกาสมาจากโลกมหาศักดิ์ทั้งแปดสูงมาก

หลัวซิวเจอแผ่นกระดูกสีขาวหยกชิ้นหนึ่งในแหวนเก็บของของชายผมแดง ตัวแผ่นกระดูกมีขนาดเท่าหนึ่งฝ่ามือ ใสแจ๋ว เต็มเปี่ยมไปด้วยแสงวิเศษ ด้านบนมีตัวอักษรที่เหมือนดั่งอักษรผีวาดสลักอยู่

ตัวอักษรประเภทนี้เก่าแก่อย่างมาก ยิ่งกว่านั้นคือมันเก่าแก่ยิ่งกว่าตัวหนังสือโบราณในยุคไท่ชูเสียอีก และสิ่งที่บันทึกอยู่ด้านบนก็คือเศษหนังสือยุทธภัณฑ์นั่นเอง!

จากจุดนี้สามารถเห็นได้ว่า หลังจากจ้าวเกาะเทียนเหอทำการกวาดล้างเมืองมังกรครามยักษ์ด้วยมือตนเองแล้ว เขาน่าจะแก่งแย่งแผ่นกระดูกที่มีเศษหนังสือยุทธภัณฑ์บันทึกนี่ไปเวลานั้น ต่อมามันก็ตกอยู่ในกำมือชายผมแดง

ถึงแม้จะเป็นฉบับที่ไม่สมบูรณ์ครบถ้วน แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้จิตใจของหลัวซิวฮึกเหิมขึ้นมาได้แล้ว ด้านบนมีความล้ำลึกต่าง ๆ ของวิชาหลอมอาวุธและวิชากลั่นร่างบันทึกอยู่

ในคัมภีร์ฎีกาหนังสือมีความล้ำลึกที่นับไม่ถ้วน เมื่อบุคคลที่แตกต่างกันมาตระหนักรู้ สิ่งที่ตระหนักรู้ได้นั้นก็จะแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงเช่นกัน

ยกตัวอย่างเช่นคำภีร์โอสถ จีเสวียนคงได้รับคัมภีร์โอสถมาเป็นร้อยปี แต่ก็ไม่สามารถตระหนักรู้ความล้ำลึกที่แท้จริงของคัมภีร์โอสถได้ตลอดมา แค่ได้รับการชี้แนะบางอย่างจากคัมภีร์โอสถ แล้วตระหนักวิชากลั่นยาที่ปราดเปรื่องอย่างยิ่งออกมาได้

และจีเสวียนคงก็อาศัยสิ่งนี้กลายเป็นมหาปรมาจารย์ยาเซียนที่มีชื่อเสียงโด่งดัง