บทที่ 2501 ดึงศิลาผนึกปีศาจขึ้นมา

ครึ่งเดือนต่อมา หลัวซิวพบปริภูมิวังวนที่มืดสนิท หลังจากเข้าไปพร้อมกับหยกหักในมือ เขาก็มาที่หุบเขาผนึกปีศาจอีกครั้ง

ในหุบเขาผนึกปีศาจมีโซนทอร์นาโดอยู่ทุกที่ ก่อนหน้านี้ เมื่อเขามาที่นี่ ผลการฝึกตนของหลัวซิวไม่สูงนัก และความทรงจำของไท่ซ่างฉิงยังไม่ฟื้นขึ้นมา ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่าโซนทอร์นาโดเหล่านี้คืออะไร

แต่ตอนนี้เขากลับมาที่นี่อีกครั้ง เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

ในเวลาที่ไม่สิ้นสุด แม้ว่าไท่ซ่างฉิงจะเกิดในโลกมหาศักดิ์แปดด้าน แต่ก็ไม่ได้มาจากกองกำลังใหญ่ใด ๆ แต่แตกต่างจากชาตินี้ของหลัวซิวตรงที่ไท่ซ่างฉิงไม่ว่าจะในแง่ของพรสวรรค์หรือคุณสมบัติการฝึกฝน สามารถบอกได้ว่าเป็นความเย่อหยิ่งที่ไม่มีใครเทียบได้

ไท่ซ่างฉิงฝึกฝนอย่างรวดเร็วและใช้เวลาประมาณสิบปีในการฝึกฝนถึงแดนเทพมาร

ต่อมา ไท่ซ่างฉิงทำให้กองกำลังใหญ่หนึ่งไม่พอใจ และเขารู้ดีว่าเขาไม่สามารถหลบหนีการตามฆ่าได้ เมื่อเขาไม่มีที่ไป เขาก็ออกจากโลกมหาศักดิ์แปดด้านแล้วบุกเข้าไปในจักรวาลกันดาร

ในยุคนั้น จักรวาลกันดารยังไม่ค่อยมีคนอยู่ แม้ว่าจะมีจอมยุทธ์ฝึกฝนและท่องเที่ยวอยู่ในจักรวาลกันดาร แต่โอกาสที่จะพบกับคนอื่นนั้นน้อยมาก

นั่นเป็นทางออกเดียวของเขา และยังเป็นจุดเปลี่ยนในชีวิตวิถียุทธของไท่ซ่างฉิง

ในเวลานั้น ไท่ซ่างฉิงบุกเข้าไปในหุบเขาผนึกปีศาจโดยไม่ตั้งใจ...

หลังจากนั้นไม่นาน หลัวซิวก็มาถึงศิลาที่แตกหัก มีรอยเท้าที่ชัดเจนสองรอยบนพื้น หยูจือโจวเคยเหยียบรอยเท้าเหล่านี้ เพิ่มระดับผลการฝึกตนของเขาจากมกุฎเทพขั้น 1 ถึงขั้น 5 เรียกได้ว่าเป็นโอกาสที่ดีอย่างยิ่ง

เมื่อเขามาที่นี่พร้อมกับหยูจือโจวในตอนนั้น เขาไม่ได้ฟื้นความทรงจำของไท่ซ่างฉิงขึ้นมาและเขาไม่เชื่อใจหยูจือโจวด้วย ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ลอง

แต่ในความเป็นจริงแล้ว สิ่งทีหยูจือโจวพูดก็ไม่ผิด แม้แต่รอยเท้าเหล่านี้คือเขาเองตอนที่เป็นไท่ซ่างฉิงทิ้งไว้ที่นี่ในอดีต