บทที่ 2507

หลัวซิวไม่ได้มีความสัมพันธ์ใดๆกับสำนักจักรพรรดิและตระกูลใหญ่ของมหาโลกาพันสาม มหาจักรพรรดิยุทธ์ทุกยุคทุกสมัยได้ทิ้งการสืบทอดไว้มากมาย แต่มีไม่มากนักที่สามารถสืบทอดมาจนถึงทุกวันนี้ได้

ดังนั้นพื้นหลังของมหาโลกาขนาดใหญ่บางโลกาจึงค่อนข้างแข็งแกร่ง และพื้นหลังของมหาโลกาขนาดใหญ่บางโลกานั้นค่อนข้างอ่อนแอ

ยอดอัมพร บรรพมาร สรรพสิทธิ์ แสงดาว จ้านเทียน มหาวาล วิหารเทว มรณะ ดึกดำบรรพ์ มหาโลกะทั้งเก้านี้ได้รับการยอมรับจากโลกว่าเป็นเก้ามหาโลกะที่ทรงพลังที่สุดสำหรับวิถียุทธ

หอยอดอัมพรพังทลายลงแล้ว และมหาโลกายอดอัมพรในปัจจุบัน เผ่าจี้เป็นที่ใหญ่ ครั้งนี้ส่งคนมาตรวจสอบเรื่องของเกาะเทียนเหอ เนื่องจากหลัวซิว เผ่าจี้ไม่ได้เข้าร่วม

อย่างไรก็ตาม สำนักจักรพรรดิและตระกูลใหญแปดมหาโลกาต่างก็ส่งคนมาที่นี่แล้ว

ในหมู่พวกเขา หลัวซิวเห็นคนรู้จักไม่กี่คน คนแรกคือพระโอรสจ้านเทียน ซึ่งครั้งหนึ่งเคยถูกกล่าว่าเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งที่ไม่มีใครเทียบได้ในมหาโลกาพันสาม

แดนเทวนิรันกาลพ่ายแพ้ให้กับหลัวซิว หลายปีผ่านมาแล้ว พระโอรสจ้านเทียนก็ไม่ได้ทำให้พรสวรรค์ของเขาสูญเปล่า ผลการฝึกตนของเขาก้าวหน้าอย่างมาก และในขณะนี้เขาได้มาถึงแดนจ้าวมหาเทพขั้น 3 แล้ว

ผลการฝึกตนนี้ไม่สูงมาก แต่ไม่ควรประเมินความแข็งแกร่งของพระโอรสจ้านเทียนเกินไป เขาเป็นนักยุทธ์กลั่นร่าง อย่างน้อยร่างยุทธ์ร่างเนื้อก็ถึงจ้าวมหาเทพช่วงกลางสูงสุดแล้ว มีหอคอยเทวสีดำอยู่บนศีรษะ ปิดกั้นอัคคีเทพเบญจธาตุไว้ข้างนอก เขาไม่ได้รับบาดเจ็บ

หลัวซิวยังเห็นผู้สืบทอดของเขาดึกดำบรรพ์ เขายังคงสวมชุดสีขาวราวกับเทสดา เขาถือกิ่งไม้สีเขียวไว้ในมือ ทุกครั้งที่เขาโบกมือ อัคคีเทพเบญจธาตุจะถูกทำลายสลายหายไป

หลัวซิวดูออกได้อย่างรวดเร็ว กิ่งไม้ในมือของคนๆนี้คือใบยุทธ์ของดอกถานฮวาเทียนเต้า