บทที่ 2509

ในชั่วพริบตา แสงเกือบยี่สิบดวงก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาของทุกคนโดย ต่างเผชิญหน้ากัน

ฝ่ายตรงข้ามมีคนมากกว่า หลัวซิวและพวกเขาทั้งหมดผลการฝึกตนคือระดับจ้าวมหาเทพขึ้นไป แต่อีกฝ่ายคนที่เป็นผู้นำ สวมชุดคลุมสีดำ ผิวเหลืองซีดเซียว และสีหน้าขรึมโหดเหี้ยม แผ่ออร่าผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิเทพให้เล็ดลอดออกมา

“จักรพรรดิเทพ!”

เมื่อสัมผัสถึงออร่าผลการฝึกตนของบุคคลผู้นี้ พระโอรสจ้านเทียน มู่จื่อเซียวและคนอื่นๆ ก็อดไม่ได้ที่จะเปลี่ยนสีหน้าอย่างรวดเร็ว

พวกเขาไม่เคยคาดคิดว่ากองกำลังของห้วงดาราระดับล่าง จะมีผู้แข็งแกร่งระดับเทพจักรพรรดิ

โดยสัญชาตญาณ ทุกคนมารวมตัวกันรอบๆ หลัวซิว เพราะหลัวซิวเป็นคนเดียวในหมู่พวกเขา มีข่าวลือว่าเขามีพลังการต่อสู้ที่เทียบได้กับจักรพรรดิเทพ

“สามารถทำลายค่ายกลของข้าได้ ดูเหมือนว่าเจ้าจะเป็นปรมาจารย์ค่ายกลคนหนึ่ง?” เสียงของชายชุดดำแหบแห้งราวกับเสียงร้องของอีกา ซึ่งทำให้ผู้คนรู้สึกอึดอัด

“เป็นแค่ปรมาจารย์ค่ายกลเท่านั้นเอง ไม่น่าพูดถึง” หลัวซิวพูดเสียงเรียบ ๆ

เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของชายชุดดำเปลี่ยนไปเล็กน้อย กล้าที่จะบอกว่าปรมาจารย์ค่ายกลเป็นเพียง คนๆนี้เป็นไปมหาปรมาจารย์ค่ายกลหรือไง?

เมื่อคิดว่าอีกฝ่ายทำลายค่ายกลอัคคีเทพเบญจธาตุของเขาได้อย่างง่ายดาย ชายในชุดดำรู้สึกว่ามีความเป็นไปได้จริง ๆ

ยิ่งกว่านั้น เขาพบว่าคนที่ทำลายค่ายกลของเขามีผลการฝึกตนเพียงมกุฎเทพขั้นสูงสุดเท่านั้น เทพมารระดับสามคนหนึ่ง จะเป็นมหาปรมาจารย์ค่ายเทพระดับ 5 ได้อย่างไร?

ความคิดต่าง ๆ แวบเข้ามาในหัวของเขา และชายในชุดดำเดาว่าหลัวซิวคือผู้เก่งกาจที่ซ่อนผลการฝึกฝนที่แท้จริงของตนไว้ เอาจจะไม่อ่อนแอกว่าตัวเขาเอง และค่ายกลอาจจะแข็งแกร่งกว่าตัวเขาเอง

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงไม่โจมตีทันทีเมื่อมาถึง เพราะเขาไม่เคยทำอะไรที่เขาไม่แน่ใจ

“ตอนนี้ดาราเสวียนหมิงเป็นดินแดนของเกาะเทียนเหอของพวกข้า ข้าไม่รู้ว่าเหตุใดพวกเจ้าถึงบุกเข้ามา?” ชายในชุดดำถามด้วยน้ำเสียงต่ำ