บทที่ 2522

การได้รับ​ต้นมายาเมฆร้อยดาราหนึ่งต้นนั้น สามารถพูดได้เลยว่าเป็นดอกผลที่อยู่เหนือการคาดหมายของหลัวซิว แต่ทว่านี่ยังไม่ใช่เรื่องที่สำคัญที่สุด เมื่อเปรียบเทียบกับยาเซียนจำนวนมากที่เจริญเติบโตอยู่ในห้วงกาลแดนแห่งนี้แล้ว สิ่งที่หลัวซิวสนใจมากกว่ากลับเป็นความลับที่ซ่อนอยู่ในส่วนลึกของห้วงกาลแดนแห่งนี้

จากการที่เวลาค่อย ๆ ล่วงเลยไป นอกจากหลัวซิวแล้ว คนอื่น ๆ ก็ประชิดใกล้เข้าไปตรงแถบศูนย์กลางของห้วงกาลแดนอย่างไม่หยุดหย่อนเช่นกัน ต่อให้ห้วงกาลแดนแห่งนี้จะกว้างใหญ่มากเพียงใด ท้ายที่สุดแล้วมันก็ไม่มีทางกว้างใหญ่อย่างไร้ขอบเขต

พระโอรสจ้านเทียน ฟางห้าวหยูและมู่จื่อเซียวล้วนเป็นบุตรผู้ภาคภูมิของสวรรค์ ในมือของทุกคนล้วนยืนกุมท่าไม้ตายที่ทรงพลัง ถึงแม้ผลการฝึกตนจะอยู่ในระดับจ้าวมหาเทพ แต่กลับมีอุบายที่สามารถต่อกรกับจักรพรรดิเทพได้

และนี่ก็เป็นสาเหตุที่เหล่าผู้แข็งแกร่งรุ่นอาวุโสที่อยู่แดนจ้าวมหาเทพขั้นสูง ยอมสละโอกาสในการเข้ามาในห้วงกาลแดนแห่งนี้โดยการใช้ยาเซียนระดับมหาจักรพรรดิยุทธ์แลก แต่เป็นการนำโอกาสมอบให้พวกเขา

เมื่อเปรียบเทียบจ้าวมหาเทพตลอดจนจักรพรรดิเทพที่อาวุโสกว่าหนึ่งรุ่นแล้ว บุตรผู้ภาคภูมิของสวรรค์อย่างพวกเขาถึงจะเป็นความหวังในอนาคตของสำนักและตระกูลต่างหาก พวกเขาทุกคนล้วนมีศักยภาพและโอกาสที่จะสามารถบรรลุกลายเป็นมหาจักรพรรดิยุทธ์ในอนาคต

หากไม่มีอะไรผิดพลาด มหาจักรพรรดิยุทธ์ที่ไร้เทียมทานในอนาคตต้องกำเนิดจากหนึ่งในพวกเขาอย่างแน่นอน

พวกเขาทุกคนล้วนมีจิตใจที่เย่อหยิ่ง แต่ทุกคนกลับเคยเสียเปรียบอยู่ในเงื้อมมือของคนคนหนึ่ง ซึ่งคนคนนั้นก็คือหลัวซิว

ทั้งห้วงกาลแดนล้วนมีป่าไม้ต้นไม้ใบขึ้นอยู่อย่างหนาทึบ หลัวซิวเป็นคนแรกที่เข้ามาในห้วงกาลแดน และเป็นคนแรกที่มาถึงแถบศูนย์กลางของห้วงกาลแดนแห่งนี้เช่นกัน

เขตศูนย์กลางของห้วงกาลแดนแห่งนี้แตกต่างจากสถานที่อื่น ๆ เพราะมันรกร้างว่างเปล่าและเงียบเหงาจนแปลกประหลาด

ร่างลอยอยู่กลางนภา หลัวซิวเบิ่งมองออกไปไกล ๆ มีพลังออร่าสิบพลังลอยวนเป็นเกลียวอยู่ ณ สถานที่รกร้างว่างเปล่านั่น หนึ่งในพลังออร่านั้นมีปณิธานและพลังชีวิตที่มากมายมหาศาลอย่างไร้ที่สิ้นสุดแฝงซ่อนอยู่ เหล่าต้นไม้ใบหญ้าที่เหี่ยวแห้งกลับมามีชีวิตชีวาบนแผ่นดินใหญ่ที่เงียบเหงาว่างเปล่า เปี่ยมล้นไปด้วยความมีชีวิตชีวา