บทที่ 2524

วรยุทธ์กำลังโคจรอยู่ในร่างกาย พลังออร่าของเซียวจื้อหยวนกำลังสะสมและค่อย ๆ เพิ่มขึ้นตามจังหวะ เขากำลังรวบรวมพลัง เมื่อรวบรวมพลังถึงขีดสูงสุดแล้ว เขาก็จะสามารถปลดปล่อยศักยภาพที่ทรงพลังที่สุดออกมาโค่นล้มเขา และพิสูจน์ว่าตัวเองถึงจะเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งที่คนนับหมื่นโลกาจับจ้องต่างหาก!

เมื่อเซียวจื้อหยวนสะสมรวบรวมพลังออร่าถึงขีดสูงสุด เขาก็ลงมือโจมตีภายในพริบตา ทันทีที่ลงมือก็ใช้พลังอมตะที่เขาภาคภูมิใจมากที่สุด มีดาราที่นับไม่ถ้วนปรากฏกลางฝ่ามือ และวิวัฒนาการห้วงดาราหนึ่งออกมา

อย่างไรก็ตาม หลัวซิวยังคงหันหลังให้เขาอยู่เช่นเคย ราวกับไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่ามีคนจะลงมือจัดการตัวเอง

เวิ่ง!

ทันใดนั้นเอง ก็มีระลอกคลื่นลูกหนึ่งกระเพื่อมออกไป เงาร่างที่งดงามร่างหนึ่งปรากฏกลางอากาศ มือที่ขาวดุจหยกถือกระบี่ แสงกระบี่สีเทาดวงหนึ่งเหมือนดั่งน้ำตก เฉือนสับจากด้านบนลงไปด้านล่าง

ห้วงดารายุทธ์ที่เซียวจื้อหยวนวิวัฒนาการออกมาโดยพลังอมตะถูกแสงกระบี่ฉีกกระชากภายในพริบตา อนัตตาที่กว้างใหญ่ถูกทำลายล้างพังทลาย เซียวจื้อหยวนถอยหลังกลับไปรัว ๆ ด้วยใบหน้าที่ขาวซีด เลือดสีแดงสดไหลออกมาจากนิ้วมือทั้งห้า

เขาแหงนหน้ามองขึ้นไปกะทันหัน หลัวซิวยังคงหันหลังให้ตัวเองอยู่เช่นเคย ส่วนด้านหลังของหลัวซิวนั้น เสิ่นปิงหยูกำลังใช้มือข้างหนึ่งถือกระบี่แล้วมองมาทางตัวเองด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่ง

“เสิ่นปิงหยู? เจ้าอยากหยุดยั้งข้าหรือ?”แววตาของเซียวจื้อหยวนเป็นประกาย พลางซักถามด้วยน้ำเสียงตำหนิติเตียนอย่างเยือกเย็น

เขาสังเกตเห็นกระบี่เทพเล่มนั้นที่อยู่ในมือเสิ่นปิงหยู เขาเคยได้ยินมาก่อนว่ากระบี่เล่มนั้นคือหนึ่งในสิ่งล้ำค่าที่อยู่ในแดนเทวนิรันกาล กระบี่ตรีภพ!

แม้นอดีตเสิ่นปิงหยูก็เป็นผู้สมัครเทพธิดาของวังเซียนมหาวาลที่มีพรสวรรค์ล้ำเลิศเช่นกัน แต่ว่าเมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว พรสวรรค์สติปัญญาของนางกลับอ่อนกว่าพวกพระโอรสจ้านเทียน มู่จื่อเซียวและฟางห้าวหยูไม่น้อยเลย

ทว่าตั้งแต่ได้รับกระบี่ตรีภพจากแดนเทวนิรันกาลเป็นต้นมา อีกทั้งหลังจากหลัวซิวถ่ายทอดวิชาฝึกตนอย่างร่างเทวอลวนให้นางแล้ว ชื่อเสียงของเสิ่นปิงหยูก็โด่งดังขึ้นมา เบียดตัวเข้าไปในขบวนอัจฉริยะขั้นสุดยอด กลายเป็นเทพธิดาของวังเซียนมหาวาล เป็นสตรีผู้ภาคของสวรรค์ที่คนนับหมื่นโลกาต่างจับจ้อง!

“หยุดยั้งเจ้า?”เสิ่นปิงหยูหัวเราะอย่างเยือกเย็น “ข้ากำลังช่วยเจ้าต่างหาก!”

ความสัมพันธ์ระหว่างวังเซียนมหาวาลและตำหนักเสินหยูถือว่าไม่เลวเลย ถ้าเกิดไม่ใช่คำนึงถึงความสัมพันธ์ไมตรีจิตขั้นนี้ เสิ่นปิงหยูไม่มีทางลงมือให้ความสนใจในเรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ ในมุมมองของนาง การที่เซียวจื้อหยวนลงมือต่อหลัวซิวนั้น มันเป็นการรนหาที่ตายอยู่ชัด ๆ

ใบหน้าของเซียวจื้อหยวนดูโกรธเกรี้ยว ในขณะที่เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่างอยู่นั้น จู่ ๆ กลับมีเสียงหัวเราะเสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลัง