บทที่ 2558

องครักษ์ผู้ติดตามของนายท่านเชียวนะ……

คาดิสลาร์ตื่นเต้นดีใจมากจนไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ ยืนอยู่ด้านหลังหลัวซิว ดีใจจนเอาแต่ถูฝ่ามือไปมา

สายตาของหลัวซิวมองไปทางมหาจักรพรรดิยุทธ์แห่งนรกภูมิ เขาต้องการคำอธิบายสำหรับเรื่องของโสว่หยิงอยู่

มหาจักรพรรดิยุทธ์แห่งนรกภูมิปรบมือครั้งหนึ่ง สตรีสวยเพลิดพริ้งที่อยู่ในชุดกระโปรงบาง ๆ จึงเดินเข้ามา มือทั้งสองข้างยกถาดหยก วางลงตรงหน้าหลัวซิวอย่างเคารพนอบน้อม

บนถาดหยกมีแหวนเก็บของวางอยู่หนึ่งวง หลัวซิวใช้ตัวสำนึกกวาดสำรวจรอบหนึ่ง ก่อนจะมองเห็นสิ่งที่อยู่ในแหวนเก็บของ

“มหาจักรพรรดิยุทธ์ช่างใจกว้างยิ่งนัก เรื่องของโสว่หยิงก็ปล่อยให้มันผ่านพ้นไปเถอะ”

หลัวซิวพยักหน้าอย่างพึงพอใจ เขาก็นึกไม่ถึงเช่นกันว่ามหาจักรพรรดิยุทธ์แห่งนรกภูมิจะเล่นใหญ่ขนาดนี้ สิ่งที่อยู่ภายในแหวกเก็บของคือยาเซียนระดับหกสิบต้นเลยนะ!

“เหอะ ๆ สหายหลัวพูดเช่นนี้มันเกรงใจเกินไปแล้วนะ บัดนี้ข้าได้ยินว่าเจ้ากำลังรวบรวมต้นยาเซียนระดับหกอยู่ หรือว่าเจ้าจะกลั่นยาเซียนระดับหกหรือ?”มหาจักรพรรดิยุทธ์แห่งนรกภูมิหัวเราะเสียงดังพลางถาม

เหมือนอย่างที่มหาจักรพรรดิยุทธ์แห่งนรกภูมิกล่าวมา เรื่องทั้งหมดที่หลัวซิวกระทำในก่อนหน้านี้คือการรวบรวมยาเซียนระดับหกจริง ๆ เพราะฉะนั้นการที่มหาจักรพรรดิยุทธ์แห่งนรกภูมิคาดเดาจุดประสงค์ของเขาได้นั้น ก็ไม่ใช่เรื่องยากอยู่แล้ว

หลัวซิวก็ทราบเช่นกันว่ามหาจักรพรรดิยุทธ์แห่งนรกภูมิกำลังหยั่งเชิงเขาอยู่ ถามว่ายาเซียนระดับหกที่อยู่ในมหาโลกาพันสามนั้นล้ำค่าหรือไม่ มันก็ล้ำค่ามากอยู่ ทว่าผู้ที่สามารถใช้มันได้นั้นกลับมีไม่มาก เนื่องจากขาดแคลนมหาปรมาจารย์ยาเซียนระดับหก

“ถ้าไม่ใช่เพราะจะกลั่นยาเซียน แล้วข้าจักทุ่มแรงรวบรวมยาเซียนเหล่านี้ทำไมเล่า?”หลัวซิวหัวเราะโดยไม่มีการปิดบังใด ๆ เขาไม่ถือสาที่จะทำให้ฝ่ายตรงข้ามทราบว่าตัวเองสามารถกลั่นยาเซียนระดับหกได้