บทที่ 2576

สัมผัสจิตสังหารที่แผ่กระจายออกมาจากร่างหลัวซิวได้ ลาร์และดูดจิตต่างพากันสะดุ้งอย่างควบคุมไม่ได้ เหยียนเยว่เอ๋อร์แะลเหยียนซีโรว่ก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันเช่นกัน จึงกุมมือของหลัวซิวเอาไว้แน่น ๆ

เมื่อสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิที่ส่งตรงมาจากมือพวกนาง หลัวซิวถึงจะตอบสนองกลับมาได้ว่าตัวเองเสียอาการไปหน่อย เมื่อครู่เขาโกรธเกรี้ยวมากเกินไปจริง ๆ ยิ่งกว่านั้นคือเขารู้สึกว่าการสังหาร​​หยูเชียนฮว่าเพียงคนเดียวมันไม่สามารถทำให้ความโกรธในใจเขาหายไปได้

แคว็ก!

ช่องจิตของหยูเชียนฮว่าถูกหลัวซิวบีบจนแตกสลายโดยตรง ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป บนโลกใบนี้ไม่มีคนดังกล่าวอีกต่อไป หลังจากจิตญาณสลายสูญสิ้นแล้ว ก็ไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะได้กลับชาติไปเกิดอีก

“ท่านพี่ ช่างมันเถิด ข้าและซีโรว่ต่างปลอดภัยดี”เหยียนเยว่เอ๋อร์รู้อยู่ว่าหลัวซิวกำลังคิดอะไรในใจ ทว่าสุดท้ายอุปนิสัยของนางก็เมตตามากเกินไป

“โชคดีที่พวกเจ้าไม่เป็นอะไร มิเช่นนั้นละก็ มาตรแม้นว่าข้าสังหารทุกคนในมหาโลกะแสงดาว มันก็ชดเชยเรื่องนี้ไม่ได้”หลัวซิวถอนหายใจเฮือกหนึ่ง เขาก็รู้เหมือนกันว่าต่อให้ตัวเองไปกวาดล้างสำนักของหยูเชียนฮว่า แท้จริงแล้วมันก็ไม่มีความหมายแต่อย่างใด

สุดท้ายแล้ว เรื่องนี้หากจะโทษก็โทษได้เพียงเขา ถ้าเกิดไม่ใช่เพราะเขามองข้ามความรู้สึกในใจเหยียนเยว่เอ๋อร์และเหยียนซีโรว่มากเกินไป แล้วมันจะมีเรื่องประเภทนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร?

เยว่เอ๋อร์และซีโรว่ต่างสามารถสัมผัสความรู้สึกที่จริงใจของหลัวซิวได้ ภายในส่วนลึกของหัวใจจึงเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขใจ

“เราไปกันเถอะ”

หลัวซิวจูงมือพวกนาง แล้วเดินออกไปจากห้องใต้หลังคาแห่งนี้ หลังจากพวกเขาเดินจากไปไกลแล้ว ก็มีมือใหญ่ที่ครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่จุติลงมาจากฟ้า เสียงตู้มดังลั่นขึ้น ทำให้ตำแหน่งที่ตั้งของห้องใต้หลังคากลายเป็นพื้นที่เรียบทันที

……

มหาโลกะแสงดาวแตกต่างจากมหาโลกาอื่น ๆ มหาโลกาใบนี้ไม่มีดาราหลัก สถานที่ที่เป็นศูนย์กลางคือแผ่นดินดาราแห่งหนึ่ง ซึ่งมีนามว่าแผ่นดินแสงดาว