บทที่ 2595

ในกระบวนการทำลายตำหนักเสินหยู ผู้อาวุโสจักรพรรดิเทพที่เหลือเพียงไม่กี่คน ได้ใช้รากฐานอื่น ๆ ที่มหาจักรพรรดิยุทธ์เฉินหยูเหลือไว้ รวมถึงของขลังที่ทรงพลัง มีฮู้ และค่ายกล

ในนี้มีความเกี่ยวข้องกับความลึกลับของพลังเกณฑ์ หากไม่ใช่เพราะมีลาร์ติดตามอยู่ หลัวซิวคาดว่าหากเขาต้องการทำลายตำหนักเสินหยู เขาจะต้องจ่ายราคามหาศาลอย่างแน่นอน

ถ้าตำหนักเสินหยูเป็นแบบนี้ สำนักจักรพรรดิตระกูลใหญ่อื่น ๆ ก็ไม่ธรรมดาอย่างที่เห็น ภูมิหลังที่ทรงพลังจริง ๆ ถูกซ่อนอยู่ และคนนอกก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ ถ้ามีคนคิดว่าสำนักจักรพรรดิตระกูลใหญ่ก็กากแล้วมาโจมตีถึงที่ก็จะรู้ถึงความแข็งแกร่งของสำนักจักรพรรดิตระกูลใหญ่เหล่านั้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ในไม่ช้า การทำลายล้างของตำหนักเสินหยูก็กลายเป็นที่รู้จักของทุกคนในโลกาวิหารเทว หลัวซิวไม่ได้จากไป แต่รออยู่ที่ซากปรักหักพังของตำหนักเสินหยู เขาเชื่อว่าตราบใดที่หนิงหานยู่และจี้เสี่ยวจื่อได้ยินข่าวที่คล้ายกัน ก็จะมาที่นี่เพื่อรวมตัวกันกับเขา

แต่หลัวซิวรอเป็นเวลานาน เขาไม่เห็นทั้งสองคนมา ซึ่งทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจมากยิ่งขึ้น

หลังจากนั้น หลัวซิวได้ออกประกาศในโลกาวิหารเทว ใครก็ตามที่สามารถให้เบาะแสที่เกี่ยวข้องกับจี้เสี่ยวจื่อและหนิงหานยู่ได้ จะได้รับสมบัติและทรัพยากรที่เขาให้เป็นรางวัล

แน่นอนว่าภายใต้รางวัลมากมายนี้ ในไม่ช้า ผู้คนจำนวนมากก็ให้ข้อมูลและเบาะแสต่างๆ มากมาย สำหรับพวกที่อยากจะไม่ทำอะไรแล้วได้รางวัล พวกเขาทั้งหมดถูกหลัวซิวสั่งให้อสูรดูดจิตสั่งสอนอย่างหนัก

ในท้ายที่สุด จากการรวมเบาะแสหลายอย่างที่ได้รับจากมา หลัวซิวพบว่าเด็กหญิงสองคน จี้เสี่ยวจื่อและหนิงหานยู่อาจไปที่หุบเขาหิมะเยือก

หุบเขาหิมะเยือก ไม่ได้อยู่บนดาราเสินหยู แต่อยู่บนดาราที่ปกคลุมด้วยน้ำแข็งและหิมะทั้งหมด และยังอยู่ภายในเขตโลกาวิหารเทวของอาณาจักรดารา