บทที่ 2598

ตัวสำนึกของเขาทะลุผ่านค่ายกลซ่อนงำไปได้อย่างง่ายดาย จากนั้นก็มองเห็นจีเสี่ยวจื่อและหนิงหานยู่ที่หลบซ่อนอยู่ภายใน สภาวะของพวกนางทั้งสองย่ำแย่มาก อย่างไรเสียภายในหุบเขาหิมะก็ตลบฟุ้งไปด้วยออร่าเย็นเยือก พวกนางสามารถต้านทานได้สักพัก แต่เมื่อเวลาผ่านไปนาน ก็จะสูญเสียผลการฝึกตนมาก แทบจะถึงขีดจำกัดของพวกนางแล้ว

ในส่วนของค่ายกลซ่อนงำนี้นั้น ก็ไม่ได้ถูกจัดวางโดยพวกนางเช่นกัน แต่มันถูกกระตุ้นออกมาจากผังค่ายที่มีลายค่ายจารึกอยู่

“ยัยหนูสองคนนี้นี่ ดูซิต่อไปพวกเจ้าจะหนีไปไหนมั่วซั่วอีกหรือไม่”

เงาร่างกระพริบทีหนึ่ง หลัวซิวก็ฉีกกระชากค่ายกลซ่อนงำออกโดยตรง แล้วปรากฏตรงหน้าหนิงหานยู่และจีเสี่ยวจื่อ

จีเสี่ยวจื่อและหนิงหานยู่คาดไม่ถึงเลยด้วยซ้ำว่าจะมีคนปรากฏตัวกะทันหัน จึงตกใจจนสะดุ้งคาที่ จีเสี่ยวจื่อยิ่งหยิบหอกยุทธ์มังกรดำออกมาโดยสัญชาตญาณ แล้วทิ่มแทงไปทางหลัวซิวโดยที่ไม่ลังเลใจเลยแม้แต่น้อย

เตี๊ยง!

หลัวซิวดีดนิ้วชี้ทีหนึ่ง ทำการดีดหอกยุทธ์มังกรดำไปข้าง ๆ เวลานี้จีเสี่ยวจื่อและหนิงหานยู่ถึงจะมองเห็นสภาพของเขาได้ชัดเจน

“เฮีย?”

“ศิษย์พี่? ใช่ท่านจริง ๆ หรือ?”

บนใบหน้าของสตรีทั้งสองนางต่างดูประหลาดใจ ใบหน้าที่ขาวซีดเล็กน้อยก็แดงระเรื่อขึ้นมาเยอะมากเพราะความตื่นเต้นดีใจ

สำหรับพวกนางแล้ว ขอแค่หลัวซิวปรากฏตัว เช่นนั้นปัญหาทุกอย่างก็จะไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป หลัวซิวจะช่วยพวกนางจัดการภาวะที่ตกอับและปัญหาทุกอย่างเอง

“หากไม่ใช่ข้า แล้วจะเป็นผู้อื่นหรือ?”หลัวซิวหัวเราะ เมื่อเห็นว่าสตรีทั้งสองต่างปลอดภัยดี ในที่สุดเขาก็วางใจลงไปได้สักที