บทที่ 2600

“มันก็มีเพียงเรื่องการฝึกตนมิใช่หรอกหรือ? จากสภาวะในปัจจุบันของข้า ยาเซียนระดับห้ายังยากที่จะทำให้ผลการฝึกตนของข้ามีการยกระดับแล้ว”หลัวซิวยิ้มอย่างขมขื่นพลางพูด

เมื่อได้ยินคำพูดเช่นนี้ นายแห่งเผ่าจี้ก็ผงะไปอย่างควบคุมไม่ได้ ยาเซียนระดับห้าก็คือยาระดับจักรพรรดิเทพ ผู้ที่กล้าบอกว่ายาเซียนระดับห้ายังไม่สามารถยกระดับผลการฝึกตนของตนเองได้นั้น อย่างน้อยผลการฝึกตนก็ต้องอยู่ในระดับมหาจักรพรรดิยุทธ์หรือเปล่า?

ส่วนผลการฝึกตนของหลัวซิวกลับเป็นเพียงจ้าวมหาเทพ ถึงแม้บางครั้งนายแห่งเผ่าจี้ก็รู้สึกสงสัยเช่นกันว่าหลัวซิวปิดบังผลการฝึกตนหรือเปล่า อย่างไรเสียเขาที่เป็นจ้าวมหาเทพคนหนึ่งถึงกับสามารถสังหารจักรพรรดิเทพ ตลอดจนล้มล้างตำหนักเสินหยู มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ค่อยได้จริง ๆ

แต่นายแห่งเผ่าจี้รู้อยู่ว่าจากความสัมพันธ์ของเผ่าจี้ที่มีต่อหลัวซิว เขาไม่มีความจำเป็นต้องปิดบังตัวเอง เขามีโอกาสเป็นจ้าวมหาเทพจริง ๆ การที่เขามีศักยภาพที่ทรงพลังเช่นนี้นั้น พูดได้เพียงเขาเป็นคนที่น่ากลัวมากเกินไป อนาคตหากได้กลายเป็นจักรพรรดิเทพ นายแห่งเผ่าจี้คาดการณ์ว่าจากผลการฝึกตนแดนมหาจักรพรรดิยุทธ์ในปัจจุบันของเขา ต้องไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลัวซิวแน่นอน มิหนำซ้ำหลัวซิวยังมีองครักษ์อีกคนหนึ่ง ซึ่งเป็นผู้แข็งแกร่งที่ลึกซึ้งมากจนไม่อาจคาดเดาได้เช่นกัน

“ข้าก็เพิ่งจะเคยได้ยินสถานการณ์อย่างเจ้าเป็นครั้งแรกเช่นกัน แม้นยาจะสามารถช่วยยกระดับผลการฝึกตน แต่กลับไม่ใช่หนทางหลัก ไม่ว่าจะกลั่นยาได้ประณีตสวยวิจิตรมากเพียงใด ท้ายที่สุดแล้วก็จะมีพิษปนอยู่บ้าง ซึ่งจะทำให้ร่างกายเกิดการดื้อยาด้วย”

นายแห่งเผ่าจี้ค่อย ๆ เอ่ยปากพูด หลัวซิวก็ทราบทั้งหมดที่เขากล่าวมาดีเช่นกัน ในส่วนของเม็ดยาเซียนระดับหกนั้น มาตรแม้นว่าตามหาทั่วมหาโลกาพันสาม ยังยากที่จะตามหาต้นยาเซียนระดับหกเลย แล้วจะกลั่นเม็ดยาเซียนที่เขาสามารถใช้มาฝึกตนได้อย่างไรเล่า?

มิหนำซ้ำหากเขาใช้เม็ดยาเซียนระดับหกจำนวนมากฝึกตนในแดนจ้าวมหาเทพ เช่นนั้นอนาคตร่างกายก็จะต่อต้านยาเซียนระดับหก หรือว่าต่อไปเขาต้องใช้ยาเซียนที่ระดับขั้นสูงกว่ามาฝึกตน?

ในส่วนของโอสถแก่นแท้นั้น ถึงแม้มันจะเหมาะกับการนำมาฝึกตนมากกว่า แต่โอสถแก่นแท้ระดับห้าที่หลัวซิวได้รับมานั้นถูกใช้จนเกลี้ยงแล้ว หากต้องการกลั่นโอสถแก่นแท้ ก็ทำได้เพียงไปล่าอสูรกายระดับเทพมารระดับห้า ทว่าอสูรกายระดับนี้ในมหาโลกาพันสามก็มีไม่มากด้วย