บทที่ 2628

สุดท้ายเขาก็ทำผิดพลาดอีกเช่นเคย เขาสำคัญตัวเองมากเกินไป คิดว่าเมื่ออาศัยศักยภาพของตัวเองแล้ว ในมหาโลกาพันสามไม่มีผู้ใดสามารถสร้างภัยคุกคามให้แก่ตนเองได้อย่างแท้จริง แต่กลับลืมไปเลยว่าคนในโลกมหาศักดิ์ทั้งแปดก็มีโอกาสย่างกรายลงมาเช่นกัน

เขารู้สึกเสียใจทีหลังเล็กน้อยที่เกิดอารมณ์ชั่ววูบล้มล้างตำหนักเสินหยูไป ถ้าเกิดเขาไม่ล้มล้างตำหนักเสินหยู ก็จะไม่ทำให้ตำหนักเฉินหยูแห่งโลกร้างแตกตื่น และก็จะไม่มีเหตุการณ์อย่างวันนี้เกิดขึ้น

แต่โลกใบนี้ไม่มีคำว่าถ้าเกิด ถึงแม้การย้อนเวลาใช้เพลาไหลรวยจะสามารถฟื้นคืนชีพคนคนหนึ่งให้กลับมาได้ ทว่าอุบายพลังอมตะที่เป็นปรปักษ์ต่อสวรรค์เช่นนี้ก็มีข้อจำกัดเยอะมาก เมื่อปีนั้นสาเหตุที่เขาสามารถฟื้นคืนชีพเสี่ยวเจียงหมิงได้นั้น เป็นเพราะเสี่ยวเจียงหมิงไม่ใช่เทพมารเลยด้วยซ้ำ ยังไม่ได้สัมผัสกับความล้ำลึกของกฎฟ้าดิน

ทว่านายแห่งเผ่าจี้กลับแตกต่างกัน เขามีผลการฝึกตนเทพมารระดับหก ต่อให้ผลการฝึกตนของเขาฟื้นฟูกลับคืนสู่แดนผู้สูงส่งอย่างภพชาติก่อน แล้วย้อนเวลาใช้เพลาไหลรวย ก็ไม่สามารถฟื้นคืนชีพนายแห่งเผ่าจี้ได้

บางทีหากเขาฝึกถึงระดับขั้นที่เทียบเท่าสวรรค์และจ้าววัฏสงสารก็อาจจะทำเช่นนั้นได้ แต่เขาสามารถฝึกถึงแดนระดับนั้นได้จริงหรือ?

หลังจากบูชาเซ่นไหว้เสร็จสรรพ หลัวซิวก็ก้มคำนับไปทางเหล่าผู้อาวุโสในเผ่าจี้ นายแห่งเผ่าจี้ตายเพราะเขา ภายในจิตใจเขาจึงเต็มเปี่ยมไปด้วยความละอายและรู้สึกผิดต่อเผ่าจี้

จีเสวียนคงสูดหายใจเข้าเฮือกหนึ่ง “หลัวซิว เจ้าก็อย่าโทษตัวเองมากนักเลย นั่นเป็นการตัดสินใจของตัวหัวหน้าเผ่าเอง”

“ลาร์บอกกับเราแล้วว่าขณะที่หัวหน้าเผ่าเผาผลาญอัคคีแห่งชีวี เคยบอกว่าท่านจะฝากฝังเผ่าจี้ของเราให้แก่เจ้า เพราะหัวหน้าเผ่ามองเห็นศักยภาพอันยิ่งใหญ่จากตัวเจ้า ซึ่งเราก็ต่างเห็นด้วยกับจุดนี้เช่นกัน หากถามว่าผู้ใดสามารถนำพาเผ่าจี้ของเรากลับไปรุ่งโรจน์ใหม่ได้อีกครั้ง คนคนนั้นก็ต้องเป็นเจ้าอย่างแน่นอน!”

สำหรับคำพูดทั้งหมดที่จีเสวียนคงกล่าวมานั้น แม้นผู้อาวุโสคนอื่น ๆ จะไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไร แต่ก็ยอมรับเป็นนัยแล้ว

ผลการฝึกตนจ้าวมหาเทพก็สามารถสังหารจักรพรรดิเทพขั้นสูงได้แล้ว และยิ่งเป็นอัจฉริยะที่สามารถต่อกรกับมหาจักรพรรดิยุทธ์ด้วย ศักยภาพในอนาคตต้องไร้ขอบเขตแน่นอน