บทที่ 268 ธงขลังสรรพสิ่ง

“ข้าเจ็บชะมัด”

หลงหมิงโอดครวญออกมา “ถ้าเป็นยุคทองของท่านชายหลง แค่จามก็ทำให้หุ่นเชิดในทางเดินนี้ตายหมดแล้ว”

สำหรับวิชาทวนนภาพรากชีวีมีชีวิตกลับมาเกิดใหม่ในชาติที่สอง ในใจของหลงหมิงทั้งดีใจและกังวล

ที่ดีใจก็คือตัวเองไม่ต้องตายแล้ว สามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ สิ่งที่กังวลก็คือตัวเองต้องเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้น แต่ตอนที่พละกำลังอ่อนแอ ดันร่วงลงมาในมือของคนเลวพวกนี้ แถมยังโดนวิชาสยบวิญญาณเลวๆ อีกด้วย

มองไปรอบๆ หลัวซิวพบว่าตรงกลางโถงสี่เหลี่ยมแห่งนี้ มีแท่นหิน มีลูกไฟระยิบระยับอยู่บนนั้น

โถงแห่งนี้มีเพียงทางเข้าที่พวกเขามา ไม่มีทางออกอื่น

หลัวซิวก้าวเข้าไป มีตัวอักษรท่อนหนึ่งสลักอยู่บนแท่นหิน ตัวอักษรเหล่านี้มาจากสมัยโบราณ ดูไม่เหมือนกับตัวอักษรในปัจจุบันเล็กน้อย แต่พอเข้าใจความหมายคร่าวๆ ได้ ความหมายคือฝ่าฟันถ้ำสองด่าน สามารถเลือกสมบัติบนแท่นหินไปได้หนึ่งชิ้น

บนแท่นหินมีลูกไฟทั้งหมดสามดวง ขนาดประมาณกำปั้น ดูไม่ออกว่าข้างในคือสมบัติอะไร เห็นได้ชัดว่ารางวัลนี้เป็นแบบสุ่ม ทั้งหมดล้วนขึ้นอยู่กับดวงของตัวเอง

ตัวสำนึกของหลัวซิวกวาดไปตามลูกไฟทั้งสามดวง ตรวจตราอยู่นาน ก็ไม่เจอเบาะแสอะไร

ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงยื่นมือไปคว้า เลือกมาหนึ่งดวง จากลูกไฟสามดวง

ลูกไฟส่องแสงสีเขียวออกมา หลังได้มาไว้ในมือ ก็เริ่มเปลี่ยนไป กลายเป็นธงเล็กๆ สีดำ ขนาดประมาณฝ่ามือ หลัวซิวกำไว้ในมือ

ขณะเดียวกัน ลูกไฟอีกสองดวงบนแท่นหิน หายแวบไปจนหมด

“ธงขลังสรรพสิ่ง”

เมื่อตัวสำนึกหล่นลงไปบนธงเล็กสีดำ ข้อมูลบางอย่างถูกส่งเข้ามาในหัวของหลัวซิว ผ่านตัวสำนึก

จากข้อมูลที่แสดงให้เขาเห็น ธงเล็กสีดำอันนี้ เป็นธงขลังของนักค่ายกลสมัยโบราณ เป็นเครื่องลางระดับสูง เทียบเท่ากับนักยุทธ์ระดับสูงในปัจจุบัน

สลักสัญลักษณ์ลายเส้นลงบนธงขลัง ใช้ตัวสำนึกพลังจิตแท้กระตุ้น เพียงพริบตาก็วางค่ายกลได้ อีกทั้งในนั้นสามารถสลักค่ายกล ได้มากถึงสิบประเภท

ธงค่ายที่สร้างขึ้นในปัจจุบัน เป็นประเภทเดียวกับธงขลัง แต่ธงค่ายแต่ละชุด สามารถสลักค่ายกลได้เพียงชนิดเดียว ไม่เหมือนธงขลัง จำนวนธงค่ายที่ใช้ก็แตกต่างกัน ดังนั้นนักค่ายกลส่วนมาก มักเอาธงค่ายติดตัวไว้หลายชุด

แต่ในสมัยโบราณ นักค่ายกลสร้างแค่ธงขลังผืนเดียว แต่สามารถวางค่ายกลได้ตลอด อีกทั้งยังสามารถรวมค่ายกลที่สลักเอาไว้บนธงขลังไว้ด้วยกันได้ สร้างเป็นค่ายกลหลอมรวม

“ของดี!” เมื่อรู้ข้อมูลพวกนี้ หลัวซิวมีสีหน้าดีใจ มีธงขลังสรรพสิ่งผืนนี้ สามารถทำให้เขาใช้ระดับค่ายกลของตัวเองออกมาได้อย่างเต็มที่ พละกำลังยกระดับขึ้นสูงมาก

“เซียนเสว่ เธอก็ไปลองดูสิ” หลัวซิวเดินกลับมาพูดกับปี้เซียนเสว่

เพราะเขาพบว่าหลังจากตัวเองออกมาจากข้างแท่นหิน ข้างบนก็มีลูกไฟอีกสามดวงปรากฏขึ้น แต่เมื่อเขาจะยื่นมือไปหยิบ ก็มีพละกำลังที่มองไม่เห็น ขัดขวางเขาไว้ เห็นได้ชัดว่าแต่ละคนที่มาตรงนี้ รับรางวัลได้แค่ครั้งเดียว

ปี้เซียนเสว่เลือกลูกไฟมาหนึ่งดวง ได้รับม้วนหยกหนึ่งม้วน

แต่เธอกลับไม่ใช้ตัวสำนึกตรวจสอบม้วนหยก เธอเดินมายื่นม้วนหยกให้หลัวซิว

“นี่เป็นของเธอ เอามาให้ฉันทำไม” ถึงหลัวซิวจะสงสัยว่าในม้วนหยกบันทึกอะไรอยู่ แต่เขากลับไม่ยื่นมือไปรับมา

“ถ้าไม่มีนาย ฉันไม่มีทางเดินมาถึงที่นี่ ควรเอาของให้นายอยู่แล้ว” ปี้เซียนเสว่พูดตามเหตุผล

หลัวซิวอดหัวเราะไม่ได้ เขาส่ายหน้าแล้วพูดว่า “เธอเก็บไว้เถอะ ฉันได้ของมาเยอะแล้ว อีกทั้งเรายังมาด้วยกัน นี่เป็นสิ่งที่เธอควรได้รับ”

เห็นหลัวซิวดึงดันไม่รับไว้ ปี้เซียนเสว่ก็ไม่ดึงดันต่อ หลังใช้ตัวสึกนึกตรวจตราม้วนหยก สีหน้าของเธอชะงักไป