บทที่ 270 กลับเมืองเทียนหวู

“ไอ้หนุ่ม ส่งวิธีเข้าถึงสยบวิญญาณกับปี้เซียนเสว่มา ข้าจะไว้ชีวิตนาย” ครั้งนี้ฝานเฟยหยางไม่ได้พูดตรงๆ แต่ส่งเสียงผ่านตัวสำนึกคุยกับหลัวซิว

“ฉันไม่มีทางส่งคนให้ ถ้าผู้อาวุโสไม่กังวลว่า ทุกคนจะรู้เรื่องสยบวิญญาณ ก็ฆ่าฉันได้เลย” หลัวซิวตอบอย่างไม่สนใจ

“นายคิดว่าราชวงศ์ตระกูลฝานของฉัน จะกลัวการข่มขู่ของนายเหรอ เชื่อหรือเปล่า ถ้าข้าจะฆ่านาย ไม่มีทางให้นายได้มีโอกาสพูดหรอก” ฝานเฟยหยางข่มขู่อย่างอาฆาต

“แน่ใจเหรอว่าถ้าฆ่าอัจฉริยะขั้นดำ ขององค์กรนักล่ายุทธ์ ราชวงศ์ตระกูลฝานของนาย จะไม่ต้องชดใช้เพราะสิ่งนี้”

หลัวซิวแสยะยิ้ม “ยิ่งไปกว่านั้น ฉันมั่นใจว่าจะพูดเรื่องสยบวิญญาณ ก่อนที่นายยังไม่ฆ่าฉัน”

เจรจาตอบโต้กับปรมาจารย์ค่ายกลขั้น5 ระดับราชายุทธ์ แน่นอนว่าหลัวซิวมีไพ่ไม้ตาย

หลัวซิวเอากล่องส่งเสียงออกมาจากแหวนเก็บของ ต่อหน้าฝานเฟยหยาง บรรยากาศอึดอัดขึ้นทันที

“นายแน่ใจว่าจะเป็นศัตรูกับราชวงศ์ตระกูลฝานใช่ไหม” ฝานเฟยหยางสะกดกลั้นอารมณ์วู่วาม เขากังวลว่าหลัวซิวจะพูดเรื่องสยบวิญญาณ ถึงฆ่าปิดปากเขา ก็ปิดเรื่องนี้ไม่ได้

อีกทั้งหลัวซิวยังมีฐานะเป็นอัจฉริยะขั้นดำ ขององค์กรนักล่ายุทธ์ ถ้าแตะต้องเขาจริงๆ ราชวงศ์ตระกูลฝานต้องเจอกับไฟโกรธขององค์กรนักล่ายุทธ์

องค์กรนักล่ายุทธ์ ไม่สนใจอัจฉริยะขั้นเหลือง แต่อัจฉริยะขั้นดำ เป็นสมาชิกภายใน ที่ค่อนข้างสำคัญกับองค์กรนักล่ายุทธ์ ถ้าถูกฆ่าตายต่อหน้าทุกคน เป็นการดูหมิ่นและยั่วยุองค์กรนักล่ายุทธ์อย่างไม่ต้องสงสัย

“นายจะเอายังไง” ฝานเฟยหยางถามเย็นชา

“ฉันจะกลับเมืองเทียนหวูก่อน” หลัวซิวยกยิ้มมุมปาก

เห็นรอยยิ้มที่เหมือนกำชัยชนะอยู่ในมือของเขา ความอาฆาตแผ่ออกจากตัวฝานเฟยหยาง อยากตบไอ้เด็กเลวนี่ให้ตาย

หลัวซิวส่ายกล่องส่งเสียงในมือ พูดอย่างไม่ใส่ใจ “ทางที่ดีผู้อาวุโสเก็บความอาฆาตเอาไว้เถอะ ไม่งั้นข้อมูลที่ฉันบันทึกไว้ในกล่องเก็บเสียง จะไปถึงจักรพรรดิยุทธ์หยวนเฉิงทันที”

หลัวซิวไม่มีรอยส่งเสียงของจักรพรรดิยุทธ์หยวนเฉิง เขาแค่พูดให้อีกฝ่ายตกใจเท่านั้น

แต่ฝานเฟยหยางคิดว่าเป็นเรื่องจริง ความหวาดกลัวปรากฏขึ้นบนใบหน้า

จักรพรรดิยุทธ์หยวนเฉิง เป็นหัวหน้าของสำนักงานใหญ่องค์กรนักล่ายุทธ์ ประเทศเทียนหวู ถึงเป็นผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิยุทธ์อันดับหนึ่งของราชวงศ์ตระกูลฝาน ก็ต้องหวาดกลัวคนนี้อยู่บ้าง

บทสนทนาส่วนหลังของทั้งสองคน ใช้วิธีส่งเสียงผ่านตัวสำนึก ดังนั้นคนในนี้ ไม่รู้ว่าทั้งสองคนคุยอะไรกัน ระหว่างพูด คุยความลับอะไรบ้าง

“พวกเรากลับ!”

ฝานเฟยหยางเงียบอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงสะกดกลั้นความวู่วามในการฆ่าปิดปาก ส่งเสียงเย็นชา สะบัดแขนเสื้อหันหลังเดินออกไป

จากนั้น ทุกคนขึ้นไปบนเรือรบ ยังเป็นหนานหรงชินหวาง รับหน้าที่บังคับเรือรบลำนี้

ส่วนทหารเสือดำที่ฝานเฟยหยางพามานับพันคน โดยสารเรือรบอีกลำหนึ่ง

ระหว่างทางกลับเมืองเทียนหวู สี่อำนาจใหญ่ เริ่มสอบถามคนที่ถูกส่งออกมาจากแดนปริศนา ครั้งนี้อำนาจแต่ละฝ่าย สูญเสียไปมาก ต้องรู้ให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นในแดนปริศนา

ราชวงศ์ตระกูลฝานได้ข้อมูลอีกหนึ่งเรื่อง จากปากของหนุ่มคนหนึ่ง

“นายบอกว่าเห็นองค์ชายสามพาคนสะกดรอยตามหลัวซิวงั้นเหรอ” ฝานเฟยหยางถามเสียงทุ้ม ความอาฆาตแผ่อยู่รอบๆ