บทที่ 2730 เอาชนะศัตรูด้วยกระบวนท่าเดียว

“เทพมารระดับเก้า!”

สีหน้าของคนหลายคนเปลี่ยนไป เพราะสำหรับคนรุ่นเยาว์ในปัจจุบัน เทพมารระดับเก้าเป็นคนที่ไม่อาจต้านทานได้สักนิด

โดยทั่วไปแล้ว การต่อสู้บนเวทีประลองยุทธ์เป็นไปด้วยความสมัครใจ และในเมืองหยุนหลงก็มีกฎ ห้ามให้ผู้อื่นเข้าแทรกแซงในการต่อสู้

แต่ตอนนี้คนของชนเผ่าเฉว่ซ่าได้ฝ่าฝืนกฎนี้อย่างโจ่งแจ้ง เพราะท่านชายเทพโลหิตเป็นอัจฉริยะที่โดดเด่นที่สุดของรุ่นเยาว์ในชนเผ่าเฉว่ซ่า ผู้เฒ่าที่แข็งแกร่งทั้งหลายของชนเผ่าเฉว่ซ่าต่างให้ความหวังกับเขาอย่างสูงก็ไม่สามารถให้เขาเกิดอะไรอยู่ที่นี่แน่นอน

ทันใดนั้นดวงตาของหลัวซิวก็เย็นชา คนที่โจมตีเป็นเพียงเทพมารระดับเก้าขั้นปฐมภูมิ ถ้าเขาโยนเตากลั่นนภาจื่อเซียวออกมาเพื่อสกัดกั้นการกระโจมตีนี้ก็ไม่น่าจะยาก และในเวลาเดียวกันที่เขาสกัดกั้นก็ยังสามารถฆ่าท่านชายเทพโลหิตให้ตายอยู่ที่นี่อย่างรวดเร็วได้ด้วย

แต่หลัวซิวก็เข้าใจช่นกันว่าเขาฆ่าท่านชายเทพโลหิตอยู่ที่นี่จะไม่เป็นผลดีต่อเขาเลย เพราะเขาเป็นเทพมารระดับหกขั้นสูงคนหนึ่งกลับสามารถต้านทานการโจมตีของเทพมารระดับเก้าได้ นี่เท่ากับบอกทุกคนว่า เตากลั่นนภาจื่อเซียวของเขาเป็นสมบัติเลิศล้ำชิ้นหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย

ยิ่งกว่านั้น เขาฆ่าท่านชายเทพโลหิต ชนเผ่าเฉว่ซ่าจะต้องเป็นศัตรูกับเขาจนตายไปข้างหนึ่งอย่างแน่นอน บางที แม้แต่เฒ่าประหลาดราชาเทพระดับเก้าก็อาจจะมาจัดการกับเขาด้วยตนเองโดยไม่สนใจหน้าตัวเอง

แน่นอนว่าหลัวซิวก็เข้าใจดีว่าแม้ว่าเขาจะไว้ชีวิตท่านชายเทพโลหิตในตอนนี้ เขาและชนเผ่าเฉว่ซ่าก็ถือได้ว่ามีความแค้นแล้ว แต่อย่างน้อยก็จะไม่มีปัญหาใหญ่ไปมากกว่านี้ ทุกอย่างยังอยู่ในการควบคุม

ความคิดเหล่านี้พุ่งวาบเหมือนฟ้าแลบขึ้นในสมองของหลัวซิว และเขาเลือกอย่างหลังอย่างเด็ดขาด

“โครม!”

พลังแห่งเกณฑ์ส่องประกายอยู่บนร่างเขา ด้วยพลังของปริภูมิและความเร็ว การเคลื่อนไหวของหลัวซิวทะลุขีดจำกัดในทันที แล้วยังหลุดจากพันธนาการของปราณกระบี่สีเลือดและออร่า

“บูม!”

ปราณกระบี่สีเลือดฟันลงบนม่านแสงค่ายกลป้องกันของเวทีประลองยุทธ์ก่อน ค่ายกลป้องกันที่สร้างอยู่รอบ ๆ เวทีประลองยุทธ์นั้นไม่ใช่ระดับต่ำ แต่เนื่องจากพวกเขาต่างเป็นรุ่นเยาว์ที่ประลองอยู่ที่นี่ จึงเป็นเพียงค่ายเทพระดับแปดเท่านั้น

แค่ก ม่านแสงของค่ายกลก็แตกเป็นเสี่ยงๆ ปราณกระบี่ก็มาถึงในทันที แล้วฟันลงไปที่บนเวทีประลองยุทธ์ ทำให้เกิดฝุ่นฟุ้งไปทั่ว

เวทีประลองยุทธ์ที่แข็งไร้ที่เปรียบถูกตัดเป็นสองท่อนด้วยปราณกระบี่นี้ แต่ทำให้ทุกคนต้องประหลาดใจก็คือผู้เก่งกาจรุ่นเยาว์ที่ต่อสู้กับท่านชายเทพโลหิตได้หายตัวไปแล้ว

“อยู่ตรงนั้น!”

ทันใดนั้น มีคนชี้ไปที่ท้องฟ้าในระยะไกล ร่างในชุดคลุมสีดำยืนอยู่กลางอากาศ

“ฮึ่ม!”

มีเสียงเย็นชาเป็นครั้งที่สองดังมาจากอนัตตา จากนั้นมือใหญ่สีแดงเลือดก็ตกลงมาจากอนัตตา มือใหญ่นี้ครอบคลุมถึงพันไมล์ และจิตสังหารอันไร้ขอบเขตน่าสะพรึงกลัวก็เต็มไปทั่ว ทำให้หลัวซิวไม่มีทางหนี

“เซวี่ยหยิงเชว่เจ้าทำเกินไปแล้ว!”

กำปั้นพุ่งลงมาจากปลายท้องฟ้า ตามด้วยเสียงดังสนั่น มือใหญ่สีเลือดแตกเป็นเสี่ยงๆ แล้วหายไปในอากาศ

อนัตตาแตกเป็นเสี่ยงๆ หลัวซิวก็เห็นชายวัยกลางคนที่มีกงล้อเทพสีเลือดลอยอยู่ด้านหลังกระอักเลือดออกมาเต็มปากทันที

เห็นได้ชัดว่า เมื่อครู่นี้มีผู้แข็งแกร่งลงมือแล้ว ไม่เพียงลบล้างเจตนาสังหารของคนผู้นั้น แต่ยังทำให้เซวี่ยหยิงเชว่บาดเจ็บด้วย

ผู้แข็งแกร่งที่ลงมือไม่ได้ปรากฏตัว แต่หลัวซิวอาจเดาได้ว่าน่าจะเป็นผู้แข็งแกร่งของเมืองหยุนหลง เพราะกฎของเวทีประลองยุทธ์ถูกกำหนดโดยเมืองหยุนหลง คนของชนเผ่าเฉว่ซ่าฝ่าฝืนกฎตามใจชอบซึ่งเท่ากับการหักหน้าของเมืองหยุนหลง

อย่างไรก็ตาม ผู้แข็งแกร่งของเมืองหยุนหลงลงมือก็ไม่ได้ทำให้ เซวี่ยหยิงเชว่ลำบากมากนักแต่ก็ลงโทษเขาเล็กน้อย

จากสัญญาณเหล่านี้ หลัวซิวตัดสินได้คร่าว ๆ ว่าความแข็งแกร่งของชนเผ่าเฉว่ซ่าน่าจะไม่ด้อยกว่าเมืองหยุนหลง มิฉะนั้น ผู้แข็งแกร่งของเมืองหยุนหลงจะฆ่าคนผู้นี้ทันที เพื่อเป็นการเตือนคนอื่นๆ

เรื่องราวกลายเป็นแบบนี้ เป็นไปไม่ได้ที่หลัวซิวจะประลองยุทธ์กับ ท่านชายเทพโลหิตต่อไป

ท่านชายเทพโลหิตลงมาจากเวทีประลองยุทธ์ด้วยสีหน้าเย็นเฉียบพร้อมพูดเสียงต่ำ “ข้ายังไม่ได้ใช้กระบี่เทพสังหาร ความอัปยศอดสูในวันนี้จัต้องชดใช้ด้วยเลือดของเจ้า!”

ในแดนปริศนาปริภูมิของห้องใต้หลังคา หลัวซิวก็กลับมาที่นี่เช่นกัน สายตาของเขาจับจ้องไปที่ท่านชายเทพโลหิต ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าพูดว่า “ยันต์เทพสงครามล่ะ?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ม่านตาของ ท่านชายเทพโลหิต หดลง ยกมือขึ้นแล้วเหวี่ยงยันต์เทพสงครามไปทางหลัวซิว

เขารู้ดีว่าการที่มีผู้คนมากมายอยู่ที่นี่ หากเขาท้าแล้วไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ เขาจะถูกเยาะเย้ยแน่

“เพี๊ยะ!”

หลัวซิวเอื้อมมือคว้า เก็บยันต์เทพสงครามไว้ สิ่งที่เขาสนใจไม่ใช่อาวุธของขลังขั้นเทพระดับเก้า แต่เป็นสมบัติของผู้แข็งแกร่งตระกูลเทพสงคราม

“สหายหลัว ข้าดื่มให้เจ้าสักถ้วย!”

หยุนยี่เทียนหยิบถ้วยเหล้าขึ้นมาและชี้ไปทางหลัวซิว ถ้าหากบอกว่าตอนแรกเขาพูดคุยกับหลัวซิวด้วยสีหน้าที่ดีเพราะให้เกียรติฮวงหวูจี๋ แต่ตอนนี้เขาชื่นชมความแข็งแกร่งของคนนี้จริงๆ

ในโลกของผู้แข็งแกร่งแห่งโลกยุทธ์นี้ มีเพียงความแข็งแกร่งเท่านั้นที่สามารถชนะใจผู้อื่นได้

เมื่อเห็นหยุนยี่เทียนดื่มเหล้าเพื่อหลัวซิว สีหน้าของ ท่านชายเทพโลหิตก็ดำลงยิ่งขึ้น หากเขาไม่ระงับเจตนาฆ่าของเขา เขาอาจพลิกโต๊ะในตอนนี้ทันที