บทที่ 2740 มหาค่ายสยบฟ้า (ค่ายสยบฟ้า)

วัฏสงสารขนาดใหญ่กำลังใกล้สายตาของหลัวซิวเข้ามาเรื่อย ๆ บริเวณรอบ ๆ วัฏสงสาร มีเสาหินหนาสีดำทองต้นแล้วต้นเล่า บนเสาหินแต่ละต้นต่างสลักเอาไว้ด้วยลายเส้นที่ซับซ้อน ลายเส้นเหล่านี้รวมกันเป็นสัญลักษณ์นับไม่ถ้วน เปล่งประกายระยิบระยับเหมือนดั่งดวงดาว

หลัวซิวได้หยุดลง จับจ้องมองไป ที่สลักอยู่บนเสาหินนั้นคือลายค่าย แถมยังเป็นลายค่ายชั้นสูง ลายค่ายที่อยู่บนเสาหินแต่ละต้นต่างก็มีความสอดคล้องกัน กลายเป็นค่ายกล พันธนาการวัฏสงสารขนาดใหญ่วงนี้เอาไว้ที่นี่

“มหาค่ายสยบฟ้าในตำนานหรือ?”

หลัวซิวสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ไม่ว่าจะเป็นชาติก่อนหรือชาตินี้เขาก็ไม่เคยได้เห็นมหาค่ายสยบฟ้าที่แท้จริงมาก่อน เพียงเคยได้ยินจากตำนานโบราณเท่านั้น ว่ากันว่าค่ายกลชนิดนี้เป็นค่ายกลที่เกิดขึ้นจากการที่ยอดผู้แข็งแกร่งบำเพ็ญปรปักษ์ในยุคไท่ชูได้ตระหนักรู้จากฎีกาค่ายและสร้างมันขึ้นมา เพื่อใช้สยบสวรรค์โดยเฉพาะ

จ้าววัฏสงสารกับสวรรค์เป็นการดำรงอยู่ในระดับเดียวกัน ดังนั้นหลัวซิวจึงได้คาดเดาว่า มีเพียงมหาค่ายสยบฟ้า ถึงมีคุณสมบัติพอที่จะใช้กับจ้าววัฏสงสาร

หลัวซิวก้าวเท้าเดินไปข้างหน้า เมื่อเขาเดินไปถึงหน้าเสาหินต้นหนึ่ง แรงกดดันมหาศาลไร้ขีดจำกัดกลุ่มหนึ่งพลันทับถมเข้ามา แรงกดดันกลุ่มนี้ไม่เหมือนกับพลังวัฏสงสาร แต่เป็นเพียงแรงสยบอย่างหนึ่ง เหมือนดั่งฝ่ามือของผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทานผู้หนึ่งกดทับลงมาบนร่าง ทำให้เจ้ายากที่จะขัดขืน

“กร๊อบแกร๊บ!”

ทันทีทันใด หลัวซิวรู้สึกว่ากระดูกขาทั้งสองข้างของตัวเองเป็นสิ่งแรกที่ไม่สามารถต้านทานแรงกดดันก้อนนี้ได้ กระดูกขาถูกบดขยี้ภายใต้เสียงแกหัก จากนั้นร่างของเขา ก็ได้คุกเข่าลงไปกับพื้น เหงื่อไหลท่วมหัว

“เตากลั่นนภาจื่อเซียว!”

หลัวซิวขับเคลื่อนห้วงความคิด ตรงกลางระหว่างคิ้วเปิดออก เตากลั่นนภาจื่อเซียวลอยต้านลมออกมา เตาเซียนลอยอยู่เหนือศีรษะ สะเทือนดังกระหึ่ม ใช้มันเพื่อต่อต้านแรงกดดันจากมหาค่ายสยบฟ้า

ทว่ามหาค่ายสยบฟ้าเป็นค่ายกลระดับตำนาน ด้วยความสามารถในตอนนี้ของเขาไม่อาจต้านทานได้เลย เสียงแตกหักดังขึ้น ศีรษะของเขาก็ได้หลุบลงไป กระดูกต้นคอถูกทับจนหัก

“ศิลาเทวชิงเทียน!”

หลัวซิวตวาดเสียงดัง วิถีไร้ลักษณ์แสดงพลังแห่งชิงเทียนออกมา ศิลาเทวอันเก่าแก่ลอยออกมาจากร่างของเขา เพิ่มขึ้นอย่างช้า ๆ

“พรึบ!”

ระลอกคลื่นซัดสาดสายแล้วสายเล่า หลัวซิวรู้สึกว่าร่างกายผ่อนคลายลงไปมาก ศิลาเทวชิงเทียนสมกับที่เป็นสิ่งล้ำค่าที่ภูตสวรรค์อันดับหนึ่งทิ้งเอาไว้จริง ๆ หลังจากได้เซ่นมันออกมา ในที่สุดก็ต้านทานแรงกดดันของมหาค่ายสยบฟ้าเอาไว้ได้

แต่ถึงแม้ว่าศิลาเทวชิงเทียนจะสามารถต้านทานแรงกดดันเอาไส้ได้เกินกว่าครึ่ง ตัวหลัวซิวเองก็ไม่ได้สยบสักเท่าไรนัก เขาลอยตัวขึ้นมาทันที กระโดดเข้าไปในเตากลั่นนภาจื่อเซียว จากนั้นศิลาเทวชิงเทียนก็ได้ประทับอยู่บนฝาของเตาเซียน อาศัยของล้ำค่าทั้งสองชิ้นนี้ ต่อต้านอานุภาพของมหาค่ายสยบฟ้าขั้นแล้วขั้นเล่า

มหาค่ายสยบฟ้าในตำนาน ว่ากันว่าสามารถสยบได้แม้แต่สวรรค์ ทว่าหลัวซิวกลับได้พบจุดอ่อนของค่ายกลนี้เข้าแล้ว นั่นก็คืออานุภาพของมหาค่ายสยบฟ้า มันเปลี่ยนแปลงไปตามบุคคล

นั่นก็หมายความว่า หากเป็นผู้แข็งแกร่งในระดับสวรรค์หรือไม่ก็จ้าววัฏสงสาร เช่นนั้นมหาค่ายสยบฟ้าก็จะระเบิดอานุภาพทั้งหมดออกมา ส่วนหลัวซิวนั้นเป็นเพียงเทพมารระดับเจ็ด ดังนั้นอานุภาพของมหาค่ายสยบฟ้าจึงได้อ่อนแอลงไปหลายต่อหลายเท่า

ซึ่งนี่ก็หมายความว่า อยู่ในมหาค่ายสยบฟ้า ฝีมือผลการฝึกตนของเจ้ายิ่งแข็งแกร่ง พลังที่สยบเจ้าก็จะยิ่งร้ายกาจ

โชคดีที่หลัวซิวไม่ใช้เทพมารระดับเจ็ดธรรมดาทั่วไป ความสามารถที่แท้จริงนั้นแทบจะทัดเทียมได้กับเทพมารระดับเก้าแล้ว เกรงว่าต่อให้เป็นผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทานที่สร้างมหาค่ายสยบฟ้าขึ้นมาก็คงคิดไม่ถึงว่าจะมีคนสามารถทำถึงขั้นนี้ได้

กล่าวอย่างไม่ถ่อมตัว ก็คงมีเพียงหลัวซิวเท่านั้น หากเปลี่ยนเป็นเทพมารระดับเจ็ดคนอื่น ๆ เกรงว่าคงฝืนทนได้ไม่นานนัก ก็ต้องถูกพลังแห่งการสยบกดทับจนร่างแหลกสลาย

ภายในเตาเซียน หลัวซิวได้สร้างพลังชีวีนิรันกาลขึ้นมาโดยใช้วิถีไร้ลักษณ์เพื่อฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของร่างกาย ส่วนตัวสำนึกนั้นได้กระจายออกไป พบว่าบริเวณรอบ ๆ วัฏสงสารขนาดใหญ่วงนั้น มีเสาหินมหาค่ายสยบฟ้าอยู่มากมายนับหมื่น พูดได้ว่าค่ายกลนี้ใหญ่จนคาดไม่ถึง แค่วัสดุที่ต้องสูญเสียไปจากการสร้างเสาหินนับหมื่นต้น ก็เป็นทรัพย์สินที่น่าสะพรึงกลัวอย่างสุดขีดแล้ว สุดยอดดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งหนึ่งยังไม่สามารถรับภาระเช่นนี้ได้

ในขณะเดียวกันนั้นหลัวซิวยังพบอีกว่าในวัฏสงสารขนาดใหญ่วงนั้น มีโลงศพเทวสีดำโลงหนึ่งลอยอยู่ด้านใน มองเห็นได้อย่างเลือนราง

“โลงศพเทวฝังสวรรค์ !”

หลัวซิวตะลึงหน้าถอดสี เขาคิดไม่ถึงว่าจะได้พบโลงศพเทวฝังสวรรค์อีกครั้งอยู่ที่นี่ หากไม่ใช่เพราะที่นี่มีพลังวัฏสงสารกระจายอยู่ เขาเกือบจะคิดว่าโลงศพเทวที่สยบปรโลกอยู่ที่มหาโลกาพันสามได้ลอยมาที่นี่เสียแล้ว

“ฝีมือร้ายกาจจริง ๆ!” หลัวซิวอดไม่ได้ที่จะกล่าวยกยอ ไม่เพียงใช้ค่ายกลในตำนานอย่างมหาค่ายสยบฟ้า แถมยังได้ใช้โลงศพเทวฝังสวรรค์ เห็นได้ชัดว่าต้องการสยบตายจ้าววัฏสงสารยุคที่แปดเอาไว้ ทำให้เขาพลิกสถานการณ์ได้ไปตลอด

ทันใดนั้นเอง หลัวซิวก็สัมผัสได้ว่ามีรัศมีพลังอันแรงกล้าอยู่ที่ด้านหลัง เขาหันกลับไปดู ก็เห็นว่าบรรดาเทพมารระดับเก้าจากแดนศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ กำลังร่วมมือกันขับเคลื่อนต้นเทวหลากสีต้นหนึ่ง และได้มาถึงห้วงดาราแห่งนี้เช่นเดียวกัน

“พวกเขาเข้ามาได้อย่างไร?” หลัวซิวขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาเปิดประตูหินโดยอาศัยสิ่งล้ำค่าเทพสงครามทั้งสาม หากไม่มีราชาเทพขั้นเก้าขึ้นไปลงมือ อาศัยความสามารถของเทพมารระดับเก้าพวกนั้นไม่มีทางที่จะเปิดประตูหินได้ถึงจะถูก

แต่ตอนที่สายตาของหลัวซิวตกลงบนต้นเทวเจ็ดสีต้นนั้น ก็ได้เข้าใจขึ้นมาทันที ต้นเทวเจ็ดสีต้นนี้ เป็นของเลียนแบบสิ่งล้ำค่าสูงสุดชิ้นหนึ่งนั่นเอง แม้ว่าจะเป็นของเลียนแบบ แต่ก็มีอานุภาพไม่ธรรมดา บรรลุสูงถึงขั้นภัณฑ์ราชาเทพขั้นเก้า

บรรดาเทพมารระดับเก้าร่วมมือกันขับเคลื่อนภัณฑ์ราชาเทพ ก็ถือว่าสามารถแสดงอานุภาพที่ทัดเทียมกับราชาเทพระดับเก้าออกมาได้ ฝืนเปิดประตู ก็มีความเป็นไปได้อยู่

“สวรรค์ ดินแดนแห่งวัฏสงสาร!”

“นี่ก็คือสถานที่ผนึกจ้าววัฏสงสารยุคที่แปดในตำนานอย่างนั้นหรือ? เสาหินพวกนี้ล้วนสร้างขึ้นมาจากสุดยอดสมบัติแห่งยุคทั้งนั้น วัสดุที่ใช้ล้วนเป็นภัณฑ์เซียนที่สามารถสร้างภัณฑ์จักรพรรดิได้!”