บทที่ 2763 สมบัติล้ำค่าดลจิต

“โครม!”

เมื่อผู้คนที่อยู่ใจกลางสนามจัตุรัสยิ่งอยู่ยิ่งเยอะ หอคอยฮวงก็เปิดออกพร้อมกับเสียงที่ดังสะเทือนเลื่อนลั่น

ตกลงหอคอยฮวงนี้สูงใหญ่มากเพียงใดกันแน่ ไม่ว่าจะเป็นสายตาหรือตัวสำนึก ต่างไม่สามารถสำรวจดูได้เลย ประตูใหญ่ที่อยู่ด้านล่างสุดเปิดออก จากนั้นก็มีแสงอาทิตย์ที่งดงามสาดส่องลงมา ราวกับถนนที่กว้างใหญ่

“หอคอยฮวงเปิดออกแล้ว จำกัดเวลาสิบปี ข้าขออวยพรล่วงหน้าให้อัจฉริยะผู้มีความฉลาดเป็นเลิศทุกท่านได้รับดอกผลและมีการตระหนักรู้ในหอคอยฮวง”เสียงของฮวงจวินค่อย ๆ สะท้อนมา ดังก้องอยู่ข้างหูทุกคน

“ในที่สุดก็เปิดออกแล้ว!”

เพียงชั่วพริบตาเดียว ก็มีคนจำนวนมากระงับความตื่นเต้นดีใจไม่อยู่ พุ่งตรงเข้าไป ทว่าหลัวซิวกลับไม่ได้ร้อนรนมากเท่าไหร่นัก หกระเหินเดินฟ้าอย่างเชื่องช้า มาถึงหน้าประตูใหญ่ของหอคอยฮวงที่เปิดออก

แค่ยืนอยู่ตรงหน้าประตูใหญ่บานนี้ หลัวซิวก็สามารถสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่มากมายมหาศาล แรงกดดันดังกล่าวกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต ไม่ว่าจะเป็นตัวสำนึกหรือร่างเนื้อ หรือพลังอมตะ ผลการฝึกตนล้วนถูกกดอัดอย่างรุนแรง การโคจรก็ทำได้ยากลำบาก

“ข้าเข้าใจแล้ว”

หลัวซิวพูดพึมพำคนเดียว “ยิ่งเข้าใกล้ทางเข้าของหอคอยฮวงนี้ แรงกดดันก็ยิ่งมาก อีกทั้งแรงกดดันประเภทนี้จะเพิ่มขึ้นตามแดนผลการฝึกตน ผู้ที่มีผลการฝึกตนยิ่งสูง แรงกดดันที่ต้องเผชิญหน้าด้วยก็ยิ่งสูง หากผู้แข็งแกร่งเทพมารระดับเก้ามาถึงที่นี่ เกรงว่าคงไม่มีผู้ใดสามารถต้านทานแรงกดดันของที่นี่ได้ และร่างกายต้องระเบิดแตกแน่นอน ร่างตายธรรมสิ้น!”

“สหายหลัวพูดถูก หากใครหน้าไหนก็สามารถเข้าไปได้ละก็ เราคงไม่ได้รับโควต้าของหอคอยฮวงตั้งนานแล้ว”ฮวงหวูจี๋ที่อยู่ข้าง ๆ ก็เอ่ยปากพูดเช่นกัน

หลัวซิวพยักหน้า เขาไม่เพียงเข้าใจเรื่องเหล่านี้เท่านั้น เขายังเข้าใจด้วยว่าดูเหมือนฮวงจวินจะเป็นผู้ยึดกุมหอคอยฮวง ทว่าแท้จริงแล้วเขายังไม่ถือเป็นเจ้าของหอคอยฮวงอย่างแท้จริง เขาแค่สามารถอาศัยผลการฝึกตนที่เกะกะระรานของตัวเองมากระตุ้นหอคอยฮวงเท่านั้น ฮวงจวินก็ไม่สามารถควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ในหอคอยฮวงได้เช่นกัน เนื่องจากมาตรแม้นว่าเป็นตัวฮวงจวินเอง ก็เข้าไปในหอคอยฮวงไม่ได้!

แรงกดดันบริเวณทางเข้าหอคอยฮวง ไม่ถือว่ารุนแรงต่อเหล่าอัจฉริยะผู้แข็งแกร่งที่มีผลการฝึกตนเทพมารระดับแปด เงาดำทั้งหลายบินเข้าไปภายใน ก่อนจะหายเข้าไปในแสงทองที่แวววาวจับตาภายในพริบตา

หลัวซิวก็ย่างเท้าเดินเข้าไปเช่นกัน อาศัยร่างเนื้อที่แทบจะสามารถเทียบเคียงกับร่างเทวราชาเทพระดับเห้าของเขา จึงสามารถเข้าไปในหอคอยฮวงได้อย่างง่ายดาย

เสี้ยววินาทีที่เข้าไปในหอคอยฮวง ถึงกับไม่ทันได้สังเกตภาพเหตุการณ์ที่อยู่บริเวณรอบ ๆ ด้วยซ้ำ แสงทองที่นับไม่ถ้วนก็พรั่งพรูออกมา เหมือนดั่งฝนตก ทั้งมากและถี่

ฟึ่บ!

อัจฉริยะผู้แข็งแกร่งคนหนึ่งที่มีศักยภาพเทียบทัดเทพมารระดับเก้าไม่ทันได้ป้องกันตัว ถูกแสงทองที่นับไม่ถ้วนเฉือนสับภายในพริบตา เลือดเนื้อสาดกระเด็น สภาพน่าเวทนามากจนไม่อาจทนดูได้

มีคนตอบสนองกลับมาได้รวดเร็วมาก รีบเรียกของขลังคุ้มกันออกมา ทว่าเมื่ออยู่ภายใต้การโจมตีของแสงทอง ก็ถอยหลังกลับไปอย่างต่อเนื่องอยู่ดี ใบหน้าขาวซีด

มีกระบี่เทพเล่มหนึ่งลอยอยู่กลางแสงทอง และปราณกระบี่สีทองที่นับไม่ถ้วนก็พุ่งออกมาจากกระบี่เทพเล่มนั้นนั่นเอง

“นั่นมันสมบัติที่ถูกหล่อเลี้ยงออกมาจากหอคอยฮวง!”

มีคนใช้นิ้วชี้ไปทางกระบี่เทพ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้นดีใจ “กระบี่เทพเล่มนี้ดลจิตแล้ว อย่างน้อยก็เป็นอาวุธเทพระดับเก้าชั้นสูง!”

“หากอยากครอบครองกระบี่เทพ ก็จำเป็นต้องสยบมัน ลงมือ!”

อัจฉริยะผู้แข็งแกร่งจำนวนมากตอบสนองกลับมา เพียงชั่วพริบตาเดียวก็มีพลังอมตะพลังโจมตีที่นับไม่ถ้วนพุ่งไปทางกระบี่เทพจนเสียงดังสะเทือนเลื่อนลั่น พลังโจมตีเหล่านี้กระทบลงบนกระบี่เทพจนเกิดเป็นสะเก็ดไฟ เสียงดังกังวานและเต็มไปด้วยพลัง แต่กระบี่เทพเล่มนั้นกลับแข็งแรงมากจนผิดปกติ ไม่ได้รับความเสียหายเลยแม้แต่น้อย

ต้องท้าวความก่อนว่าของขลังศัสตราวุธที่ผู้แข็งแกร่งจำนวนมากเรียกออกมา ล้วนอยู่ในระดับภัณฑ์ราชาเทพระดับเก้า พลังอมตะที่ได้รับการปลุกเสกด้วยอาวุธระดับนี้ยังสร้างความเสียหายอะไรให้แก่กระบี่เทพไม่ได้ จึงเพียงพอที่จะแสดงให้เห็นแล้วว่าวัสดุของกระบี่เทพเล่มนี้สูงเพียงใด หากสามารถฝึกเซ่นบ่มเพาะมัน ศักยภาพของมันก็จะสูงมาก ไม่แน่อนาคตอาจสามารถบ่มเพาะให้มันกลายเป็นภัณฑ์มกุฎเทพระดับเก้า หรือระดับขั้นที่สูงกว่าก็เป็นได้

แต่ว่าสิ่งที่หลัวซิวสังเกตกลับไม่ใช่พลานุภาพของตัวกระบี่เทพ แต่เป็นออร่าพลังเต๋าที่ไหลเวียนอยู่ภายในกระบี่เทพ เห็นได้ชัดเจนเลยว่าออร่าพลังเต๋าประเภทนี้มีต้นกำเนิดเดียวกันกับหอคอยฮวง ซึ่งมีความเร้นลับของธรรมเวชกาลร้างแฝงซ่อนอยู่!

“เตี๊ยง!”

ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงระฆังดังก้องกังวาน ถัดจากนั้นก็มีระฆังลูกใหญ่ปรากฏบนท้องฟ้า พลังโจมตีพลังอมตะของอัจฉริยะผู้แข็งแกร่งจำนวนมากล้วนถูกคลื่นระฆังต้านทานเอาไว้

“เป็นอาวุธเทพอีกชิ้นหนึ่งที่มีพลานุภาพเป็นหนึ่งไม่เป็นรองอีกแล้ว!”มีคนตะโกนพูดอย่างตื่นเต้นดีใจ นอกจากคนที่ถูกกระบี่เทพจู่โจมจนตายในตอนแรก หลังจากตอบสนองกลับมาได้แล้ว คนอื่นที่เหลือจึงรีบตั้งตัวตั้งสติ หากสามารถสยบอาวุธเทพทั้งสองชิ้นนี้ มันต้องเป็นโอกาสที่ยิ่งใหญ่มากอย่างแน่นอน!

หยุนยี่เทียนและฮวงหวูจี๋ก็ต่างกระตือรือร้นอยากทดลองดูเช่นกัน เห็นได้ชัดเจนเลยว่าทั้งคู่ก็รู้สึกหวั่นไหวด้วย อย่างไรเสียนี่ก็เป็นสมบัติล้ำค่าที่ถูกหล่อเลี้ยงออกมาจากหอคอยฮวงเชียวนะ ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่ของขลังศัสตราวุธที่เทพมารระดับเก้าทั่วไปกลั่นเทียบเคียงได้

“อย่าไป เจ้าดูฝั่งนั้น”

หลัวซิวโบกมือสกัดกั้นฮวงหวูจี๋และหยุนยี่เทียนเอาไว้ ก่อนจะใช้นิ้วชี้ไปทางขอบฟ้าที่อยู่ห่างไกลออกไป เห็นเพียงมีแสงทองที่นับไม่ถ้วนพรั่งพรูออกมาจากขอบฟ้าที่อยู่ไกลออกไป อย่างน้อยก็มีของขลังอาวุธเทพที่ดลจิตหลักสิบชิ้นบินตรงมาทางนี้ มีคลื่นพลังโจมตีที่นับไม่ถ้วนสั่นกระเพื่อมออกมา พลานุภาพแข็งแกร่งมากจนน่าสยดสยอง

“ให้ตายเถอะ! เยอะขนาดนี้เลยหรือ?”

สีหน้าของหยุนยี่เทียนและฮวงหวูจี๋ก็ต่างเปลี่ยนแปลงไปกะทันหัน หากมีอาวุธเทพของขลังประเภทนี้เพียงชิ้นสองชิ้นค่อยยังชั่วหน่อย เมื่ออาวุธเทพของขลังที่มากมายขนาดนี้ปรากฏพร้อมกัน อีกทั้งยังล้วนดลจิตด้วย ซึ่งแข็งแรงอย่างยิ่ง ในบรรดาอัจฉริยะผู้แข็งแกร่งทั้งหมด เกรงว่าคงไม่มีคนใดที่สามารถต้านทานพลังโจมตีประเภทนี้ได้

คนอื่นก็สังเกตเห็นภาพเหตุการณ์นี้แล้ว สีหน้าต่างเปลี่ยนไปพร้อมกัน ทุกคนล้วนหลบหนีไปทั่วทุกสารทิศ แค่อาวุธเทพหนึ่งถึงสองชิ้นก็ทำให้พวกเขาต้องทุ่มแรงกายแรงใจเยอะมากแล้ว เมื่อสมบัติล้ำค่าสิบกว่าชิ้นที่ดลจิตพุ่งตรงมา ต้องทำให้อัจฉริยะผู้แข็งแกร่งทั้งหมดที่อยู่ในที่เกิดเหตุเสียหายสาหัสแน่นอน