บทที่ 2777 ภูตอัคคีเทพมังกรแท้

“เหตุใดจึงไม่มีใครอยู่เลย”

หลัวซิว ฮู๋ชิงชิงและหนิงหานหลิง เดินไปรอบ ๆ มิติสมรภูมิกู่ไท่เป็นเวลาสามวัน ในช่วงสามวันนี้พวกเขาไม่พบใครเลย และไม่พบอันตรายใด ๆ

ในสนามรบโบราณนี้มีเพียงซากปรักหักพังที่ทรุดโทรมไม่มีที่สิ้นสุดและพื้นที่ที่นี่ก็ใหญ่อย่างไม่น่าเชื่อ

“ชิ้นส่วนอาวุธจักรพรรดิเทพ”

ฝีเท้าของหลัวซิวหยุดกะทันหัน เขาหยิบชิ้นส่วนชิ้นหนึ่งขนาดเท่าฝ่ามือขึ้นมา แต่ไม่มีร่องรอยของพลังในชิ้นส่วนนี้ มันกลายเป็นผงละเอียดเมื่อเขาบีบมันเบา ๆ ด้วยมือของเขา

เมื่อมองขึ้นไป หลัวซิวทั้งสามคนเห็นซากปรักหักพัง ดูเหมือนว่าเมืองนี้เคยรุ่งเรืองมาก น่าเสียดาย หลังจากภัยพิบัติ ทุกอย่างที่นี่ถูกทำลาย รูปปั้นพังทลาย อาคารที่ไม่สมบูรณ์ ชิ้นส่วนของขลังและซากศพที่ไม่ครบของนักยุทธ์

ได้รับพรจากพลังแห่งญาณเทว ตัวสำนึกของหลัวซิวได้มองไปทั่วซากปรักหักพังทั้งหมดในทันทีและไม่พบออร่าพิเศษใด ๆ ที่นี่มีร่องรอยมากมายที่เคยถูกค้นหา จะเห็นได้ว่าผู้คนที่เข้ามาในมิติสมรภูมิกู่ไท่ ตลอดหลายยุคหลายสมัย เป็นไปไม่ได้ที่จะหาสิ่งที่มีค่าหากที่นี่ได้

หลังจากนั้น หลัวซิวทั้งสามคนก็เดินทางเป็นเวลาสามวัน ในที่สุดก็เห็นหุบเขาหนึ่งอยู่ข้างหน้าพวกเขา

หลัวซิวพลิกมือหยิบม้วนหยกที่เขาซื้อมาจาก ตำหนักกิ่งโยงพลังออกมาและพูดว่า “ข้างหน้าคือ หุบเขามังกรไฟ ซึ่งเป็นสถานที่ฝึกฝนที่ค่อนข้างธรรมดาในมิติสมรภูมิกู่ไท่”

ที่เรียกว่า หุบเขามังกรไฟ ดังที่เห็นได้จากชื่อ หุบเขาทั้งหมดจมอยู่ในเปลวไฟที่โหมกระหน่ำ แม้ว่าเจ้าจะยืนอยู่ห่างไกลจาก หุบเขามังกรไฟเจ้าก็ยังรู้สึกได้ถึงคลื่นเพลิงที่แผดเผาพุ่งเข้าหาเจ้า ระลอกคลื่นปรากฏขึ้นในอากาศ ดูเหมือนว่าเพียงแค่ความร้อนจากเปลวไฟในหุบเขาก็ทำให้อากาศที่นี่ทนไม่ไหว

“ช่างเป็นเปลวไฟที่น่ากลัวจริงๆ” ร่างหนิงหานหลิงอดไม่ได้ที่จะสั่นเทา นางสามารถโดดเด่นจากการฝึกฝนหาประสบการณ์ในของหอคอยฮวงได้ และนางสามารถเรียกได้ว่าเป็นคู่ต่อสู้ที่หายากในรุ่นเยาว์ของโลกมหาศักดิ์แปดทิศ

แต่ด้วยผลการฝึกฝนและความแข็งแกร่งของนาง นางยังคงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวาดกลัวต่อ หุบเขามังกรไฟแห่งนี้

“นี่ไม่ใช่เพลิงธรรมดา แต่เป็นไฟมังกร ที่เรียกว่าไฟมังกร ก็คือไฟแห่งเผ่ามังกร เปลวไฟที่เป็นเอกลักษณ์ของเผ่ามังกรที่แท้จริง” ฮู๋ชิงชิงอธิบาย

นอกจากนี้ยังเป็นเปลวไฟระดับเกณฑ์ปกติ แต่อัคคีเทพมังกรแท้มีพลังมากกว่าอัคคีเทพธรรมดา

“เมื่อมาถึงมิติสมรภูมิกู่ไท่นี้แล้ว เราก็ต้องใช้โอกาสนี้ฝึกฝนตัวเองเช่นกัน พวกเจ้าสองคนเดินตามหลังข้ามา ถ้าพวกเจ้าทนไม่ได้ ข้าจะเก็บพวกเจ้าเข้าไปในของขลังได้” หลัวซิวกล่าว

แม้ว่าจุดประสงค์หลักของการมาที่มิติสมรภูมิกู่ไท่เพื่อค้นหาลู่เมิ่งเหยา แต่สถานที่ดังกล่าวเต็มไปด้วยอันตรายและสถานที่สำหรับฝึกฝนที่หลากหลาย แน่นอน เขาควรใช้มันให้เกิดประโยชน์เพื่อฝึกฝนตนเอง

แน่นอนว่าฮู๋ชิงชิงและหนิงหานหลิงเข้าใจเจตนาของหลัวซิวเช่นกัน ดังนั้นสตรีสองคนจึงปฏิเสธข้อเสนอนี้โดยไม่ลังเล โดยกล่าวว่าพวกนางจะเดินเคียงข้างเขาไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม

เพราะถ้าพวกนางตามอยู่ด้านหลังหลัวซิว หลัวซิวจะต้องแบกรับแรงกดดันตรงหน้าแต่เพียงผู้เดียว แล้วจะมีผลในการฝึกฝนต่อพวกนางทั้งสองคนได้อย่างไร?

“ตระกูลของข้าไม่มีอีกต่อไปแล้ว ดังนั้นข้าควรจะแข็งแกร่งขึ้นและฝึกฝนให้หนักขึ้น สักวันหนึ่ง ข้าต้องค้นหาให้ได้ว่าใครอยู่เบื้องหลังการทำลายล้างตระกูลหนิงของเรา และข้าจะต้องแก้แค้น!”

ดวงตาของหนิงหานหลิงเต็มไปด้วยความเกลียดชัง ภายใต้การควบคุมของความเกลียดชัง นางก็แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม และจิตใจของนางก็แน่วแน่มากขึ้น

เกี่ยวกับการเลือกของหนิงหานหลิง หลัวซิวไม่ได้พูดอะไร บางครั้งความเกลียดชังสามารถกลายเป็นแรงจูงใจได้

เมื่อหลัวซิวทั้งสามกำลังจะเข้าสู่ หุบเขามังกรไฟ จิตใจของเขาก็กระตุกทันที เขาเงยหน้าขึ้นมองไปข้างหลัง ออร่าสี่ดวงปรากฏขึ้นในการรับรู้ของเขา จากนั้นเขาก็เห็นลำแสงสี่ดวงใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว และตกลงในทันใดในตำแหน่งไม่ไกลจากพวกเขาทั้งสามคน

ฝ่ายตรงข้ามเป็นชายสามคนและสตรีหนึ่งคน ผลการฝึกตนของแต่ละคนอยู่ในแดนเทพมารระดับแปด แต่สตรีเพียงคนเดียวนั้นที่มีผลการฝึกตนสูงที่สุด ถึงแดนเทพมารระดับแปดขั้นสูงสุด และชายอีกสามคน คนหนึ่งเป็นเทพมารระดับแปดช่วงปลาย สองคนเทพมารระดับแปดช่วงกลาง

“พวกเจ้าก็จะเข้าสู่หุบเขามังกรไฟด้วยหรือ?”

อีกฝ่ายดูเหมือนว่าสตรีที่ผลการฝึกตนสูงที่สุดจะเป็นผู้นำ สตรีคนนี้ สวมผ้าคลุมหน้าที่ป้องกันตัวสำนึก และเสียงของนางก็ใส

“ใช่ พวกเรากำลังจะเข้าสู่หุบเขามังกรไฟมีปัญหาอะไรรึ?” หลัวซิวพูดเรียบ ๆ โดยทั่วไปในสถานที่ประเภทนี้ระหว่างคนแปลกหน้าจะไม่มีการสื่อสาร การสอบถามของอีกฝ่ายทำให้เขารู้สึกสงสัยเล็กน้อย

สตรีที่คลุมหน้าขมวดคิ้วเล็กน้อย “พวกเจ้าน่าจะเป็นครั้งแรกที่เข้ามาในมิติสมรภูมิกู่ไท่ หรือไม่? แม้ว่าจะมีโอกาสมากมายในหุบเขามังกรไฟแต่พวกเจ้าต้องมีชีวิตแสวงหา มีเพียงพวกเจ้าสามคนเท่านั้นก็ยากที่จะต่อต้านไฟมังกรที่มอดไหม้”

แม้ว่าน้ำเสียงของนางจะเย็นชามาก แต่หลัวซิวทั้งสามคนก็สัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายเตือนอย่างหวังดีและไม่มีเจตนาอื่น

หากเป็นนักยุทธ์เทพมารระดับแปดธรรมดาที่มาที่นี่ จะยากมากสำหรับพวกเขาทั้งสามคนที่จะต่อต้านการเผาไหม้ของไฟมังกร แต่อีกฝ่ายไม่รู้ว่าพวกเขาทั้งสามคนไม่สามารถแสดงความคิดเห็นอย่าคนธรรมดาได้

หลัวซิวไม่ได้อธิบายอะไร เพียงแค่ประสานมือเข้าด้วยกัน ขอบใจอีกฝ่ายที่เตือน

อย่างไรก็ตาม ทั้งสองฝ่ายต่างก็เป็นคนแปลกหน้าต่อกันและสตรีที่คลุมหน้าก็เพียงเตือนอย่างคลุมเครือแล้วไม่ได้พูดอะไรอีก ทั้งสี่คนตั้งขบวนโดยมีนางเป็นผู้นำ และเดินไปที่ทางเข้าของหุบเขามังกรไฟ

“ค่ายกลสี่ทิศ”