บทที่ 2953 เกาะเทียนวู่

หานชู่สองสามีภรรยาพเนจรอยู่ในหมู่พสุดาราผืนนี้มานาน เห็นได้ชัดว่าคุ้นชินกับภูมิประเทศ และสถานการณ์ต่าง ๆ ของที่นี่เป็นอย่างดี

หากมีสองสามีภรรยาคู่นี้คอยนำทาง คนทั้งขบวนก็จะเดินทางได้อย่างรวดเร็ว สถานที่ที่มีอันตรายก็สามารถหลบเลี่ยงได้ล่วงหน้า ถึงแม้จะเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นบ้าง ก็ไม่มีผลกระทบต่อพวกเขามากนัก

เห็นได้ชัดว่า สองสามีภรรยาหานชู่กับซูเกอคู่นี้ มีประสบการณ์เต็มเปี่ยม ทำให้หลัวซิวลดปัญหาลงไปได้มาก มิเช่นนั้น ต่อให้เขามีเครื่องหมายบนม้วนหยกแผนที่ หากคิดจะเดินทางไปวังเวิ่นเทียนแล้วละก็ ระหว่างทางก็คงไม่รู้ว่าจะหลบเลี่ยงอันตรายให้ดียิ่งขึ้นได้อย่างไร

อันตรายที่น่ากลัวที่สุดก็คือ ปริภูมิที่มีอยู่ทุกที่ ที่สามารถจะพังทลายลงได้ตลอดเวลา อีกทั้งนักยุทธ์ที่ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่เป็นเวลานาน ล้วนรู้จักกฎปริภูมิในพื้นที่บางแห่งเป็นอย่างดีแล้ว จึงสามารถหลบหลีกอันตรายได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ระหว่างเดินทาง หลัวซิวและสองสามีภรรยาหานชู่พูดจากันน้อยมาก ส่วนลูกสาวทั้งสองของพวกเขา ก็เงียบขรึมมากเช่นกัน ระหว่างทาง หลัวซิวเองก็เห็นนักยุทธ์คนอื่น ๆ อีกจำนวนมาก และได้เห็นการต่อสู้เข่นฆ่าระหว่างนักยุทธ์บ้างเป็นบางครั้ง ปกติแล้วต่อให้มีคนผ่านทางมา ก็ไม่มีใครยื่นมือเข้าไปยุ่งเรื่องทำนองนี้

“เจ้าหนุ่มสองคนนี้ วางกับดักคนตรงนี้อีกแล้ว” ด้านหน้าห่างออกไปไม่ไกลนัก มีคนสองคนกำลังต่อสู้กัน ดูเหมือนกำลังจะอยู่ในจุดสูงสุดของการต่อสู้ ฉากการประลองเป็นไปอย่างดุเดือด

ทว่า ซูเกอกลับเบะปาก ใบหน้าปรากฏความดูถูกและเยาะเย้ยขึ้นมา

“ไม่ต้องไปสนใจพวกเขา พวกเราอ้อมไปเถอะ” หานชู่ส่ายหัวอย่างไม่เห็นด้วย จากนั้นก็นำทางต่อไป อีกทั้งยังหันกลับไปอธิบายกับหลัวซิวอีกว่า : “สองคนนั้นมีชื่อเสียงที่ฉาวโฉ่อย่างยิ่งในซากโบราณสถานเวิ่นเทียน พวกเขามักแสร้งต่อสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตาย ทันทีที่มีคนคิดว่าสามารถฉกฉวยโอกาสได้ หรือว่าเข้าไปยุ่งเรื่องของคนอื่นแล้วละก็ ส่วนใหญ่ก็จะถูกสองคนนั้นกำจัด จากนั้นก็ฆ่าชิงทรัพย์ และแบ่งทรัพย์สินที่ปล้นมาได้”

เมื่อได้ยินดังนั้น หลัวซิวก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะร่าออกมา เขาคิดไม่ถึงเลยว่า ในสถานที่ที่มีผู้แข็งแกร่งวิถียุทธ์มารวมตัวกันอย่างซากโบราณสถานเวิ่นเทียน จะมีเรื่องพิสดารเช่นนี้เกิดขึ้นด้วย

นักยุทธ์ที่สามารถฝึกตนถึงแดนจักรพรรดิเทพวัฏจักรเจ็ดขึ้นไป ทุกคนล้วนมีความเย่อหยิ่งและทะนงตน ส่วนใหญ่ล้วนไม่มีทางลดตัวลงเมื่อทำเรื่องเช่นนี้แน่นอน

แต่ทุกเรื่องล้วนมีข้อยกเว้น ตามที่หานชู่กล่าวมา เด็กหนุ่มสองคนนี้ล้วนมีผลการฝึกตนอยู่ในระดับมหาจักรพรรดิยุทธ์วัฏจักรเก้าขั้นสูง อาศัยเคล็ดวิชาบางอย่าง การสามารถอำพรางผลการฝึกตนของตนเองให้เป็นระดับมหาจักรพรรดิยุทธ์วัฏจักรเก้าขั้นปฐมภูมิได้ เพื่อล่อให้มหาจักรพรรดิยุทธ์วัฏจักรเก้าช่วงกลางและช่วงปลาย เข้ามาติดกับโดยเฉพาะ

เรื่องทำนองนี้ หลัวซิวไม่คิดจะเข้าไปยุ่งอยู่แล้ว บนร่างกายของหานชู่ ปรากฏคลื่นผลการฝึกตนระดับจักรพรรดิยุทธ์วัฏจักรเก้าขั้นสูง มีคนระดับนี้คอยนำทาง และทั้งห้าคนยังเดินรวมกลุ่มกัน ก็เพียงพอที่จะทำให้เด็กหนุ่มทั้งสองที่คิดจะวางกับดักผู้คน รู้สึกหวาดกลัวได้

ดังนั้น ตอนที่ทั้งห้าเลือกที่จะอ้อมไปด้านข้าง ทั้งสองคนที่กำลังแสร้งต่อสู้กันอยู่ ก็ไม่มีที่ท่าที่คิดจะเข้ามาขวางทาง

เมื่อเวลาผ่านไป กลุ่มคนทั้งห้าก็ค่อย ๆ ผ่านรอบนอกของซากโบราณสถานเวิ่นเทียนเข้ามา หลังจากเดินมาเป็นเวลาสี่วัน หานชู่และซูเกอสองสามีภรรยาที่อยู่ด้านหน้าก็หยุดฝีเท้า หลัวซิวจึงรู้ว่าคงมาถึงบริเวณใกล้เคียงวังเวิ่นเทียนแล้ว

เงยหน้ามองตรงไป ตรงที่ไกล ๆ มีหมอกสีขาวโพลน หมอกขาวนี้ปกคลุมพสุดาราขนาดเล็กแห่งนี้ ที่ปรากฏอยู่ตรงกลางห้วงดารา จากคำบอกกล่าวของหานชู่ วังเวิ่นเทียนซ่อนอยู่ในหมอกสีขาวโพลนนี้ แต่ไอหมอกเหล่านี้ เกิดขึ้นมาวิชาห้ามค่ายกล และถูกเรียกว่าเกาะเทียนวู่

แสงกลสายแล้วสายเล่ากะพริบอยู่บนท้องฟ้า หลัวซิวเห็นนักยุทธ์จำนวนมากเหาะตรงไปยังเกาะเทียนวู่ ร่างหายเข้าไปในหมอกสีขาว คนเหล่านี้มาเพราะตำนานเซียนที่เป็นภาพลวงตาของวังเวิ่นเทียน

“สหายซิวหลัวยังไม่เคยมา ดังนั้นมีบางเรื่องที่ข้าต้องบอกเจ้า ไอหมอกที่อยู่ด้านในเกาะเทียนวู่ ล้วนแยกตัวสำนึกออกจากกัน ตัวสำนึกจะตรวจสอบได้เพียงระยะหนึ่งร้อยเมตรโดยรอบ ดังนั้นเพื่อป้องกันไม่ให้พวกเราแยกจากกัน ให้ทุกคนแลกเปลี่ยนตราไข่มุกสื่อสารกันไว้ เช่นนี้ก็จะสามารถติดต่อกันได้”

หานชู่เป็นคนที่ละเอียดรอบคอบ ก่อนจะเข้าไปในเกาะเทียนวู่ ก็ได้เตรียมการบางอย่างเอาไว้ล่วงหน้าเรียบร้อยแล้ว

หลัวซิวเห็นด้วยกับเรื่องนี้อย่างยิ่ง รายละเอียดเล็กน้อยเช่นนี้ดูเหมือนจะไม่สำคัญ แต่นั่นใช้ได้สำหรับคนที่มีความสามารถที่แข็งแกร่งเท่านั้น สำหรับคนอีกเป็นจำนวนมากแล้ว ขอเพียงทำตามวิธีที่หานชู่บอก จึงจะใช้ชีวิตได้ยาวนานขึ้นในโลกของนักยุทธ์

หานชู่จัดการได้อย่างเหมาะสม จึงไม่มีใครโต้แย้ง ดังนั้นทุกคนจึงหยิบไข่มุกสื่อสารสี่เม็ด ที่ใส่เข้าไปในตราประทับของตนเองออกมา เช่นนี้ คนอื่น ๆ ก็จะสามารถติดต่อเจ้าของตราประทับ ผ่านไข่มุกเม็ดนี้ได้

“ถึงแม้ทุกคนจะแลกเปลี่ยนไข่มุกสื่อสารกันแล้ว แต่ข้าก็หวังว่าหลังจากเข้าไปในเกาะเทียนวู่แล้ว ทุกคนจะไม่เคลื่อนไหวโดยพลการ ด้วยผลการฝึกตนของเรา แค่กระโดดหนึ่งครั้ง ก็ไปไกลได้นับสิบลี้ แต่ตัวสำนึกสามารถตรวจสอบได้ในระยะหนึ่งร้อยเมตรเท่านั้น จึงง่ายที่จะพลัดหลงกัน”

หานชู่พูดต่อว่า “แน่นอนว่า ข้าเองก็ไม่ได้บอกว่าทุกคนต้องอยู่รวมกลุ่มกัน อย่างไรเสีย การแยกย้ายกัน ก็จะเพิ่มโอกาสในการหาสมบัติกิ่งโยงพลังเจอได้มากขึ้น เพียงแต่ค่อนข้างอันตรายกว่าเท่านั้น ขึ้นอยู่กับว่าทุกคนจะเลือกแบบไหนแล้ว”

อันที่จริงหลัวซิวรู้ดีว่า คำพูดนี้หานชู่ต้องการพูดให้เขาฟัง เพราะครอบครัวสี่คนของหานชู่ ไม่มีทางแยกจากกันอย่างแน่นอน

แต่ในใจของหลัวซิว ก็อยากแยกจากพวกของหานชู่ อย่างไรเสีย หากคนทั้งห้าร่วมมือกัน หากเจอทรัพยากรสมบัติจำนวนหนึ่งขึ้นมา จะแบ่งกันอย่างไร ? หากแบ่งกันอย่างเท่าเทียมแล้วละก็ ไม่เท่ากับว่าตนเองจะได้รับเพียงแค่หนึ่งในห้าหรอกหรือ ?

ส่วนผู้แข็งแกร่งระดับผู้สูงส่งที่เป็นที่พึ่ง ที่หานชู่พูดถึงในตอนต้นนั้น หลัวซิวกลับไม่ได้ใส่ใจ เพราะความสามารถของเขาก็เทียบเท่าระดับผู้สูงส่ง จึงไม่จำเป็นต้องมีที่พึ่ง

เมื่อเห็นหลัวซิวพยักหน้า หานชู่ก็ไม่พูดอะไรอีก จากนั้นทั้งห้าก็ควบคุมแสงกลสายรุ้งเส้นหนึ่ง เหาะมุ่งหน้าไปยังเกาะเทียนวู่

หลังจากเข้าไปในเกาะเทียนวู่ หลัวซิวก็ปล่อยตัวสำนึกของตนเองออกมาทันที เหมือนกับที่หานชู่พูดเอาไว้ไม่มีผิด หลังจากตัวสำนึกของเขากระจายพ้นรัศมีหนึ่งร้อยเมตรแล้ว ก็ถูกพลังงานลึกลับบางอย่างขัดขวางไว้ และที่มาของพลังงานลึกลับนี้ ก็คือไอหมอกสีขาวที่แผ่กระจายอยู่รอบตัว

แต่หลังจากที่หลัวซิวโคจรกำลังเซียนไร้ลักษณ์ ภายใต้การเปลี่ยนแปลงของไร้ลักษณ์ ก็ดูเหมือนตัวสำนึกของเขาจะหลอมรวมกับหมอกขาวที่อยู่รอบ ๆ ไม่แยกจากกัน เหมือนกับตัวสำนึกของเขา กลายเป็นส่วนหนึ่งของหมอก ดังนั้นความรู้สึกที่ถูกขัดขวาง ที่ตัวสำนึกของเขาสัมผัสถึง ก็จางหายไปในทันที