บทที่ 3039 เอาชนะงูแก้ว

เปาะ!

กรงเล็บโลหิตออกแรงเบา ๆ กระดูกทั่วร่างของหลัวซิวถูกบีบจนแหลก เลือดสด ๆ ไหลออกมาจากปากจมูก และรูขุมขนของเขา ช่างน่าสะเทือนใจยิ่งนัก

แม้ว่าจะจับหลัวซิวเอาไว้ได้ แต่ราชาเซียนเฉว่โยวก็มิได้ยึดครองร่างในทันที แต่ได้ทำลายร่างของก่อน ทำให้พลังจิตของเขาอ่อนแอลง เช่นนี้แล้ว เขาก็จะยึดครองได้ง่ายขึ้น

อย่างไรเสียเผ่าไท่ซ่างก็ดำรงอยู่ในตำนานโบราณอันเก่าแก่ แม้ว่าราชาเซียนเฉว่โยวอยากยึดครองร่างที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้จนแทบจะทนไม่ไหว แต่ก็จะต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ จะไม่ชะล่าใจเพียงเพราะอีกฝ่ายเป็นเพียงประมุขเท่านั้น

หลัวซิวส่งเสียงอู้อี้อย่างเจ็บปวดหนึ่งครั้ง จิตสำนึกอันทรงพลังทำให้เขารู้สึกถึงกระดูกที่ถูกบีบแหลกในทุกตารางนิ้ว อวัยวะภายในเองก็ถูกบีบอัดจนแตกสลาย

ความเจ็บปวดอันแสนสาหัสที่ถ่ายทอดมาจากร่างกาย ทำจิตตั้งของคนอยากที่จะทนรับได้ ทว่าหลัวซิวกลับยังคงกัดฟันอยู่เหมือนเดิม ไม่มีเสียงร้องโอดโอยแม้แต่น้อยตั้งแต่ต้นจนจบ

“จิตตั้งมั่นแน่วแน่ไม่เบา ดูท่าตัวธรรมของเจ้าก็คงแข็งแกร่งมาก หากปล่อยให้เจ้าเติบโตขึ้นมา อาศัยพรสวรรค์ของเผ่าไท่ซ่าง พวกกับตัวทำจิตตั้งที่โดดเด่น ความสำเร็จในอนาคตของเจ้าจักต้องไร้ขีดจำกัดอย่างแน่นอน”

ราชาเซียนเฉว่โยวทำลายร่างของหลัวซิวไปทีละนิด มองเห็นหลัวซิวกัดฟัน ฝืนทนความเจ็บปวดอันแสนสาหัสอย่างดื้อรั้น แววความชื่นชมเล็กน้อยปรากฏขึ้นมาในดวงตาอย่างห้ามไม่ได้

ทว่าชื่นชมก็ส่วนชื่นชม ไม่มีทางที่เขาจะล้มเลิกความต้องการยึดครองร่างของอีกฝ่ายเพราะรู้สึกชื่นชมเท่านั้น

“วางใจเถอะ มอบร่างกายและวิญญาณของเจ้าให้ข้า เช่นนี้แล้วจุถึงจะหลุดพ้น!”

ร่างกายของหลัวซิวถูกขยี้จนแทบแหลกสลายไปทั้งหมด แม้ว่าตัวธรรมจิตตั้งของเขาจะแข็งแกร่งแน่วแน่ แต่ก็ได้ถูกโจมตีอย่างรุนแรง

ราชาเซียนเฉว่โยวรู้สึกว่ามันถึงเวลาแล้ว อัสนีโลหิตไร้ขอบเขตพุ่งกระฉูด เงาลวงงูแก้วแยกตัวออกมาจากร่างของมกุฎเต๋าหวูจี๋ พุ่งเข้าไปในตรงกลางระหว่างคิ้วของหลัวซิวในทันที

แน่นอน ราชาเซียนเฉว่โยวได้ทิ้งเศษวิญญาณส่วนหนึ่งเอาไว้ในร่างของมกุฎเต๋าหวูจี๋ ไม่อย่างนั้นหากถูกมกุฎเต๋าหวูจี๋โจมตีในขณะที่เขากำลังยึดครองร่างของหลัวซิว เช่นนั้นไม่เท่ากับว่าเขาเสียทั้งฮูหยินและรี้พลหรอกหรือ?

“ตัวหยั่งรู้ของเจ้าล่ะ?”

เงาร่างสีเลือดของงูแก้วปรากฏตัวขึ้นในความมืดแห่งหนึ่ง ตัวหยั่งรู้ของนักยุทธ์ทุกคนต่างอยู่ในตำแหน่งเดียวกัน ตัวหยั่งรู้เป็นที่อยู่อาศัยของวิญญาณ เป็นสถานที่กักเก็บวิญญาณ ทว่าที่ตรงกลางระหว่างคิ้วของหลัวซิว กลับไม่มีตัวหยั่งรู้?

ในเมื่อราชาเซียนเฉว่โยวเคยได้ยินตำนานของเผ่าไท่ซ่างมาก่อน แต่กลับไม่รู้การสืบทอดของเผ่าไท่ซ่าง และยิ่งไม่มีทางที่จะรู้ว่ามีวรยุทธ์กลั่นวิญญาณอย่างต้องห้ามภูตเซียนไท่ซ่างอยู่บนโลกนี้ ซึ่งสามารถทำให้ตัวหยั่งรู้กลายเป็นความว่างเปล่า ไร้ร่องรอยให้ตามหา!

ไม่มีเสียงใด ๆ ให้คำตอบแก่เขา วิญญาณดั้งเดิมของหลัวซิวซ่อนอยู่ในตัวหยั่งรู้ ซึ่งอยู่ในสภาพที่มองไม่เห็น ราชาเซียนเฉว่โยวย่อมหาไม่เจอเป็นธรรมดา

“เจ้าคิดว่าไม่พูดข้าก็จะทำอะไรเจ้าไม่ได้อย่างนั้นหรือ?”

ราชาเซียนเฉว่โยวหัวเราะเยาะครั้งหนึ่ง อัสนีโลหิตกระจายออกมาจากเงาร่างของงูแก้ว พลังวิญญาณที่แข็งแกร่งเหลือคณากลายเป็นแก่นแท้อัสนีโลหิต เป็นที่ประจักษ์ว่าราชาเซียนเฉว่โยวมีแดนฝึกตนที่ค่อนข้างสูงในวิถีกลั่นวิญญาณ ทำให้พลังแห่งห้วงจิตที่ไร้รูปร่าง ผนึกรวมกลายเป็นพลังวิญญาณที่มีรูปร่าง

พลังวิญญาณอันแข็งแกร่งได้สั่นคลอนพื้นที่อันมืดมิด พื้นที่มืดสนิทแห่งนี้ถูกเรียกว่าเป็นวังนี๋หวัน ซ่อนอยู่ในส่วนลึกของตรงกลางระหว่างคิ้ว แบกรับตัวอย่างรู้ บ่มเพาะวิญญาณดั้งเดิม

วังนี๋หวันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พื้นที่อันมืดมิดเริ่มบิดเบี้ยวขึ้นมา เนื่องจากการสั่นสะเทือนของวังนี๋หวัน ทำให้ตัวหยั่งรู้ของหลัวซิวปรากฏเป็นรูปร่างขึ้นมา

“เป็นเช่นนี้จริง ๆ ด้วย ดูท่าเจ้ามีเคล็ดวิชาบางอย่างที่สามารถซ่อนตัวหยั่งรู้ของเจ้าเอาไว้ได้”

ราชาเซียนเฉว่โยวเห็นตัวหยั่งรู้ของหลัวซิวปรากฏขึ้นมา เงาลวงงูแก้วพุ่งเข้าหาในทันที ปากสีแดงเลือดอ้าขึ้น กัดเข้าไปหาญาณเทวดั้งเดิมของหลัวซิวทันที

“ครืน!”

จู่ ๆ เสาเทพค้ำฟ้าที่ส่องแสงสีทองเจิดจรัสท่อนหนึ่งก็ได้ประทับลงมา กลิ่นอายที่คุ้นเคยเช่นนั้นทำให้ราชาเซียนเฉว่โยวรู้สึกขนลุก

“เหล็กเซียนชั้นกล้า!”

ราชาเซียนเฉว่โยวตกตะลึงหน้าถอดสี แม้ว่าเขาจะสงสัยแต่แรกแล้ว แต่กลับไม่คิดว่าเจ้าหมอนี่จะได้กลั่นแปรเหล็กเซียนชั้นกล้าแล้วจริง ๆ

ในกาลเวลาอันยาวนานที่ผ่านมาก่อนหน้านี้ หากไม่ใช่เพราะราชาเซียนหยุนหลงมีเหล็กเซียนชั้นกล้าอยู่ในมือก็คงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาเลยสักนิด ทั้ง ๆ ที่ความสามารถของเขาแข็งแกร่งยิ่งกว่าราชาเซียนหยุนหลงอีกมากนัก แต่ก็มิอาจต้านทานแรงสยบของเหล็กเซียนชั้นกล้าได้เลย!

เสียงปังดังขึ้น ภายใต้การขับเคลื่อนของหลัวซิวเหล็กเซียนชั้นกล้าได้กระแทกลงไปเงาร่างของงูแก้วอย่างดุเดือดรุนแรง ร่างซีกหนึ่งของเงาลวงงูแก้วถูกกระแทกจนยับเยินไปในชั่วพริบตา

“แข็งแกร่งเช่นนี้เชียวหรือ?”

หลัวซิวเห็นเช่นนี้ก็อดไม่ได้ที่จะถลึงตาอ้าปากค้าง แม้ว่าเขาจะได้กลั่นแปรเหล็กเซียนชั้นกล้า แต่กลับไม่มีรู้ว่าเหล็กเซียนชั้นกล้ามีอานุภาพรุนแรงเพียงใด และยิ่งคิดไม่ถึงว่าเหล็กเซียนชั้นกล้าจะสามารถจู่โจมอีกภายในสภาพวิญญาณได้

เงาลวงงูแก้วเกิดขึ้นโดยการผนึกรวมของเศษวิญญาณราชาเซียนเฉว่โยว ร่างครึ่งซีกถูกทุบจนยับเยิน เพียงพริบตาเดียวก็ทำให้เศษวิญญาณราชาเซียนเฉว่โยวเสียหายไปกว่าครึ่ง กระแสพลังไร้เทียมทานอันน่าสะพรึงกลัวในเมื่อสักครู่ ได้อ่อนแอลงมากว่าครึ่งภายในชั่วพริบตา

ไม่เพียงเท่านี้ ความเจ็บปวดแสนสาหัสจากการที่วิญญาณถูกบดขยี้ รับรองว่ามันเจ็บปวดยิ่งกว่าที่เขาทำลายร่างของหลัวซิวในเมื่อสักครู่เป็นร้อนเท่าพันเท่า

ถือโอกาสเอาชีวิตในยามที่เจ้าป่วย อานุภาพของเหล็กเซียนชั้นกล้า ทำให้หลัวซิวมีความมั่นใจขึ้นมาไม่น้อย ญาณเทวดั้งเดิมของเขาก้าวออกมาจากตัวหยั่งรู้ ยกมือออกไปคว้า เหล็กเซียนชั้นกล้าที่ส่องแสงสีทองอร่ามได้หล่นลงมาสู่มือของเขา กลายเป็นแท่งเหล็กสีทองลำหนึ่ง สัญลักษณ์ที่แฝงไปด้วยกลิ่นอายลึกลับมหัศจรรย์ลอยระบำขึ้นลงรายล้อมอยู่รอบแท่งเหล็กสีทอง

“บัดซบ! ข้าจะกลืนกินเจ้าเสีย!”

ราชาเซียนเฉว่โยวร้องตวาดด้วยความโมโห มีว่ารัศมีพลังจะอ่อนแอลงกว่าครึ่งก็ตาม แต่ในแง่ของพลังวิญญาณเขาก็ยังคงบดขยี้ญาณเทวดั้งเดิมของหลัวซิวได้อย่างง่ายดาย

สำหรับเหล็กเซียนชั้นกล้าที่อยู่ในมือของหลัวซิว เขากลับไม่ใส่ใจเลยสักนิด ก็เหมือนกับการต่อสู้ในภายนอกเมื่อสักครู่ ทั้ง ๆ ที่หลัวซิวมีดาบหักเซียนอยู่ในมือ แต่กลับทำอันตรายเขาไม่ได้เลย นี่คือความแตกต่างในด้านประสบการณ์และสำนึกการต่อสู้

เงาลวงงูแก้วผนึกรวมกันอย่างไม่ขาดสาย กลายร่างเป็นบุรุษที่สวมในชุดสีเลือด ตางูอันเย็นยะเยือกแผ่ซ่านไปด้วยไอสังหารอันน่าตกตะลึง