บทที่ 3187 ทรราชแห่งความตาย

เป็นเรื่องง่ายสำหรับหลัวซิวที่จะทำลายผนึกปราณมรณะ เขาไม่ต้องใช้ชีวีโลหิตเหมือนที่ยู่เอ๋อร์ทำในตอนแรก

'ถูโยวหมิง' ไม่ได้ห้ามการกระทำของหลัวซิวแม้ว่าร่างกายพิเศษของผู้หญิงคนนี้จะน่าดึงดูดสำหรับเขามากก็ตาม

แต่เมื่อเปรียบเทียบแล้ว เขาสนใจผู้ฝึกฝนจากโลกอมตะที่อยู่ตรงหน้าเขามากกว่า

“จากความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมนี้ ข้ารู้ว่าเจ้าชื่อหลัวซิวใช่ไหม?”

'ถูโหยวหมิง' ก้าวไปข้างหน้าในความว่างเปล่า และปราณมรณะที่คงอยู่รอบตัวของเขากลายเป็นชุดเกราะต่อสู้ที่ดุร้าย ทำให้เขาดูเหมือนเผด็จการที่โหดร้าย

“แล้วเจ้าเป็นใคร” หลัวซิวถาม

“ฮ่าฮ่า เจ้าไม่รู้สึกถึงความแตกต่างระหว่างเรารึ?”

“เจ้าหมายถึงความแตกต่างในวิธีการฝึกฝนรึ?”

"ใช่ มีจักรวาลมากมายนับไม่ถ้วนในตรีภพอันไม่มีที่สิ้นสุด และจักรวาลของพวกเจ้าเป็นเพียงหนึ่งในนั้น"

‘ถูโหยวหมิง’ มีรูปร่างสูงและดวงตาสีเลือดคู่หนึ่งที่ดูเหมือนมีคุณสมบัติปีศาจ “ และข้าก็เป็นคนที่แข็งแกร่งจากจักรวาลอื่น”

“จักรวาลที่แตกต่างกันมีกฎที่แตกต่างกัน แต่ไม่มีสาระสำคัญที่แตกต่างกันมากนัก พวกเขาต่างกันแค่วิธีการฝึกฝนเท่านั้น”

"เมื่อเวลาที่เนิ่นนานมานั้น ข้าคิดว่าจะต้องตายไปในสงครามระหว่างสองจักรวาล คาดไม่ถึงว่าหลังจากผ่านไปเนิ่นนาน ข้าจะได้เกิดใหม่"

เขาก้าวเข้าสู่ความว่างเปล่าสวมชุดเกราะปราณมรณะดุร้ายที่ควบแน่นด้วยพลังแห่งความตาย ปีกเนื้อสีดำคู่หนึ่งกางออกมาจากด้านหลัง!

"เผ่าต่างเทือก!"

ทันใดนั้นม่านตาของหลัวซิวก็หดตัวลง เมื่อเขาเห็นปีกเนื้อคู่ที่กางออกของคู่ต่อสู้ เขาก็นึกถึงรูปแบบที่เขาเห็นในตอนที่จักรพรรดิเพลิงถูกปราบปรามและปิดผนึก

เมื่อรวมกับสิ่งที่ 'ถูโยวหมิง' พูดหลัวซิวก็เข้าใจว่าคนเหล่านี้เป็นเผ่าต่างเทือก เผ่าต่างเทือกที่มีปีกเนื้อสามคู่นั้นมีพลังและน่ากลัวมากกว่าเผ่าต่างเทือกที่มีปีกเนื้อเพียงคู่เดียวที่อยู่ตรงหน้าเขา

“จากบนร่างกายของเจ้า ข้าสัมผัสได้ถึงดั้งเดิมอันบริสุทธิ์ บริสุทธิ์ยิ่งกว่าผู้หญิงเมื่อครู่นี้นัก!”

แสงสีดำที่ควบแน่นตามกฎมรณาปกคลุมไปทั่วร่างของ 'ถูโหยวหมิง' และรัศมีอันน่าสะพรึงกลัวที่น่ากลัวและกดดันทำให้ปริภูมิโดยรอบถูกบีบและทำให้เกิดเสียงแตกดังลั่น

“ถ้าเจ้าต้องการกลืนกินข้าก็ขึ้นอยู่กับว่าเจ้ามีความสามารถนั้นหรือไม่ นอกจากนี้ ข้ายังไม่เคยฆ่าเผ่าต่างเทือกมาก่อน ดังนั้นข้าจึงอยากลองฆ่าสักคนจริงๆ” มีจิตวิญญาณการต่อสู้ที่แข็งแกร่งพุ่งขึ้นในร่างกายของหลัวซิว

“ดูเหมือนว่าเจ้าจะมั่นใจมาก ตามการแบ่งแยกของแดนในจักรวาลของพวกเจ้า ข้าคือราชาเซียนและเจ้าคือเซียนชั้นฟ้า แม้ว่าเจ้าจะมีพลังมาก แต่เจ้าก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้าหากเจ้าเพียงแต่พึ่งพาวิธีการที่เจ้าใช้เมื่อครู่นี้”

'ถูโยวหมิง' เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า และพูดด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้าย “เพื่อเห็นแก่เจ้าที่กำลังจะถูกข้ากลืนกิน ข้าสามารถบอกชื่อของข้าแก่เจ้าได้ ทรราชแห่งความตาย ม่านเต๋อ!"

"หึ่ง!"

ทันทีที่พูดจบลงม่านเต๋อ ก็โจมตี ความเร็วของเขาเร็วมากจนเกินขีดจำกัดของปริภูมิ เขาเจาะทะลุออกไป เช่นเดียวกับลำแสงสีดำ ปริภูมิก็พังทลายลง

"บูม!"

หลัวซิวต้อนรับด้วยหมัดเต๋าถล่ม หมัดแต่ละหมัดมีพลังทำลายล้างทวยเทพธรรมเวช และปะทะกับหมัดของม่านเต๋อนับครั้งไม่ถ้วนในชั่วพริบตา

อาณาจักรของทั้งสองก็แพร่กระจายออกไปเช่นกันหลัวซิวใช้การเปลี่ยนแปลงของไร้ลักษณ์เกณฑ์ทวยเทพที่ครอบคลุมทุกด้าน ในขณะที่ม่านเต๋อฝึกฝนกฎมรณาถึงสุดขีด

ห้วงดาราของโลกามนุษย์ไม่สามารถต้านทานพลังของทั้งสองคนได้ พลังอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งสูงขึ้นอย่างรุนแรง ทำลายทุกสิ่งรอบตัวพวกเขา

แผ่นดินซิวหลัวถูกทำลายด้วยการปะทะกันสั้นๆ เพียงไม่กี่ครั้ง และแตกออกเป็นชิ้นๆ ลอยอยู่ในห้วงดารา ราวกับอุกกาบาตบนเกาะ

ในการต่อสู้เช่นนี้ ไม่ต้องพูดถึงมกุฎเต๋าประมุขเต๋ แม้แต่ราชาเซียนธรรมดาก็ไม่สามารถเข้ามาแทรกแซงได้ หากเคลื่อนไหว ก็จะได้รับผลกระทบ และร่างกายก็จะตายไป

"บูม!"

ดวงตาของม่านเต๋อ เต็มไปด้วยเลือดราวกับดาบคมสองเล่ม และเปลวไฟสีดำก็ไหม้บนหมัดของเขา นี่เป็นการโจมตีที่ควบแน่นกฎมรณา

“หวูจี๋!”

หลัวซิว ตะโกน และด้วยพรของเวทย์ต้องห้ามหวูจี๋ พลังของหมัดเต๋าถล่มก็เพิ่มขึ้น และมีการปะทะกันอย่างดุเดือดอีกครั้ง

อุกกาบาตขนาดใหญ่และทวีปที่แตกกระจาย กระจายกลายเป็นฝุ่นละอองเต็มท้องฟ้า แต่พวกมันไม่สามารถลอยไปได้ไกลนักก่อนที่จะถูกกลืนหายไปโดยความว่างเปล่า

ห้วงดาราที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบล้านลี้ถูกทุบจนกลายเป็นความว่างเปล่าที่กลืนกินทุกสิ่ง

พูดตรงๆ การต่อสู้ระหว่างหลัวซิวและม่านเต๋อไม่เหมือนการต่อสู้ที่เซียนชั้นฟ้าต่อกรกับราชาเซียนเลย แต่เหมือนกับการปะทะกันที่ดุเดือดระหว่างกษัตริย์เซียนสองคน

“มันเหลือเชื่อมาก เจ้าสามารถใช้เซียนชั้นฟ้าให้มีพลังการต่อสู้อันทรงพลังขนาดนี้ เจ้าต้องรู้ว่าข้าม่านเต๋อครั้งหนึ่งเคยเป็นผู้แข็งแกร่งที่เทียบเท่ากับระดับเซียนสูงสุดในจักรวาลของพวกเจ้า!”