บทที่ 3193 จับวัฏสงสาร

ตรีภพกำลังกลิ้งอยู่ในห้วงดารา

ในตรีภพ โลกได้ถือกำเนิดขึ้น

หลัวซิวมองดูโลกที่เขาสร้างขึ้นด้วยกฎสูงศักดิ์อย่างพึงพอใจ และมีความฝันอยู่ในใจ

เขาฝันว่าวันหนึ่ง ในอนาคตเขาจะเปลี่ยนแปลงโลกนี้ให้กลายเป็นจักรวาลหนึ่งได้หรือไม่?

ในโลกที่เขาสร้างขึ้น หลัวซิวเป็นปรมาจารย์สูงสุด ทันทีที่เขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ตำหนักเซียนหนึ่งก็ตั้งอยู่ในเมฆ และตำหนักก็ปรากฏขึ้นบนยอดเขา

เขายกมือขึ้นแล้วคว้า สะพานทะยานเซียนก็ถูกเคลื่อนย้ายโดยเขาและวางไว้ในโลกที่เขาสร้างขึ้น

หลังจากทำเช่นนี้ ร่างของหลัวซิวก็แวบวับและหายไป เข็มทิศวัฏสงสารปรากฏใต้เท้าของเขา ตัวสำนึกก็แผ่ออกไปปกคลุมห้วงดาราอันกว้างใหญ่

เขาต้องการค้นหาที่อยู่ของยู่เอ๋อร์และต้วนคง

แม้ว่าเขาจะเป็นผู้แข็งแกร่งระดับเซียนชั้นฟ้า แต่จักรวาลนี้ที่ถูกทิ้งร้างในยุคโบราณกาล ยังคงมีห้วงดาราอันกว้างใหญ่ และตัวสำนึกระดับเซียนชั้นฟ้าของเขาไม่สามารถครอบคลุมทุกซอกทุกมุม

…

“โอ้พระเจ้า เกิดอะไรขึ้น?”

ไม่นานหลังจากที่หลัวซิวจากไป ก็มีร่างหลายร่างปรากฏขึ้นใกล้ห้วงดาราซึ่งเป็นที่ตั้งขอแดนศักดิ์สิทธิ์ซิวหลัว

เป็นเวลากว่าสองพันปีแล้วที่ห้วงดาราแห่งนี้เป็นพื้นที่ต้องห้ามสำหรับผู้แข็งแกร่งจำนวนมาก

ก่อนหน้านี้ ความผันผวนอันไร้ขอบเขตและน่าสะพรึงกลัวถูกส่งมาจากที่นี่ และผู้แข็งแกร่งเกือบทั้งหมดที่อยู่เหนือระดับผู้สูงส่งในจักรวาลทั้งหมดสามารถสัมผัสได้

จนกระทั่งความผันผวนอันน่าสะพรึงกลัวหายไปเป็นเวลานาน ผู้แข็งแกร่งหลายคนที่สัมผัสได้ก็ไม่กล้ามา

เมื่อเวลาผ่านไปนานมากแล้ว ก็มีบางคนมารวมตัวกันเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น

เนื่องจากความผันผวนที่ไร้ขอบเขตและน่าสะพรึงกลัวเหล่านั้น แม้แต่กึ่งเซียนก็ไม่สามารถทำได้ มีคนเข้าร่วมในการต่อสู้กับเฉว่โยวหวูจี๋ ในตอนนั้น และแม้แต่การต่อสู้ระหว่างเจ้าศักดิ์สิทธิ์แดนศักดิ์สิทธิ์ซิวหลัวของแดนศักดิ์สิทธิ์ซิวหลัวกับ เฉว่โยวหวูจี๋ ก็ยังไม่น่ากลัวเท่านี้

"อะไรนะ!"

“แดนศักดิ์สิทธิ์ซิวหลัวหายไปแล้ว?”

“นี่มันอะไรกัน? เหตุใดตรีภพถึงเกิดขึ้นล่ะ?”

“ห้วงดาราแตกสลายกลายเป็นตรีภพ?”

"..."

ผู้แข็งแกร่งหลายคนตกตะลึงผู้แข็งแกร่งที่ครั้งหนึ่งเคยลอยอยู่บนห้วงดาราไม่มีอยู่อีกต่อไป กลับกลายเป็นตรีภพสีเทาอยู่บนห้วงดารา

ในบรรดาผู้แข็งแกร่งเหล่านี้ ผู้ที่มีระดับผลการฝึกตนที่อ่อนแอที่สุดก็เป็นประมุขเต๋า หนึ่งในนั้นคือ อดีตบรรพจารย์จักรภพ

“ไปดูกันเถอะ”

นำโดยบรรพจารย์จักรภพ และประมุขเต๋ามกุฎเต๋าหลายคนก็ไปด้วยกัน แต่พบว่าพวกเขาไม่สามารถเข้าสู่ตรีภพได้เลย

ตรีภพนี้มีพลังแห่งกฎที่ทรงพลังอย่างยิ่ง และแม้แต่มกุฎเต๋าก็ถูกปิดกั้นอยู่ด้านนอก

…

ความเร็วของเข็มทิศวัฏสงสารนั้นเร็วมาก หลังจากที่ถูกหลัวซิวกลั่นแปรอีกครั้งก็เกือบจะถึงระดับที่เทียบได้กับสมบัติกษัตริย์เซียนแล้ว

ครู่ต่อมา เขามองเห็นมหาโลกามังกรฟ้า ซึ่งเป็นโลกหลังจากที่โลกมหาศักดิ์อัษฎทิศในอดีตได้รับการกลั่นแปรและรวมเป็นหนึ่งเดียวโดยเฉว่โยวหวูจี๋

เขาเห็นรูปปั้นสองชิ้นยืนอยู่ตรงกลางโลกแห่งนี้ นั่นคือนอกนภากับมังกรอิม

“ครั้งหนึ่งข้าเคยมีความสัมพันธ์ที่จริงใจตรงหน้าข้า แต่ข้าไม่ได้ให้ความสำคัญ...”

ร่างของหลัวซิวบินไป และเขายืนอยู่ในอากาศด้วยความสูงเท่ากับใบหน้าของรูปปั้นทั้งสอง

เขาจ้องมองใบหน้านอกนภาด้วยความเฉยเมย ราวกับว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาจะสงบและไม่ตกใจ