บทที่ 3202 เข้าสู่แดนบรรพกาลอีกครั้ง

สำหรับการตัดสินใจของหลัวซิว แม้ว่าในใจของทุกคนจะไม่เต็มใจก็ตาม แต่ก็ไม่ได้ออกมาคัดค้าน

โลกของผู้ฝึกยุทธ์นั้นเหี้ยมโหดมาก ระดับยิ่งสูง การแข่งขันต่อสู้ก็ยิ่งทารุณ ยิ่งดุเดือด

ผู้ฝึกยุทธ์ระดับล่างนั้นมีอยู่มากมายนับไม่ถ้วน แต่ที่สามารถก้าวสู่ระดับสูงสุดได้จริง ๆ นั้น ท้ายที่สุดก็ยังเป็นส่วนน้อย

ได้บุกเบิกฟ้าดินตรีภพขึ้นมาภายใต้ความบังเอิญ ทำให้หลัวซิวมีความคิดใหม่เกิดขึ้นมาในใจ

เอาฟ้าดินตรีภพไว้ในโลกามนุษย์ สำหรับแดนศักดิ์สิทธิ์ซิวหลัวมีชาวเซียนประจำการอยู่มากมาย แทบจะไม่มีความอันตรายใด ๆ เลย สามารถฝึกตนอยู่ที่นี่อย่างสงบได้

เมื่อผลการฝึกตนของเขานับวันยิ่งลึกล้ำขึ้นเรื่อย ๆ ฟ้าดินตรีภพก็จะขยายกว้างขึ้น สมบูรณ์แบบขึ้นตาม ที่นี่จะกลายเป็นแหล่งบัญชาการใหญ่ของเขา และเป็นแดนสุขาวดีที่เขาสร้างขึ้นมาเพื่อญาติสนิทมิตรสหาย

ครั้งนี้ แม้แต่ลาร์ หลัวซิวก็ไม่คิดที่จะพาไปด้วย รอบ ๆ ฟ้าดินตรีภพที่เขาได้บุกเบิกขึ้น ยังมีตรีภพอยู่ไม่สิ้นสุด สำหรับลาร์แล้วนับเป็นสภาพแวดล้อมที่ดีสำหรับการฝึกตน

ฟ้าดินตรีภพจะวิวัฒนาการตนเอง ผ่านพ้นกาลเวลาอันยาวนาน ก็จะก่อกำเนิดสมบัติของมีค่า และทรัพยากรจำนวนมาก

ฟ้าดินที่เพิ่งอุบัติขึ้น ความจริงแล้วถึงเต็มไปด้วยความเป็นไปได้ไม่สิ้นสุด

เขาหลัวซิวสามารถเติบโตได้ถึงขั้นใด ฟ้าดินตรีภพแห่งนี้ ก็จะมีกำลังแฝงที่สูงเช่นนั้นตาม

บางที อาจจะมีวันหนึ่ง ฟ้าดินตรีภพจะขยายกว้างไร้ที่เปรียบ เมื่อเทียบกับจักรวาลฟ้าดินที่เกณฑ์ฟ้าดินไม่สมบูรณ์แบบแห่งนี้ มันจะกว้างขวาง ไร้ขอบเขตยิ่งกว่า

สะพานทะยานเซียนยังคงถูกหลัวซิววางไว้ในฟ้าดินตรีภพ เช่นนี้แล้ว ในอนาคตหากเขาต้องการกลับมา ก็จะสามารถไปมาระหว่างสองโลกได้โดยผ่านแดนต้องห้ามกระดูกฝัง

แต่ในใจของหลัวซิวมีความกังวลเล็กน้อยมาโดยตลอด ตัวอย่างเช่นม่านเต๋อที่ได้ชิงร่างของถูโยวหมิงไป เป็นผู้ฝึกตนที่มาจากจักรวาลต่างแดน!

หลัวซิวไม่ใช่คนที่รู้ไปหมดทุกเรื่อง ดังนั้นมีบางเรื่อง เขาไม่อาจทำได้อย่างครอบคลุมไปทั่วทุกด้าน บางทีการปรากฏตัวของม่านเต๋อ อาจเป็นเพียงความบังเอิญ

ในรากดั้งเดิมเลิศล้ำ กิเลนดั้งเดิมสายฟ้ายังคงกลั่นแปรตราวิญญาณของม่านเต๋อ ก่อนที่จะกลับไปยังโลกเซียน หลัวซิวยังคงต้องรอก่อน

เขาจำเป็นต้องได้รับความทรงจำที่ซ่อนอยู่ในช่องจิตของม่านเต๋อ เช่นนี้ถึงจะสามารถคาดการบางอย่างได้อย่างแม่นยำ

เขาไม่หวังว่าหลังจากตนเองจากไป จะไม่ทิ้งอันตรายแอบแฝงเอาไว้

หลังจากผ่านไปหลายปี ทางเข้าสู่แดนบรรพกาลแห่งเดิมที่ถูกทำลายกลายเป็นปริภูมิว่างเปล่า ก็ได้กลับคืนเป็นเหมือนเดิมแล้ว

ในกาลเวลาอันยาวนานที่ผ่านมา แดนบรรพกาลถูกมองเป็นสถานที่ที่ลึกลับที่สุดในโลกมหาศักดิ์แปดด้าน

ที่นี่มีการสืบทอดที่ชาวเซียนหลงเหลือไว้ กลบฝังความลับมากมายที่ไม่มีใครรู้

เหตุการณ์ครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นในแดนบรรพกาล คือการปรากฏตัวของราชาเซียนเฉว่โยวอย่างไม่ต้องสงสัย หยุนหลงกับเฉว่โยวราชาเซียนทั้งสองได้ต่อสู้กันครั้งใหญ่อยู่ในส่วนลึกของแดนบรรพกาล

สุดท้ายราชาเซียนหยุนหลงได้ตัวตายวายชีพ ใช้เหล็กเซียนชั้นกล้าสร้างม่านกักกันขึ้นมา ผนึกราชาเซียนเฉว่โยวเอาไว้เป็นเวลานานแสนนาน

พูดตามนัยหนึ่ง หลัวซิวได้ปลดปล่อยราชาเซียนเฉว่โยวเองกับมือ แต่ต่อให้หลัวซิวไม่เอาเหล็กเซียนชั้นกล้าไปในตอนนั้น เฉว่โยวเลือกสิงร่างคนใดคนหนึ่ง ก็สามารถหลุดพ้นการกักขังได้เหมือนกัน

ภายหลังผู้คนต่างคิดว่าเหตุการณ์นี้ ถือเป็นความลับอันยิ่งใหญ่ของแดนบรรพกาลแล้ว รวมทั้งหลัวซิวในเมื่อก่อนก็คิดเช่นนี้เหมือนกัน

แต่พอเขาได้ผ่านเหตุการณ์มากมายในเวลาต่อมา เขาพบว่าแดนบรรพกาล ไม่ได้ง่ายเช่นนั้นอย่างแน่นอน

เรื่องราวของเฉว่โยวกับหยุนหลงราชาเซียนทั้งสอง เป็นเพียงเรื่องที่ไม่สะดุดตาเรื่องหนึ่งเท่านั้น ไม่นับว่าเป็นความลับของแดนบรรพกาลเลยสักนิด

โดยเฉพาะเมื่อหลัวซิวได้ยินจากปากของราชาเซียนนี่ล่วน ว่าในกาลเวลาอันนานแสนนานก่อนยุคบรรพกาล เคยมียุคฮวงกู่อยู่

หลังจากฮวงกู่ ประวัติศาสตร์ขาดตอน ต่อให้เป็นมหิทธิมกุฎเซียนหรือแม้กระทั่งจักรพรรดิเซียนในยุคบรรพกาล ก็ยังไม่อาจย้อนเวลากลับไปในธารเพลาไหลรวยเพื่อรับรู้เรื่องราวในยุคฮวงกู่ได้