บทที่ 335 ตัวสำนึกกลายรูประดับราชายุทธ์

“สิ่งที่ข้าต้องการคือเพื่อนที่ไว้ใจได้ ไม่ใช่คนทรยศที่ต้องกังวลอยู่เสมอว่าอีกฝ่ายจะแทงข้างหลังข้าเมื่อไหร่”

หลัวซิวหยุดพูดชั่วขณะ จ้องไปที่ หลงหมิง “ถ้าเจ้าต้องการที่จะเป็นอิสระ ได้ ข้าจะปล่อยวิชาสยบวิญญาณในหยั่งรู้ของเจ้าตอนนี้และปล่อยเจ้าไป”

“แต่ถ้าเจ้าเลือกที่จะอยู่ต่อ ข้าหวังว่าเจ้าจะปล่อยวางความเย่อหยิ่งของเจ้าในฐานะผู้แข็งแกร่งเผ่ามังกรไป และมาเป็นคู่หูที่คู่ควรกับความไว้วางใจจากข้า”

“ไปหรืออยู่ อยู่ที่เจ้าเลือก”

นความเป็นจริง หลัวซิวรู้ดีว่าเขาไม่ใช่คนดี

แต่เขาเป็นคนที่แยกบุณคุณและความแค้นได้ ถ้าไม่ใช่เพราะหลงหมิงปกป้องเขาแล เหยียนเยว่เอ๋อร์ จากการถูกอสุณทำร้ายในช่วงสามวันที่พวกเขาหมดสติ เขาจะไม่พูดเรื่องไร้สาระเลย เขาจะใช้วิชาสยบวิญญาณฆ่ามังกรไร้ร่างตัวนี้ทันที

อย่างไรก็ตาม ในแง่หนึ่ง หลงหมิงช่วยชีวิตทั้งของเขาและเหยียนเยว่เอ๋อร์ไว้ ดังนั้นหลัวซิวจึงให้สิทธิ์ที่จะเลือกที่จะอยู่หรืออยู่ให้มัน

หลงหมิงเงียบไป มันนึกไม่ถึงว่า หลัวซิวจะไม่โทษตัวเองที่ขโมยยาเพื่อฟื้นฟูการฝึกฝนของเขา แต่ให้สิทธิ์แก่เขาในการเลือกอิสระ

แทบอดไม่ได้ที่จะตะโกนว่า ข้าอยากจะเป็นอิสระ แต่เมื่อความตื่นเต้นในใจของมันจางหายไป มันก็เริ่มคิดอย่างมีเหตุผลว่าจะอยู่ต่อหรือจากไป

หลงหมิงเองก็รู้ว่าไม่มีความเกลียดชังระหว่างมันกับหลัวซิว เป็นเพราะศักดิ์ศรีและความเย่อหยิ่งของเขาในฐานะเผ่ามังกรที่ทำให้เขาไม่เต็มใจที่จะถูกปราบปรามอยู่ภายใต้มือของชายหนุ่มรุ่นหลัง

แต่ในความคิดที่สอง เมื่อเทียบกับเสรีภาพ ความปลอดภัยและการฟื้นตัวของพละกำลังนั้นสำคัญกว่า

ถ้าเขาเลือกที่จะออกจากหลัวซิว เขาจะต้องค้นหาทรัพยากรและสมบัติด้วยตัวเขาเอง บางที เขาอาจจะผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิยุทธ์ มันจะถูกจับและลบความทรงจำของมันไป และให้มันอยู่ในฐานะสัตว์พาหนะให้ผู้อื่นขี่

แล้วถ้าเลือกอยู่กับหลัวซิวล่ะ? แม้ว่าความแข็งแกร่งของชายหนุ่มคนนี้จะยังอ่อนแอมาก แต่ความเร็วและศักยภาพในการเติบโตนั้นช่างน่ากลัว

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือผู้ชายคนนี้เป็นนักกลั่นยา ตราบใดที่มียาเพียงพอก็ไม่ใช่เรื่องยากที่มันจะฟื้นฟูการฝึกฝนของมัน

แน่นอน เพื่อที่จะได้เม็ดยาจากหลัวซิว สิ่งแรกที่ต้องแก้ไขคือปัญหาความไว้วางใจซึ่งกันและกัน

หลงหมิงไม่คิดนานเกินไป และในที่สุดมันก็ตัดสินใจอยู่กับหลัวซิว

หลัวซิวไม่แปลกใจกับผลลัพธ์นี้ เพราะอยู่ในความคาดหวังของเขาไว้แล้ว

ตราบใดที่มังกรไร้ร่างโบราณตัวนี้ไม่ใช่สมองเสีย มันจะเข้าใจว่าอยู่กับเขา เป็นทางเลือกที่เป็นประโยชน์ที่สุดสำหรับมัน

หลังจากตัดสินใจเลือก หลงหมิงได้มอบแหวนที่เดิมเป็นของเหยียนเยว่เอ๋อร์ ให้กับหลัวซิว

ในวงแหวน ยกเว้นยาสามเม็ดที่หลงหมิงกิน ทุกสิ่งทุกอย่างยังคงอยู่ที่นั่น

ท่ามกลางสิ่งเหล่านี้ หลัวซิวมองเห็นยาทองที่ปกคลุมไปด้วยเลือดจาง ๆ

“นี่คือ……”

เขาหยิบยาทองที่เต็มไปด้วยเลือดออกมา และหลัวซิวก็รู้สึกถึงพลังจากบนนั้น

“หรือว่าเป็นยาชีวีของว่านเหลียนเฉิง?”

หลัวซิวประหลาดใจ หลังจากที่เขาหมดสติ เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่เมื่อเขาเห็นยาทองในมือ เขาก็สรุปได้ว่านี่ควรเป็นยาชีวีของว่านเหลียนเฉิง

และจากยาทองนี้ หลัวซิวก็รู้สึกถึงความผันผวนของวิญญาณเล็กน้อย